Από την Παρασκευή 6 Μαρτίου, όταν κατέληξε μετά από σοβαρό αιμορραγικό εγκεφαλικό, εν ενεργεία εκπαιδευτικός, στην οποία είχε επιδοθεί από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης η παραπομπή της σε Υγειονομική Επιτροπή για πνευματική ανεπάρκεια στην άσκηση διδακτικών και άλλων καθηκόντων, έχει ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων στην εκπαιδευτική κοινότητα με πολλαπλές αναρτήσεις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Ο τραγικός θάνατος της συναδέρφου μας συζητήθηκε σήμερα στα σχολεία όλης της χώρας και όλοι οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν συγκλονισμένοι.
Με αφορμή το τραγικό αυτό γεγονός νιώθουμε την ανάγκη ως Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών να επαναφέρουμε στο προσκήνιο εκείνα τα πολιτικά στοιχεία που περιγράφουν την καθημερινή εργασιακή εμπειρία των εκπαιδευτικών στο σχολείο.
1.
Καταρχάς οι
εκπαιδευτικοί βιώνουν μια εξουθενωτική καθημερινότητα. Διδασκαλία, δράσεις,
εφημερίες, υπερωρίες, επιμορφώσεις, συνεδριάσεις, έλεγχος της τήρησης του
σχολικού κανονισμού, επιβολή ποινών, τρέξιμο να βγει η ύλη. Βιώνουν ότι είναι
υπεύθυνοι για όλα. Τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα του σχολείου της αξιολόγησης, που
προάγει τον ανταγωνισμό, την εξατομίκευση των προβλημάτων, την εντατικοποίηση,
την κατηγοριοποίηση. Το σχολείο της
αξιολόγησης θέλει να καταργήσει τη συναδελφικότητα, την αλληλεγγύη, την
αλληλοϋποστήριξη.






