Αντίσταση - οργάνωση – αγώνας

Μόνιμη και σταθερή δουλειά, μισθοί, ασφάλιση-περίθαλψη, σπουδές, ελευθερίες ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Με σωματεία όργανα αντίστασης και διεκδίκησης ενάντια στην υποταγή, τη συνδιαχείριση και το συμβιβασμό

Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ-ΠΑΛΗΣ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΝΕΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Κάλεσμα προς το ΔΣ της ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ της χώρας

Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης ότι ήρθε η ανάπτυξη και το τέλος της ύφεσης δεν μπορούν να κρύψουν, όχι απλά τη συνέχεια της αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά τα νέα κύματα βαρβαρότητας που ετοιμάζονται. Όποια μορφή ή όνομα κι αν δώσουν στη νέα συμφωνία -πρόγραμμα, μνημόνιο- με την ΕΕ  και το ΔΝΤ, η πολιτική της ταξικής λεηλασίας, ο κοινωνικός καιάδας των λαϊκών δικαιωμάτων θα συνεχιστεί και θα ενταθεί.

Ετοιμάζουν:
<    Νέο  νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Με  την ενοποίηση των Ταμείων και τις λεγόμενες αναλογιστικές μελέτες επιχειρούν  να τσακίσουν όλα τα εναπομείναντα δικαιώματα σε Ασφάλιση, Υγεία, Πρόνοια.
<    Νέο μισθολόγιο στο δημόσιο, με εξίσωση του μισθού του δημοσίου με αυτόν στον ιδιωτικό τομέα και σύνδεσή του με την αξιολόγηση.
Η Εκπαίδευση και οι εκπαιδευτικοί δεν θα μπορούσαν να «ξεφύγουν» από τη νέα επίθεση, τόσο στα εργασιακά μας δικαιώματα, όσο και στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας.
<    Οι πρόσφατες δηλώσεις Λοβέρδου για «εθελοντισμό», τα χιλιάδες κενά σ’ όλη τη χώρα, οι συγχωνεύσεις τμημάτων, τόσο στη Γενική όσο και στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, αναδεικνύουν ότι η επίθεση στη σταθερή και μόνιμη δουλειά θα ενταθεί και πάει μαζί με την επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας.
<    Η επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών μας αποτελεί και τον υποκινητή του μαθητικού ξεσπάσματος, καθώς οι μαθητές έχουν αντιληφθεί πια, ένα χρόνο μετά την εφαρμογή του νέου Λυκείου, ότι αποτελούν τα θύματα της τράπεζας θεμάτων, της ανεξάντλητης ύλης και των εξαντλητικών ρυθμών στο σχολείο. Στα ΕΠΑ.Λ. η λεγόμενη μαθητεία έρχεται για να «διδάξει» στους νέους τι σημαίνει η απλήρωτη και χωρίς δικαιώματα δουλειά.
<    Η μαθητική φωνή έρχεται να συναντηθεί με τη δική μας αγωνία για το ρόλο που μας επιφυλάσσεται σ' αυτό το σχολείο. Αυτού του διεκπεραιωτή της ύλης που καθημερινά «τρέχει» να παραδώσει σελίδες από τα βιβλία, αυτού του διανομέα και διορθωτή-βαθμολογητή θεμάτων και ασφαλώς του σκυφτού και υποταγμένου εκπαιδευτικού, που αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τις «άνωθεν» εντολές.
<  Για το σκοπό αυτό προωθείται (σειρά έχουν πάρει οι διευθυντές των σχολείων) η υλοποίηση με κάθε τρόπο (δηλαδή με ή χωρίς σεμινάρια, εξ αποστάσεως, ηλεκτρονικά κλπ) του θεσμικού πλαισίου της αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης, ώστε να γίνει καθεστώς και «επιχειρηματολογημένη» η καθημερινή πραγματικότητα από δω και μπρος, δηλαδή η κατηγοριοποίηση σχολείων, η παραγωγή «διαθεσίμων» και προς απόλυση εκπαιδευτικών, η ισόβια τρομοκρατία και πειθάρχησή μας, ο μισθός (ή μήπως το ωρομίσθιο;) της πείνας. Είναι σαφές ότι αποτελεί κεντρική επιλογή της κυβέρνησης και απαιτείται ανέβασμα της αντιπαράθεσης μ’ αυτή.
<    Τέλος έχουμε ανοιχτό «το ζήτημα των ζητημάτων»: Την επικείμενη απόλυση (ήδη αρκετοί δεν πληρώνονται από την περασμένη άνοιξη) μονίμων συναδέλφων μας, με την οποία ανατρέπεται η θεμελιώδης κατάκτησή μας στο δικαίωμα στη δουλειά και ανοίγει ο δρόμος για τις χιλιάδες απολύσεις, που ήδη αναγγέλλονται από κυβέρνηση και τρόικα μέσα στο 2014!
Αυτά τα τρία ζητήματα (διαθεσιμότητα-απολύσεις, «αξιολόγηση», «νέο» Λύκειο) με αυτή την ιεράρχηση,  αποτελούν τις αιχμές του αγώνα που πρέπει να δώσουμε σήμερα.
Είναι ένας αγώνας που μπορούμε και πρέπει να δώσουμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο που αντιμετωπίζουν τα ίδια ζητήματα, για την ανατροπή διαθεσιμοτήτων – απολύσεων, της «αξιολόγησης», κλείσιμο νοσοκομείων και άλλων δομών, «νέο» Δημοτικό κ.λπ.
            Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε πότε και εάν ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ αποφασίσουν να ξεκινήσουν απεργιακές κινητοποιήσεις. Έτσι, η απεργία της 27/11, για να αποτελέσει μια νέα αρχή  παρατεταμένου αγώνα, θα πρέπει να συνοδεύεται από κινηματικό σχέδιο με προοπτική.
            Η ανάγκη να σταματήσει αυτή η βαρβαρότητα είναι όρος ζωής. Καμιά αναμονή, καμιά σωτηρία από κανέναν σωτήρα δεν μπορούμε να περιμένουμε. Σωτήρια είναι μόνο η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ,Η ΠΑΛΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ.
            Με τις σκέψεις αυτές και στη βάση αυτού του πλαισίου καλούμε:
<    Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να «κατεβάσει» εισήγηση στον κλάδο ορίζοντας γύρο Γενικών Συνελεύσεων με συνέλευση προέδρων.
<    Τις ΕΛΜΕ της χώρας να κινηθούμε σε αυτή την κατεύθυνση συντονίζοντας τις κινήσεις μας.
<    Τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να συσπειρωθούν γύρω από το σωματείο, ώστε μαζικά και μαχητικά να υπηρετήσουμε αυτή την αναγκαία προοπτική.

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

Δεν υπάρχουν σχόλια: