ΕΞΩ ΝΑΤΟ-ιμπεριαλιστές απ’ τα ΒΑΛΚΑΝΙΑ

ΕΞΩ ΝΑΤΟ-ιμπεριαλιστές  απ’ τα ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Ανάγκη   να οικοδομηθεί αντιιμπεριαλιστικό –αντιπολεμικό κίνημα

Ειρήνη – φιλία και αλληλεγγύη με τους γειτονικούς  λαούς.

 «Η  περιοχή και τα ζητήματα που αφορούν τα Δυτικά Βαλκάνια αποτελούν υψηλή προτεραιότητα για την αμερικανική κυβέρνηση» δήλωσε πρόσφατα  αμερικανός αξιωματούχος. Όταν οι ιμπεριαλιστές ενδιαφέρονται για μια περιοχή, οι λαοί πρέπει να ανησυχούν. Αυτό φανερώνουν τα καραβάνια των προσφύγων και η διάλυση χωρών, όπως η Λιβύη,  το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η καταστροφή ολόκληρων περιοχών στη Συρία, η πολύπαθη Μ. Ανατολή  αλλά και η μόνιμη αλλά «αφανής» εξόντωση λαών της Αφρικής. Με τραγικά αποτελέσματα και το αίμα τους  πλήρωσαν οι λαοί της πρώην Γιουγκοσλαβίας  το ενδιαφέρον πρώτα  της Γερμανίας  και μετά των ΗΠΑ. Χιλιάδες νεκροί, πρόσφυγες  και  ο διαμελισμός  της Γιουγκοσλαβίας  ήταν το αποτέλεσμα, προκειμένου το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ να βάλουν πόδι πολιτικά και στρατιωτικά στην περιοχή.

Στις μέρες μας ο ανταγωνισμός των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ -Ε.Ε  Ρωσία –Κίνας  οξύνεται σε επίπεδο παροξυσμού, οι πολεμικές μηχανές εκσυγχρονίζονται, εξαρτημένες χώρες εκβιάζονται για πλήρη ευθυγράμμιση και στοίχιση στα φιλόπολεμα σχέδια τους, υποδαυλίζονται υπαρκτές και κατασκευασμένες διαφορές, ενθαρρύνονται εθνικισμοί και σωβινισμοί με μοναδικό στόχο την υπηρέτηση των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών.

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΨΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Ένα κείμενο των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών που είχε δημοσιευτεί πριν από αρκετά χρόνια. Πάντα όμως επίκαιρο.

Α. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

1. Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΟΡΦΩΣΗΣ–ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Η διάκριση μόρφωσης–εκπαίδευσης αποτελεί βασικό στοιχείο της ιδεολογικοπολιτικής μας άποψης. Δεν πρόκειται μόνο για αυτό που λέγεται ότι η μόρφωση είναι έννοια ευρύτερη από την εκπαίδευση κλπ. Η διάκριση μόρφωσης εκπαίδευσης είναι και κατά πλάτος και κατά …βάθος.

Η εκπαίδευση αφορά τη μόρφωση που παρέχεται μέσα από τους επίσημους, «θεσμικούς» σχολικούς μηχανισμούς. Στοιχεία όμως και ολόκληροι τομείς μόρφωσης, «παρέχονται» γενικότερα από τη συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι: η εργασία και γενικότερα η πείρα και η τεχνική που καταχτιέται πάνω και μέσα στη δουλειά είναι ένας -ανεκτίμητος- μορφωτικός τομέας. Μόρφωση παίρνουμε από τη συμμετοχή μας στην ταξική πάλη και σ’ όλες τις πολιτιστικές, ψυχοκοινωνικές, ψυχαγωγικές κλπ εκδηλώσεις της ζωής.

Οι Κινέζοι στην Πολιτιστική Επανάσταση μιλούσαν για τους τρεις πυλώνες της μορφωτικής διαδικασίας: τη συμμετοχή στον πειραματισμό, στην ταξική πάλη, στην παραγωγή. Για ν’ ακριβολογήσουμε αυτή η τριπλή συμμετοχή παράγει το βασικό πυρήνα πάνω στον οποίο αναπτύσσεται το γνωστικό οικοδόμημα μιας κοινωνίας. Ισχύει για κάθε κοινωνία, ανεξάρτητα αν η σημερινή ταξική κοινωνία (και κάθε προηγούμενη) δεν το αναγνωρίζει, αν ιεροποιεί τη γνώση, την εκπαίδευση κλπ.

Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε κι άλλο. Εδώ μας αρκεί η υπενθύμιση αυτής της διάκρισης για τους εξής λόγους:

Α. καμιά εκμεταλλευτική κοινωνία δεν μπορεί να αξιοποιήσει ολόπλευρα τη μόρφωση και τη γνώση που παράγεται

Β. η αστική εκπαίδευση δεν καλύπτει και δεν μπορεί να καλύψει το μορφωτικό φαινόμενο.

Γ. η μόρφωση της εργαζόμενης πλειοψηφίας, η γνώση και η εμπειρία της, είναι κατά βάση αποκλεισμένες από το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα (ακόμα και στα πιο οργανωμένα και αφομοιωτικά εκπαιδευτικά συστήματα των αναπτυγμένων, ιμπεριαλιστικών χωρών).

Δ. δεν μπορεί να σχεδιαστεί μοντέλο μιας «άλλης» εκπαίδευσης, αν δεν πάρει υπόψη του το γνωστικό κομμάτι της μορφωτικής διαδικασίας που ξετυλίγεται έξω από το επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα. Δηλαδή στη σημερινή κοινωνία είναι αδύνατος -και γι’ αυτούς τους λόγους- ο «σχεδιασμός» μιας άλλης παιδείας.

Η διάκριση αποτελεί ταυτόχρονα και στοιχείο φυσιογνωμίας. Μας «προδιαθέτει» δηλαδή για το πώς θα ‘ναι το μορφωτικό πρότυπο μιας «άλλης» παιδείας σε μια «άλλη» κοινωνία. Σε μια κοινωνία που θα αναπτύξει ολόπλευρα τη μόρφωση.