Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2006

Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση ΕΛΜΕ Πειραιά (Πέμπτη 30/11)

Οι όροι ζωής και εργασίας μας θα κριθούν από το βάθεμα, την πολιτικοποίηση και την ενίσχυση του κινήματος
Αντίσταση – Κοινή δράση για
- Να μπλοκαριστεί η συνταγματική αναθεώρηση
- Να αποκρουστεί η ταξική επίθεση σε όλες τις βαθμίδες
Ο απεργιακός αγώνας δημιούργησε για πρώτη φορά συνθήκες πανεκπαιδευτικού ξεσηκωμού. Οι έξι βδομάδες απεργίας των δασκάλων, η (έστω και ανολοκλήρωτη) συμμετοχή των καθηγητών, τα τεράστια συλλαλητήρια, οι πάνω από χίλιες μαθητικές καταλήψεις και οι δεκάδες φοιτητικές ανέδειξαν το ζήτημα της παιδείας στο κέντρο της κοινωνίας. Η συνδικαλιστική ηγεσία των ΔΣ της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ υπέστειλε τη σημαία του απεργιακού αγώνα, τη στιγμή που το κίνημα γινόταν επικίνδυνο για την κυβερνητική πολιτική με τη δικαιολογία ότι οι εκπαιδευτικοί «δεν αντέχουν» άλλο. Οι ΔΟΕ-ΟΛΜΕ χρησιμοποίησαν τις αδυναμίες της απεργίας όχι για να τις αντιμετωπίσουν αλλά για να βρουν το πρόσχημα να «απαγκιστρωθούν» απ’ τον αγώνα. Χαρακτηριστικό δε της αγωνίας τους είναι ότι το ΔΣ της ΟΛΜΕ αρνήθηκε να δεσμευτεί για το πότε θα ξαναγίνουν συνελεύσεις παρά την απαίτηση δεκάδων ΕΛΜΕ! Ο τρόπος που λειτούργησαν κατά τη διάρκεια της απεργίας, η ανύπαρκτη προετοιμασία, η απόκρυψη των αντιδραστικών μέτρων σε όλες τις βαθμίδες, οι συνεργασίες κορυφής, η συναίνεση για το κλείσιμο της απεργίας, η εχθρότητα απέναντι στον κοινό συντονισμό απεργιακών επιτροπών καταδεικνύουν το τεράστιο κενό πολιτικής – συνδικαλιστικής ηγεσίας.
Είναι φανερό ότι η επίθεση της κυβέρνησης (με την ουσιαστική συμφωνία του ΠΑΣΟΚ) και συνολικά του συστήματος στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων και της νεολαίας είναι μεγάλη, έχει βάθος και δε θα σταματήσει αν δεν τη σταματήσουμε εμείς. Παρά τα σκαμπανεβάσματα του εκπαιδευτικού κινήματος, όλα τα μέτωπα παραμένουν ανοιχτά.
Απαιτείται να ξαναζωντανέψουν οι διαδικασίες βάσης, οι γενικές συνελεύσεις, οι επιτροπές αγώνα. Να ανοίξει η συζήτηση για τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση. Για την ουσία των νέων βιβλίων, την αύξηση της ύλης, την ευέλικτη ζώνη, το νόμο ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, τη βάση του 10, την αξιολόγηση, τις προτάσεις του ΕΣΥΠ. Να αποκαλυφθεί ότι στόχος είναι μια εκπαίδευση πιο ταξική στο περιεχόμενο, με απανωτούς φραγμούς για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών. Να αποκαλυφθούν οι πλευρές της συνταγματικής αναθεώρησης (ιδιωτικά πανεπιστήμια, κατάργηση μονιμότητας).
Το κίνημα πρέπει να δει τις αδυναμίες του και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Να αποκοπεί από λογικές που εναποθέτουν τα πάντα στους συσχετισμούς κορυφής. Να απορρίψει μεσοβέζικες λογικές που περιλαμβάνουν «ολίγη από αγώνες» και… πολύ από παζάρια με εχθρικούς μηχανισμούς, λογικές που τόσα χρόνια οδηγούν στην παραίτηση και την ήττα.
Ανοικτό, επίσης, είναι το ζήτημα του συντονισμού από τα κάτω όλου αυτού του δυναμικού που ασφυκτιά και ψάχνει τρόπο να κινηθεί και της οικοδόμησης στερεότερων δεσμών με δασκάλους- μαθητές-φοιτητές. Το επόμενο διάστημα (η συζήτηση για το άρθρο 16 αλλά και το σύνολο των μέτρων στην εκπαίδευση) θα δώσει αρκετές αφορμές για κάτι τέτοιο. Και επειδή οι συνδικαλιστικές ηγεσίες έδειξαν ότι ούτε θέλουν ούτε μπορούν, πέφτει μεγάλο βάρος στη βάση του κλάδου να αναλάβει ευθύνες στη συγκρότηση του κινήματος.
Για να ενισχυθεί η κατεύθυνση της οικοδόμησης ενός ανεξάρτητου από το σύστημα, τους μηχανισμούς του και τις ιδέες του, συνδικαλιστικού κινήματος. Που οι μόνες του εξαρτήσεις θα είναι τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών, της νεολαίας, του λαού.
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
- ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
- ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ, ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ
Πέμπτη 30/11, Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση ΕΛΜΕ Πειραιά
Παρασκευή 8/12 εκλογές για ΔΣ ΕΛΜΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια: