ΑΝΟΙΧΤΟ ΓΡΑΜΜΑ στον ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ

Τάσος Σαπουνάς

Απεργός καθηγητής στην Β’ ΕΛΜΕ Πέλλας

μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Συνάδελφε, συναδέλφισσα,
Έμαθες όπως και εγώ τα μαντάτα... θα πάμε και σ’ αυτά. Αλλά πρέπει εξαρχής να κάνουμε σαφές πρώτα στον εαυτό μας, για μια ακόμη φορά στις τόσες τον τελευταίο καρό, πως δεν περιμέναμε τον δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα. Και πάνω από όλα να σφίξουμε τα δόντια και να ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ στους ΡΙΨΑΣΠΙΔΕΣ να καθορίσουν το ΜΕΛΛΟΝ των ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ. Στις Συνελεύσεις της Τρίτης να μην επιτρέψουμε να μετατραπούν σε μοιρολόι από αυτούς που έχουν έτοιμα τα κόλυβα εδώ και καιρό (γαλαζοπράσινα σε ανοιχτή ή σκούρα ρόζ συσκευασία). Οι Συνελεύσεις της Τρίτης να γίνουν από τη μια ΒΗΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ των δυνάμεων της ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗΣ με τον αντίπαλο ΚΑΙ από την άλλη ΒΗΜΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ αυτού του ΑΓΩΝΑ από τους ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ και τις ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ. 
Έμαθες όπως και εγώ τα μαντάτα... η Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ, δεν αποφάσισε την 5νθήμερη επαναλαμβανόμενη γιατί –λέει- συγκέντρωσε το 65,9% των ψήφων ενώ απαιτούνταν το ... 66,6% . Έτσι μένοντας στο γράμμα του «νόμου» καταστρατήγησαν τη δημοκρατικά εκφρασμένη και πλειοψηφούσα θέληση του κλάδου γιατί υπολείπονταν ένα 0,7%. Και είχαν τόσο απύθμενο θράσος που από την άλλη δεν είχαν κανένα πρόβλημα στην υιοθέτηση της πρότασης για 48ωρη που στις συνελεύσεις την ψήφισε το 12% !!! ΤΕΤΟΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ... 
ΌΜΩΣ συνάδελφε, εκτός από αυτό το νέο το πραγματικό ΠΟΛΙΤΙΚΟ ζήτημα είναι για το ΠΩΣ διαμορφώθηκε αυτό το ποσοστό του 65,9%. Ήταν γραφτό να γίνει; ΟΧΙ συνάδελφε, δεν ήταν γραφτό, δεν φταίει το κακό το ριζικό μας. 
Βέβαια δεν αναφέρομαι στην ανοιχτά απεργοσπαστική στάση των ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ. Αυτές οι δυνάμεις την δουλειά τους κάνουν: προπαγανδίζουν σαν φερέφωνα που είναι, τις επιταγές της ιμπεριαλιστικής τρόικα και της αντιλαϊκής κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ελάχιστοι (και όχι πάντως εγώ ή εσύ) περίμεναν κάτι διαφορετικό από αυτές τις δυνάμεις. 
Αναφέρομαι όμως στην καλή μας την επίσημη αριστερά που προσπαθεί να μας πείσει πως ότι προέκυψε ήταν αντικειμενικό, που προκλητικά ξεστομίζει δεξιά και αριστερά πως φταίει «ο κόσμος που δεν τραβάει». Καμώνεται και υποκρίνεται, κάνει πως «ξεχνάει» πως σε αυτό το «αντικειμενικό» έχει βάλει το χεράκι της, πως αυτό το «αντικειμενικό» το συνδιαμορφώνει και η δική της, ανοιχτή ή κρυφή, με ριζοσπαστικές ή με ταξικές κορώνες, ηττοπαθής και συνθηκολόγα στάση της. 
Αναφέρομαι κύρια στην υπονομευτική στάση που κρατά απέναντι στην απεργία διαρκείας η ηγεσία του ΠΑΜΕ. Κατηγορώντας τον αγωνιζόμενο κλάδο ότι μπήκε σε έναν τυφλό αγώνα με τις επαναλαμβανόμενες πενθήμερες, ενώ η δική της πρόταση των επαναλαμβανόμενων 48ωρων ήταν με ...ορθάνοιχτα μάτια. Μήπως να προτείνουμε στην ηγεσία του ΠΑΜΕ που έχει κάνει επιστήμη την αποφυγή της αναμέτρησης με το σύστημα να προτείνει στον κλάδο επαναλαμβανόμενες 24ωρες ή μήπως καλύτερα επαναλαμβανόμενες ... 3ωρες στάσεις εργασίας (μη θεωρηθεί και ακραία..). Το ΠΑΜΕ έχει βρει, για να δικαιολογήσει αυτή του τη στάση, την βολική «θεωρία» του ότι δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι. Ίσως να είμαστε «έτοιμοι» στις επόμενες δυόμισι χιλιάδες απολύσεις, ποιος ξέρει; «Ξεχνάει» πως οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να «ετοιμαστούν» παρά μέσα και από την πάλη. Αυτή η «θεωρία» είναι επί της ουσίας το «φύλλο συκής» μιας δύναμης που δεν θέλει να συγκρουστεί με την βάρβαρη πολιτική του συστήματος και γι' αυτό μεταθέτει συνεχώς την ανάγκη αυτή σε ένα απροσδιόριστο μέλλον στο οποίο θα φτάσουμε ... με αερογέφυρα. Γι' αυτό και σήμερα περιμένει στη γωνία για να αντλήσει ποσοστά και ψήφους από την ήττα του αγώνα μας.
Αναφέρομαι όμως και στην στάση των ΣΥΝΕΚ, που δεν ήταν ο κανόνας αλλά σε τόσες περιπτώσεις που σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές καθορίζουν την πορεία της πάλης. Περιπτώσεις που «απλά» εκδηλώνουν το γεγονός πως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σύρθηκε σ’ αυτόν τον αγώνα χωρίς να τον θέλει και να τον πιστεύει. Και που στην «καλύτερη» εκδοχή ποντάρει στην λογική του «κυβερνητισμού με κινηματική στήριξη». Να δύο από αυτές τις περιπτώσεις που χωρίς και πολύ ψάξιμο έμαθα.
α) Στην ΕΛΜΕ Πιερίας το κοινό σχήμα ΣΥΝΕΚ-Παρεμβάσεων-Ανένταχτων στήριξε την ΑΝΑΣΤΟΛΗ της απεργίας.
β) Το σχήμα των ΣΥΝΕΚ στην ΕΛΜΕ Ιωαννίνων πρότεινε μια 24ωρη την Δευτέρα... Στον ίδιο καμβά – αλλά πιο καλλυμένα - στην Β’ ΕΛΜΕ Πέλλας- στην οποία ανήκω- η πρόταση για πενθήμερες στηρίχθηκε με τόσα «μεν αλλά», ο ένας εκπρόσωπος της ΑΣΚ στο Δ.Σ. βγήκε σπέρνοντας (σε σύμπνοια με ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ) τόση απογοήτευση, που ουσιαστικά υπονόμευσε –ευτυχώς χωρίς επιτυχία- την απεργία διαρκείας. 
Συνάδελφε και συναδέλφισσα 
για να μην σε κουράσω άλλο, και πριν κλείσω αυτό το γράμμα θα ήθελα να σου πω δύο ακόμα λόγια. 
Το σύστημα, η κυβέρνηση, και άλλοι «πρόθυμοι» θέλουν να μας πείσουν, εσάς και εμένα και όλους τους εργαζόμενους, πως «είμαστε μικροί, πολύ μικροί για να αλλάξουμε αυτό το σκηνικό»... 
ΔΕΝ πρέπει να τους περάσει συνάδελφε και συναδέλφισσα. 
Και τις τρεις μέρες να είμαστε απεργοί. 
Αύριο το πρωί με τις απεργιακές μας επιτροπές να είμαστε έξω από τα σχολεία.
Να μιλήσουμε με τους συναδέλφους, να σκορπίσουμε την σκόνη της απογοήτευσης στους τέσσερις ορίζοντες.
Να αναδείξουμε την ΜΟΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ που εξασφαλίζει το ΔΙΚΑΙΩΜΑ μας στη ΔΟΥΛΕΙΑ, το ΔΙΚΑΙΩΜΑ των παιδιών μας δηλαδή των ΜΑΘΗΤΩΝ μας στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: τον ΑΓΩΝΑ, την ΑΠΕΡΓΙΑ. 
Και την Τρίτη όπως είπαμε: ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!
Καλούς αγώνες!!!
22 Σεπτεμβρίου του 2013

