Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ρεσιτάλ ιλαροτραγωδίας οι ανακοινώσεις της ΔΟΕ

Ρεσιτάλ ιλαροτραγωδίας οι ανακοινώσεις της ΔΟΕ
της Βαγγελιώς Δερμιτζάκη, μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών


Έχουμε θαυμάσει κι άλλη φορά την ικανότητα του ΔΣ της ΔΟΕ να είναι ταυτόχρονα γελοίο κι επικίνδυνο. Αυτή τη φορά δίνει ρεσιτάλ!
Καλεί τους Συλλόγους Διδασκόντων να… κάνουν ό,τι έκαναν, τους διευθυντές να παραιτηθούν εικονικά, μετά οι δ/ντές να ορίσουν ομάδες εργασίας διαμαρτυρόμενοι, τους Σχολικούς συμβούλους να αλλάξουν γνώμη, στη συνέχεια να κάνουμε στάσεις εργασίας μέχρι τέλος της χρονιάς κάθε φορά που θα συνεδριάζουν οι ομάδες εργασίας αυτοαξιολόγησης που οι εικονικά παραιτούμενοι διευθυντές οφείλουν να ορίσουν! Εν τω μεταξύ… θα συνεχίσουν να μηνύουν την κυβέρνηση! Τέλος, για να ικανοποιηθούν και οι «αριστεροί» του ΔΣ της ΔΟΕ, καλεί σε μια 24ωρη διαμαρτυρία την 4/4 για να μη γίνουν σεμινάρια στελεχών και σε «κλιμάκωση» στις 9 Απρίλη και μετά… να κάτσουμε στα αυγά μας.
Το ΔΣ της ΔΟΕ στέλνει μήνυμα στον κλάδο, ενόψει γενικών συνελεύσεων που θα γίνουν, να μην κουνηθεί!

Μόλις η κυβέρνηση έκανε «μπου», η ΔΟΕ μας «έδωσε». Μας οδηγεί σε ταπείνωση μέσα στα σχολεία μας. Πρωτοπόροι οι ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ! Φτωχοί συγγενείς και σε αναζήτηση ρόλου οι άλλες παρατάξεις του ΔΣ.

Ξέρουμε τι απέτυχε. Η γραμμή της ανυπακοής και ο εγκλωβισμός στα πλαίσια των συλλόγων διδασκόντων.

Ξέρουμε τι θα πουν. Πως ο κόσμος δεν θέλει και δεν μπορεί να κάνει αγώνες. Αυτή η φαιά προπαγάνδα λέει απλά πως οι εργαζόμενες μάζες δεν μπορούν να αλλάξουν τη μοίρα τους. Δυστυχώς, με το λέγε λέγε πείθουν και αδρανοποιούν τους εργαζόμενους, τους οποίους θέλουν να καταντήσουν σαν τους «μοιραίους» του Βάρναλη.

Όμως ο κυβερνητικός αλλά και ο ρεφορμιστικός συνδικαλισμός των «κονέ», των συναντήσεων, των εικονικών μαχών και της συνδιοίκησης έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στο να καρφώσει τα καρφιά στο ίδιο του το φέρετρο. Θα ρισκάρουμε την εκτίμηση ότι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ (αλλά και οι ΟΛΜΕ - ΔΟΕ δεν είναι μακριά) είναι στις πρώτες γραμμές της ουράς του «θανάτου».

Οι απολύσεις και η αξιολόγηση δεν είναι ζητήματα τα οποία οι εκπαιδευτικοί αλλά συνολικά οι εργαζόμενοι στο δημόσιο μπορούν να αποδεχτούν. Δεν μπορούμε να υποταχτούμε στην ήττα. Οφείλουμε να βγάλουμε συμπεράσματα και να προχωρήσουμε. Να ξανανακαλύψουμε την αξία του αγώνα, της απεργίας, της διαδήλωσης, της συλλογικότητας.

Η κυβέρνηση διάλυσε με δυο αράδες νόμου τους εκπαιδευτικούς του ιδιωτικού τομέα. Τους ρίχνει σε μισθούς πεντακοσάρικου, σε ατέλειωτα ωράρια και σε ατομικές συμβάσεις εργασίας. Με αυτό το μοντέλο θα κινηθεί το επόμενο διάστημα στη δημόσια εκπαίδευση.


Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν ούτε ανώδυνες!

Στη Γενική Συνέλευση να πάρουμε αποφάσεις απεργίας διάρκειας!

Ή θα παλέψουμε ή θα μας τσακίσουν!

30/3/2014







Δεν υπάρχουν σχόλια: