ΟΛΟΙ σε θέσεις ΜΑΧΗΣ-ΟΛΟΙ σε ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ σε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ

 ΟΛΟΙ σε θέσεις ΜΑΧΗΣ-ΟΛΟΙ σε ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΣΠΑΜΕ την ΑΔΡΑΝΕΙΑ & την ΑΝΑΘΕΣΗ- ΑΜΕΣΑ ΑΠΕΡΓΙΑ-ΞΑΝΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ στη ΔΡΑΣΗ

Πλαίσιο πάλης των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

                Κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ δε χάνουν καθόλου χρόνο στην επίθεση:

1)      Ψήφισαν το πιο αντιδραστικό πειθαρχικό πλαίσιο για τους δημόσιους υπαλλήλους. Την ίδια στιγμή που τρέχουν πάνω από 2500 πειθαρχικά εκπαιδευτικών για την συμμετοχή τους στην απεργία-αποχή, που έχει ανοίξει ήδη μπαράζ με δυνητικές αργίες (Χοτζόγλου, Καψαλάκη, Τριανταφύλλου κτλ), επιδιώκουν να περάσουν από το παράθυρο την άρση της μονιμότητας, διευρύνοντας τις πειθαρχικές ποινές που ευκολότερα θα οδηγούν σε απολύσεις! Δεν είναι μόνο για τρομοκρατία. Ρίχνουν τροχιοδεικτικές βολές και επιβάλλουν πειθαρχικές ποινές για συνδικαλιστικούς λόγους. Η απόφαση για τη συνέχιση της αργίας της Χρύσας, οι ποινές στους 2 διευθυντές που συμμετείχαν στην Απεργία -Αποχή από μέντορες-συντονιστές, οι νέες διώξεις στη Θεσσαλονίκη για τις εξετάσεις Pisa.

2)      Έχουν κάνει εδώ και καιρό την αξιολόγηση βασικό άξονα της πολιτικής τους, τόσο στην εκπαίδευση

Όλες/όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις των ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ

Όλες/όλοι στις Γενικές Συντελεύσεις των ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ

Για τη Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

Για τη Γενική Συνέλευση της ΕΛΜΕ Καρδίτσας

ΤΟΠΙΟ ...ΕΡΗΜΙΚΟ και ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΜΜΕΝΟ

        Δυο δεκάδες συναδέλφων συμμετείχαν στη ΓΣ της ΕΛΜΕ την Τρίτη 16/10 στο Εργατικό Κέντρο. Η “σιγή νεκροταφείου” που έχει επικρατήσει εδώ και χρόνια στον κλάδο συνεχίζεται και ειδικά τώρα ενισχύεται παραπέρα με την προεκλογική περίοδο που έχει ανοίξει στην εκπαίδευση με τις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια(ΠΥΣΔΕ_ΑΠΥΣΔΕ_ΚΥΣΔΕ). Δεν είναι τυχαίο ότι τη μέρα της συνέλευσης στα σχολεία στέλνονταν απο τις παρατάξεις ανακοινώσεις για τις εκλογές αυτές (ΔΑΚΕ-Εκπαιδευτική Δράση), ή για τα γεγονότα στη Λέσβο (Ενωτική Κίνηση-ΣΥΝΕΚ), ενώ ΠΑΜΕ και Δύναμη Αλλαγής δεν ασχολήθηκαν, με τους τελευταίους να μην εμφανίζονται καν στη συνέλευση.

          Ουσιαστικά η διαδικασία της συνέλευσης έγινε ο “φερετζές” για να καλύψει τις προεκλογικές εμφανίσεις των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ. Το κλιμάκιο της ΟΛΜΕ με τους δυο εκπροσώπους της -των αντίστοιχων παρατάξεων- υπηρέτησε αυτές τις ανάγκες, με τους τοπικούς υποψήφιους να τους συνοδεύουν στα σχολεία χωριστά. Κάθε δύναμη και τον δικό της!!!

          Όταν καταγγείλαμε στη συνέλευση το γεγονός, δεν αρνήθηκαν την εικόνα, ισχυρίστηκαν όμως ότι ο λόγος τους δεν ήταν παραταξιακός αλλά της ομοσπονδίας. Πράγματι, είναι ο κοινός τους λόγος. Δεν υπάρχει απόφαση όλα αυτά τα χρόνια της αδράνειας που να μην έχει την δική τους υπογραφή.

          Σήμερα ενώ μιλούν για μόνιμους διορισμούς, αρνούνται τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων αναπληρωτών συμπλέοντας με τα κριτήρια- “προσόντα” απολύσεων του υπουργείου. Στέκονται στη λογική των θετικών και αρνητικών για το “νέο Λύκειο”, που είναι ένα ταξικότερο σχολείο για λίγους, ενώ τάσσονται υπέρ της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας. Καυχιώνται μάλιστα ότι τους τάραξαν (το υπουργείο) στα ...υπομνήματα. Ένας εικονικός δηλαδή συνδικαλισμός, που η πληθώρα δράσεων, αποφάσεων και παρεμβάσεων του, δεν αποσκοπεί πουθενά αλλού παρά μόνο στην αναπαραγωγή του. Δηλώνουν μάλιστα χωρίς ντροπή ότι ο μεγαλύτερος κλάδος στον τόπο δεν μπορεί να αγωνιστεί για αυτό εκχωρούν την αρμοδιότητα του αγώνα στους εργατοπατέρες της ΑΔΕΔΥ. Μαζί εισηγήθηκαν και συναποφάσισαν  συμμετοχή στην απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 14/11.

          Αναδεικνύεται με δραματικό τρόπο, ότι ο “συνδικαλισμός που γνωρίζουμε” ενσωματώθηκε, ηττήθηκε, εκφυλίστηκε. Γιατί κυριαρχεί σε αυτόν η γραμμή της συνδιαλλαγής με τον αντίπαλο. Όμως δεν ηττήθηκε η ιδέα και η ανάγκη οι εργαζόμενοι να ενώνονται και να παλεύουν τα συμφέροντα τους! Αυτό το συνδικαλισμό, αυτά τα σωματεία τα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο και όπλα στα χέρια των εργαζομένων, χρειάζεται να συγκροτήσουμε “από την αρχή”.

          Στην ανακοίνωσή μας που καλούσε στη συνέλευση και στο πέρασμά μας απο τα σχολεία διατυπώναμε το ερώτημα αν “είμαστε μικροί για να αλλάξουμε αυτό το σκηνικό;”. Πήραμε μια ...απάντηση. Από τη μεριά μας “ούτε θα κλάψουμε, ούτε θα φοβηθούμε” αλλά θα επιμείνουμε στην προσπάθειά μας να κάνουμε ορατό στους συναδέλφους το δρόμο της ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΤΑΣΗΣ -ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ-ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και ΠΑΛΗΣ. Γυρίζοντας τη πλάτη  στην μοιρολατρία και την ηττοπάθεια που μας έχει καθηλώσει και αφοπλίσει.

Καρδίτσα 17-10-2018

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Με γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα να συνεχίσουμε στην παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του Μάρτη

Με γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα να συνεχίσουμε στην παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του Μάρτη

Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά είναι σπουδαίος και πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά!

Οι απανωτές κινητοποιήσεις που έγιναν το Μάρτη αποτέλεσαν ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα του κινήματος των εκπαιδευτικών. Ήταν η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, όχι αμελητέα εμφάνισή του, μια εμφάνιση που έγινε με όρους μαζικότητας και μαχητικότητας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές:

ü  Επανήλθε στο δρόμο η αντίσταση και η διεκδίκηση.

ü  Ξεπεράστηκαν οι χαρταπιάγκες αιτημάτων που μπορεί να θυμίζουν μανιφέστα αλλά όχι αγώνα.

ü  Προσπεράστηκε η αποπροσανατολιστική γραμμή υπουργείου – ΟΛΜΕ –ΔΟΕ, που προσπάθησαν να ανοίξουν ως θέμα συζήτησης τα «κριτήρια διορισμών» σε μια φάση που έρχονται απολύσεις.

ü  Μα, πάνω απ’ όλα, -έστω ανολοκλήρωτα, έστω δειλά- αναδείχτηκε το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, που είναι αυτό της αδιοριστίας, των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και, άρα, αντικειμενικά και το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ που δεν μπορεί να είναι άλλο από τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.

Οι κινητοποιήσεις αυτές –παρά το ότι είχαν απέναντί τους τις απανωτές προσπάθειες της αστικής και ρεφορμιστικής συνδικαλιστικής ηγεσίας να τον αποκλιμακώσουν και να τον υπονομεύσουν- κατάφεραν να δημιουργήσουν θετικές παρακαταθήκες. Αποτέλεσμα της πίεσης που παρήγαγαν οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου μήνα, ήταν οι προσπάθειες του υπουργείου να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς μέσω συναντήσεων με τρεις από τις ενώσεις τους μέσα στο Πάσχα. Στη συνάντηση αυτή δημοσιοποιήθηκε από τον υπουργό η διασπαστική και διαλυτική πρόταση (υποτίθεται των «θεσμών») αντί για μόνιμοι διορισμοί, να υπάρξουν κάποιες πενταετείς συμβάσεις αναπληρωτών.

Στόχος του υπουργείου και του συστήματος συνολικά είναι να συντρίψει οποιοδήποτε όνειρο για πλήρη και μόνιμη δουλειά. Να πείσει ότι έχει παρέλθει η εποχή της μόνιμης δουλειάς με τον ίδιο τρόπο που θέλει να πείσει ότι έχει παρέλθει η εποχή των συντάξεων, της δωρεάν περίθαλψης, των εργασιακών δικαιωμάτων συνολικά. Η στρατηγική αυτή επιδίωξη συνδέεται με τη συνολική ρεβάνς που θέλει να πάρει το κεφάλαιο από τον κόσμο της εργασίας. Το σύστημα όμως δεν αναιρεί ΟΛΑ τα βασικά δικαιώματα «επειδή λείπουν τα χρήματα» ή «επειδή υπάρχει χρέος». Τα αναιρεί επειδή ΜΠΟΡΕΙ να ΤΑ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙ, επειδή δηλαδή η αποσυγκρότηση του κινήματος και η μακρόχρονη διάλυσή του δυσκολεύει το πιο μαχητικό, μαζικό και αποφασιστικό ξεδίπλωμα των αγώνων. Τα αναιρεί επειδή μπορεί να τα αναιρέσει με την ίδια ακριβώς λογική που, ΑΛΛΟΤΕ, τα παραχώρησε γιατί ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να τα παραχωρήσει.

Η ανεργία, οι απολύσεις, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η δουλειά σε συνθήκες δικαιωμάτων που παραπέμπουν πολλές δεκαετίες πίσω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, είναι απλή έκφραση δυσμενούς συσχετισμού. Με την έννοια αυτή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ είναι η ανάγκη συγκρότησης αυτού του σπουδαίου αγώνα. Γιατί, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ένας αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα. Γιατί οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν στις πάσης φύσης εκλογές αλλά στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους, δύσκολους αγώνες.

Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.

Μπορεί να δοθεί με τη συνείδηση της πολιτικής που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, με την αναγνώριση των φανερών εχθρών και των ψεύτικων φίλων, με το ρεαλισμό του ρόλου που παίζουν οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες. Με συνείδηση του τι παλεύουμε, της σημασίας, των δυσκολιών αλλά και των δυνατοτήτων. Με συγκέντρωση δυνάμεων, με λογική κλιμάκωσης και ενιαίου αγώνα όλων –συμβασιούχων και μόνιμων.

Να προχωρήσουμε σε γενικές συνελεύσεις που θα αποφασίσουν αγωνιστικό, απεργιακό πρόγραμμα δράσης.

Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.

Πολύ ελπιδοφόρα η κινητοποίηση-Εμπρός για ΝΕΟ γύρο Γενικών Συνελεύσεων

Πολύ ελπιδοφόρα η κινητοποίηση. Μπορεί και πρέπει να υπάρξει συνέχεια κόντρα σε φανερούς εχθρούς και ψεύτικους φίλους

Εμπρός για  ΝΕΟ γύρο Γενικών Συνελεύσεων στις ΕΛΜΕ και στους Διδασκαλικούς Συλλόγους

Χαιρετίζουμε τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους που μαζικοποίησαν τη συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας στις 2/3, και με την αποφασιστικότητά τους έδειξαν ότι είναι μπροστά μας νέοι αγώνες αντίστασης στη βαρβαρότητα της ανεργίας και διεκδίκησης των πιο βασικών δικαιωμάτων στη ζωή, ανάμεσα στα οποία αυτό της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Αντίστοιχα χαιρετίζουμε και τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς (μόνιμους και συμβασιούχους) που σε διάφορες πόλεις την Ελλάδας κινητοποιήθηκαν για τον ίδιο λόγο, ενάντια στις απολύσεις και για μόνιμους μαζικούς διορισμούς. Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι υπάρχει οργή και διάθεση να αντισταθούμε στην πολιτική της αδιοριστίας, των περικοπών, των αντιδραστικών νόμων, εγκυκλίων και ρυθμίσεων.       

Πρόταση προς όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα

Πρόταση προς όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα

Το τοπίο όπως διαμορφώνεται δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τους όρους ζωής και δουλειάς των εργαζομένων και ανάμεσά τους και των εκπαιδευτικών. Τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που πέρασαν παράλληλα με την τρίτη «αξιολόγηση» (χτύπημα απεργίας, ιδιωτικοποιήσεις, επέκταση ωραρίου, πλειστηριασμοί κλπ.) όχι μόνο δεν ήταν «ελαφριά» -όπως υποστηρίζει η κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά αποτελούσαν εδώ και χρόνια αντιδραστικές επιδιώξεις του συστήματος. Σε αυτά άλλωστε εκτός από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφωνούν ουσιαστικά και η συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ.

Οι κινητοποιήσεις που έγιναν για να μπλοκάρουν το πέρασμα των μέτρων αυτών ήταν, ασφαλώς, κάτω από τις ανάγκες. Η στάση των συνδικαλιστικών ηγεσιών να κηρύξουν επίσημη σιωπή και να μην κάνουν κάτι ούτε για τα μάτια, διευκόλυνε την κυβέρνηση και αντικειμενικά αυξάνει τα καθήκοντα όλων των δυνάμεων που θέλουν να αναφέρονται στο κίνημα. Η ΓΣΕΕ κάλεσε σε μια απογευματινή συγκέντρωση, η ΑΔΕΔΥ έκανε μια τρίωρη στάση και η ΟΛΜΕ ανέβαλε τη συνέλευση προέδρων για μετά την ψήφιση των μέτρων.

Αυτό που πρέπει να γίνει όμως είναι σαφές: Πρέπει να επιδιωχτεί να σπάσει η αδράνεια και η υποταγή που ζητάει η κυβέρνηση και εμπεδώνουν με τη στάση τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών καλούμε όλες τις δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, όλους τους ανένταχτους αγωνιστές που θέλουν να αντιπαλέψουν το κλίμα αδράνειας και να συμβάλουν στη συγκρότηση των αντιστάσεων, σε βήματα κοινής δράσης με τους παρακάτω στόχους:

1.      

Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια, με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες

Η επίθεση κλιμακώνεται

Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια, με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται εξαιρετικά αποδοτική στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, του βαθέματος της εξάρτησης της χώρας από ΗΠΑ και ΕΕ. Μπροστά στην επόμενη αξιολόγηση από τα ξένα αφεντικά, νέοι αντιλαϊκοί νόμοι ετοιμάζονται, νόμοι που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις αλλά και με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος.

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βλέπουν με αμηχανία την κυβέρνηση να εκτελεί πιο αποτελεσματικά τη γραμμή τους και μαζί -κυβέρνηση και αντιπολίτευση- αποτελούν μια ευτυχισμένη οικογένεια που καυγαδίζει μόνο για το πάπλωμα. Με μια φωνή, μαζί, υποδέχονται την επιχειρηματικότητα και την «ανάπτυξη» που εγκληματεί στο Σαρωνικό, που καταστρέφει τις Σκουριές και που συντρίβει τα εργατικά δικαιώματα.

Και στην εκπαίδευση η κυβέρνηση έχει να επιδείξει πλούσιο αντιλαϊκό έργο: Με μια σειρά ρυθμίσεις, και πατώντας πάνω στη διάλυση συνειδήσεων που έχει φέρει η μακρόχρονη αστική και ρεφορμιστική κυριαρχία στα συνδικάτα, εμπεδώνει τη φτώχεια, νομιμοποιεί την απόλυτη εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων μέσω της μαθητείας, περικυκλώνει με «αξιολογική» κουλτούρα τον κλάδο για να προετοιμάσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, προετοιμάζει το έδαφος για πέταγμα στον Καιάδα χιλιάδων αναπληρωτών. Συνεχίζει το έργο του κλεισίματος τμημάτων στα ΕΠΑΛ, αξιοποιώντας και όλο το πλαίσιο κεντρικού ελέγχου μέσω myschool και e-epal αλλά και την επινόηση του κλεισίματος τμημάτων στη μέση της χρονιάς. Ταυτόχρονα ετοιμάζει το «Νέο Λύκειο» του Γαβρόγλου, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια αντιδραστική επίθεση μεγάλης κλίμακας που οξύνει τους ταξικούς φραγμούς μέσω των απανωτών εξετάσεων αλλά και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών μέσω των καταργήσεων μαθημάτων και ειδικοτήτων.

Η ΟΛΜΕ έχει πάρει καθαρή θέση. Αποτελεί ξετσίπωτο υποστηρικτή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης αλλά και των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η τωρινή της εισήγηση στον κλάδο αποτελεί μνημείο (όχι και τόσο καλά) συγκαλυμμένου κυβερνητισμού. Και καλεί τον κλάδο σε συνελεύσεις για να την… εξουσιοδοτήσει (αυτή την ΟΛΜΕ!) «να κηρύξει 24ωρη απεργία σε περίπτωση αιφνιδιασμού»!

Αντίστοιχα, το ΠΑΜΕ αφού προχωράει σε… «συσκέψεις» και «συνεντεύξεις τύπου», καταλήγει σε πρόταση 24ωρης απεργίας «σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα…»! Ενώ ο κομματικός του φορέας θα επεξεργάζεται προτάσεις νόμου απογειώνοντας τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.

Με όλη αυτή την καρικατούρα «αγωνιστικών» προτάσεων, δεν είναι και πολύ περίεργο το κλίμα ήττας και μοιρολατρίας που υπάρχει στα σχολεία. Ωστόσο, η ανάγκη να ανατραπεί αυτό το κλίμα είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.

Ενάντια στην ήττα, ενάντια στον υποτιθέμενο μονόδρομο της υποταγής, ενάντια στον αποπροσανατολισμό της κυβέρνησης που «δίνει τη μάχη» (τη δίνει εναντίον μας), χωρίς να περιμένουμε εύκολες λύσεις από σωτήρες που θα μας σώσουν, χωρίς να έχουμε ψεύτικα ερωτήματα «αν η κυβέρνηση μας αιφνιδιάσεις», να συγκροτήσουμε το δρόμο της αντίστασης και του αγώνα.

Παλεύουμε για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:

·         Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.

·         Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

·         Αυξήσεις στους μισθούς.

·         Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

·         Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

24ωρη απεργία μέσα στον Οκτώβρη με νέες γενικές συνελεύσεις και νέα συνέλευση προέδρων αμέσως μετά – Διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.

agkinekp.blogspot.gr

Σεπτέμβρης '17