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ Β’ ΕΛΜΕ ΠΕΛΛΑΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΒΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Με αρκετές αντικειμενικές δυσκολίες και υποκειμενικούς περιορισμούς και όρια, εδώ και κάποια χρόνια οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών παρεμβαίνουν στην Β’ ΕΛΜΕ Πέλλας. Έχουν συμβάλλει στην συμμετοχή συναδέλφων στους απεργιακούς αγώνες του κλάδου, στην ενημέρωση τους για αυτά που έρχονται. Έχουν ανοίξει μέτωπο αντιπαράθεσης με τις αστικές  δυνάμεις στο σωματείο (ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚ) αλλά και με δυνάμεις όπως η ΑΣΚ που στο όνομα μιας «παναριστερής» συσπείρωσης , δείχνουν συμφιλιωτισμό προς τις προηγούμενες και προπαντός αρνούνται- στη βάση των ισχυρών ρεφορμιστικών χαρακτηριστικών τους- να χαράξουν μια άλλη πορεία  μέσα στο σωματείο . Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών έχουν επίσης διαρκές μέτωπο ενάντια στη λογική της ανάθεσης, του ατομικού δρόμου, της αποστασιοποίησης, ενώ προσπαθούν να θέσουν στο κέντρο της προσοχής των συναδέλφων την ανάγκη ανασυγκρότησης εκ βάθρων του σωματείου. Μια ανασυγκρότηση όχι πρώτα και κύρια οργανωτική, αλλά προώθησης ενός άλλου αντιθετικού προς την κυρίαρχη αντίληψη, πολιτικού και συνδικαλιστικού προσανατολισμού σε αγωνιστική και αδιάλλακτη προς το σύστημα κατεύθυνση. Παρά τις λιγοστές δυνάμεις, αυτή η προσφορά θέλαμε να εκφραστεί, για πρώτη φορά και σε εκλογικό επίπεδο. Σε μια μάλιστα φάση, που το ξαναζωντάνεμα του σωματείου είναι διαλεκτικά δεμένο με την αντιμετώπιση του νέου αντιλαικού κύματος, που θέλει στον κλάδο των εκπαιδευτικών, να σαρώσει τη μονιμότητα και τις εργασιακές σχέσεις, να επιβάλλει τις απολύσεις και το φόβο, να προωθήσει ένα σχολείο φτηνό για το κράτος,   ακριβό για το γονιό, απρόσιτο για τους μαθητές. Μια φάση που η τρικομματική κυβέρνηση ετοιμάζεται για ένα νέο γύρο καταργήσεων σχολείων, ακόμα μεγαλύτερου στοιβάγματος μαθητών ανά τάξη, που θα δημιουργήσει σε συνδυασμό με την έλλειψη χρημάτων για στοιχειώδη λειτουργικά έξοδα (θέρμανση, φωτοτυπικό χαρτί και μαρκαδόροι κλπ) συνθήκες ασφυξίας το δημόσιο σχολείο, τους εκπαιδευτικούς τους μαθητές και τους γονείς τους.

Τα αποτελέσματα στις εκλογές (διπλές: για Διοικητικό Συμβούλιο και για εκλογή αντιπροσώπων στο 16^ο Συνέδριο της ΕΛΜΕ) που πραγματοποιήθηκαν στις 17 Απριλίου, και τα οποία αποτελούν για τις Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών, μια αισιόδοξη βάση για την πάλη από καλύτερες θέσεις των ζητημάτων του κλάδου, ήταν τα εξής:

	ΓΙΑ Δ.Σ.		ΓΙΑ 16ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΟΛΜΕ
ΨΗΦΙΣΑΝ	502		502
ΕΓΚΥΡΑ	460		460
ΑΚΥΡΑ	20		23
ΛΕΥΚΑ	22		19
	ΕΛΑΒΑΝ		ΕΛΑΒΑΝ
	ΨΗΦΟΙ	ΕΔΡΕΣ	ΨΗΦΟΙ	ΕΔΡΕΣ
ΔΑΚΕ	172	3	186	2
Α.Σ.Κ.	129	2	129	2
ΑΣΑΠΕ	103	2	85	1
ΕΣΑΚ- ΔΕΕ	34	-	34	-
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ	22	-	26	-

Το σχήμα ΑΣΑΠΕ προέκυψε την τελευταία στιγμή. Σ΄ αυτό φιγουράρουν όλοι οι κύριοι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚ στην ΕΛΜΕ. Το «ανεξάρτητο» και  με «αποστάσεις» από το ΠΑΣΟΚ προφίλ που οικοδόμησαν, τους έδωσε τη δυνατότητα να αποσπάσουν την ψήφο αρκετών συναδέλφων. Το πόσο «ανεξάρτητοι» είναι αλλά και αντίθετα  το πόσο δεσμευμένοι είναι σε μια παραλλαγή σοσιαλδημοκρατικής αντίληψης, μάλλον δεν θα αργήσουμε να το διαπιστώσουμε.  

ΟΙ ΧΑΝΤΡΕΣ ΤΗΣ «ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ» ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙΑ ΤΗΣ «ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΟΙΜΙΣΗ ΤΩΝ «ΙΘΑΓΕΝΩΝ» ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Οι παρατάξεις – μακριά χέρια της τρικομματικής κυβέρνησης – υπηρέτριας των ξένων προστατών και των ντόπιων υποτακτικών τους, αντιμετωπίζουν τους εκπαιδευτικούς όπως οι λευκοί αποικιοκράτες τους ιθαγενείς πληθυσμούς της Αμερικής. Με εργαλεία- κόλπα δανεισμένα από το σύγχρονο μάρκετινγκ. Η μία (ΔΑΚΕ) προωθεί την ίδια πολιτική σε νέο περυτίλιγμα, συγνώμη με νέα πρόσωπα. Η άλλη (ΠΑΣΚΕ) αλλάζει όνομα μπας και ξεχάσουμε τα πεπραγμένα της.

Και οι δυό τους προσπαθούν μας  πείσουν για το αδιανόητο: ότι δεν ευθύνονται για την κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος και να εμφανιστούν σαν από παρθενογέννεση διεκδικώντας τη ψήφο και τη στήριξη των συναδέλφων. 

  Η ΔΑΚΕ νομίζει πως τα νέα πρόσωπα μπορούν να κρύψουν το γεγονός πως είναι το φερέφωνο της πιο δεξιάς κυβέρνησης  των τελευταίων δεκαετιών. Νομίζει επιπλέον πως κάνοντας την «χαζή» και εγκαλώντας τον Μανιτάκη διότι δεν είναι … αρκετά αριστερός(!!!), θα περάσει από την κολυμπύθρα του Σιλωάμ την τρικομματική αντιλαική κυβέρνηση. Νομίζει πως τα ρετάλια της υποταγένης μόνο κατ’ όνομα αριστεράς μπορούν να γίνουν το φύλλο συκής της βαρβαρότητας που προωθεί η κυβέρνηση Σαμαρά. Όσο για το «νέο» που αποπνέει η πολιτική της αρκεί εκείνο το σημείο της αφίσσας της με την «εθνοκεντρική εκπαίδευση» και το άλλο με τις «εθνομηδενιστικές απόψεις της αριστεράς». Μάλλον  η πρώτη (η εθνοκεντρική εκπαίδευση ντε ) υλοποιείται ήδη από το βιβλίο ιστορίας της 6^ης δημοτικού που ΕΞΩΡΑΙΖΕΙ  τον ΦΑΣΙΣΤΑ και ΔΙΚΤΑΤΟΡΑ Μεταξά. Όσο για το δεύτερο μάλλον θα πρέπει να τους θυμίσουμε πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Όχι δεν θα τους θυμίσουμε τα Κάιρα και τα Λονδίνα στα οποία στριμώχτηκε ο αστικός πολιτικός κόσμος (η ΔΕΞΙΑ και το ΚΕΝΤΡΟ) όταν η ΑΡΙΣΤΕΡΑ οργάνωνε την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του λαού μας κατά της τριπλής ναζιστικής – φασιστικής κατοχής. Να τους πούμε μόνο πως τα παπαγαλάκια των ξένων ιμπεριαλιστών «προστατών» και των ντόπιων κεφαλαιοκρατών που έχουν βυθίσει το λαό στη φτώχεια και έχουν βγάλει τη χώρα στο σφυρί, δεν μπορεί να είναι αυθάδεις σ’ αυτούς που σήμερα αντιστέκονται στην ιμπεριαλιστική υποδούλωση της χώρας.

Για την μεταμορφωμένη ΠΑΣΚΕ να πούμε μόνο το εξής: είναι θλιβερό να ντρέπεσαι για την πολιτική του φορέα σου. Είναι ακόμη πιο θλιβερό να νομίζεις ότι η αλλαγή ονόματος σε απαλλάσει από αυτά στα οποία συνήργησες σαν παράταξη επί δεκαετίες για να βρεθεί το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών  αλλά και ευρύτερα του λαού μας αφοπλισμένο μπροστά στον αντίπαλο.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΕΛΛΑΣ