Η "Πρωτοβουλία ενάντια στις διώξεις" κουβέντιασε
το θέμα των Ωνάσειων στη συνέλευσή της και αποφάσισε να παρέμβει στη γειτονιά
των Δειλινών όπου βρίσκονται τα δύο σχολεία. Γράφτηκε προκήρυξη, τυπώθηκαν και
κολλήθηκαν αφίσες και αυτοκόλλητα, διακινήθηκαν τα υλικά στα σχολεία και την
Πέμπτη 5/2 έγινε μια μαζική παρέμβαση έξω από τα δύο σχολεία, στην κεντρική
λεωφόρο των Δειλινών και στην κεντρική πλατεία.
Απέναντι στις «μεγάλες τομές» της Συνταγματικής
Αναθεώρησης να στήσουμε αγώνες μαζικούς!
ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ – ΚΑΤΩ Η
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ!
ΌΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16 ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ!
Επανήλθε ο πρωθυπουργός στο ζήτημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης μιλώντας για «μεγάλες τομές», για μια Αναθεώρηση «γενναία και τολμηρή». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος που μίλησε για «μεγάλη πολιτική μάχη» που «μπορεί να έχει και πολιτικό κόστος». Από τα παραπάνω είναι φανερή η προετοιμασία της κυβέρνησης, αλλά και συνολικά του συστήματος να αναβαθμίσουν την επίθεση τους απέναντι στους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τη νεολαία. Με αιχμές την καθολική εφαρμογή της Αξιολόγησης και την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο αλλά και την αναθεώρηση του άρθρου 16 που διασφαλίζει το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, θα επιχειρήσουν να ξεθεμελιώσουν δικαιώματα και κατακτήσεις που με σκληρούς αγώνες είχαν κατακτηθεί.
Όταν η κυβέρνηση πανηγυρίζει που η χώρα γίνεται ενεργειακός κόμβος…..
ΣΤΙΣ 6/2 ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ
ΑΤΤΙΚΗ! ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10:30
ΠΛ. ΗΡΩΩΝ (ΕΛΕΥΣΙΝΑ)
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Όταν η κυβέρνηση πανηγυρίζει που η Ελλάδα κι ιδιαίτερα η Ελευσίνα γίνεται ενεργειακός κόμβος, ο απλός λαός του Θριάσιου Πεδίου ξέρει πως η χώρα δένεται με αλυσίδες στις Αμερικανο-ΝΑΤΟϊκές πολεμικές επιδιώξεις. Σε μια περίοδο διεθνών αναταραχών, αβεβαιότητας, άγριων ανταγωνισμών και προετοιμασίας για να προχωρήσουν οι ιμπεριαλιστές σε μια γενικευμένη αναμέτρηση, η Ελευσίνα ξαναμπαίνει στο κάδρο της επικαιρότητας και των σχεδιασμών των ΗΠΑ.
Πέντε ακόμα νεκρές
εργαζόμενες.
Πόσους νεκρούς πρέπει
να θρηνήσουμε για να σταματήσουν να λέγονται ατυχήματα;
Η έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» δεν άφησε μόνο πέντε νεκρές εργάτριες πίσω της. Έκανε τον λαό σε ολόκληρη την χώρα να μουδιάσει και να θρηνήσει αυτές τις γυναίκες του μόχθου, τις μητέρες, τις συζύγους, ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Αλλά να εξοργιστεί κιόλας για τις ευθύνες των εργοδοτών και των κυβερνήσεων οι οποίοι είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη λίστα των εργατικών ατυχημάτων που συνεχώς μεγαλώνει. Και αυτό δε μπορεί να κρυφτεί με χειρισμούς και μεθοδεύσεις σε σχέση με το ποια θεωρούνται (από ποιον;) εργατικά ατυχήματα.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΠΡΟΧΩΡΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΚΎΚΛΩΣΗ! ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟΝ
ΔΡΟΜΟ!
ΝΑ
ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ!
ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ,
ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
Με γρήγορους ρυθμούς επιχειρεί το ΥΠΑΙΘ να συνεχίσει την επίθεση της αξιολόγησης. Πρόσφατη, νέα «φαεινή», η πλατφόρμα eduquality, όπου γονείς εκπαιδευτικοί και μαθητές, θα βαθμολογούν τις σχολικές μονάδες, σαν άλλα «εστιατόρια», μεγαλώνοντας την κατηγοριοποίηση και το αλληλοφάγωμα, μια πραγματικότητα στα σχολεία, που το σύστημα με τις πολιτικές του δημιουργεί και αναπαράγει. Την ίδια στιγμή εντείνονται οι πιέσεις για αξιολογήσεις σε νεοδιόριστους(αλλά και παλιότερους) συναδέλφους με μόνο επιχείρημα... την τρομοκρατία και το νέο πειθαρχικό.
Η αξιολόγηση τα τελευταία 5
χρόνια, που προωθείται μέσα στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς έχει φέρει
μόνο:
ü
Τρομοκρατία και εργασιακή ανασφάλεια, έτσι ώστε
να μην μιλάει κανείς. Πολύ χαρακτηριστικό το «δε διαφωνώ με τον διευθυντή μου
γιατί είναι αυτός που με αξιολογεί»
ü
Ενίσχυση της λογικής της μετακύλισης όλων των
ευθυνών, για όσα συμβαίνουν μέσα στο σχολείο, αποκλειστικά στους
εκπαιδευτικούς.
ü
Άπειρες «δράσεις», καθημερινά, οι οποίες
εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο
(εσωτερικής αξιολόγησης), που εκτός από γραφειοκρατία, οδηγούν
αντικειμενικά στον ανταγωνισμό μεταξύ των σχολείων.
ü
Άνοιγμα του δρόμου για την άρση της μονιμότητας
και του δικαιώματος στη μόνιμη και σταθερή δουλειά.
Τα παραπάνω δεν είναι δικές μας διαπιστώσεις, αλλά μια
πραγματικότητα που έχει αντιληφθεί η
πλειονότητα των εκπαιδευτικών!
Πώς, λοιπόν, ενώ ισχύουν τα παραπάνω και «κανείς δεν θέλει την
αξιολόγηση», επιτρέπεται έτσι στην κυβέρνηση και στο ΥΠΑΙΘ να εφορμά; Ποιος
έχει την πρώτη ευθύνη για τη φθίνουσα συμμετοχή και την υποχώρηση των
συναδέλφων που συμμετέχουν στην απεργία αποχή;
Πρώτα από όλα οι δυνάμεις του συστήματος μέσα στα σωματεία, που
κυριαρχούν και πλειοψηφούν μέσα στις ομοσπονδίες (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ). Με τις
θέσεις τους έχουν δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν διαφωνούν με την
αξιολόγηση, αλλά και με τις πράξεις τους έχουν κάνει τα πάντα για να
σπάσουν τον αγώνα ενάντιά της. Αναπαράγουν όλη την τρομοκρατία της κυβέρνησης,
στελέχη τους συμμετέχουν κανονικά σαν αξιολογητές στις αξιολογήσεις συναδέλφων.
Όλες οι υποχωρήσεις, η υπονόμευση ή ανοιχτή καταγγελία του αγώνα, η ηττοπάθεια
αλλά και ο "ρεαλισμός" της υποταγής φέρνουν την δική τους σφραγίδα!
Από δίπλα είναι και οι δυνάμεις της ΑΣΕ, η οποία «συνδιοικεί» μαζί τους
τις ομοσπονδίες και αρκετά πρωτοβάθμια σωματεία και ψηφίζει από κοινού τις
περισσότερες των αποφάσεων. Έχει εξαφανίσει από τις θέσεις της μέχρι και την
λέξη αξιολόγηση (την ονομάζει κατηγοριοποίηση)! Έχει πρωτοστατήσει στο να παραμείνει η
Απεργία-Αποχή ατομικό ζήτημα του κάθε συναδέλφου, είτε με την παραδοχή ότι το
«κίνημα δεν πρέπει να παρεμβαίνει όταν ο συνάδελφος θέλει να αξιολογηθεί», είτε
σαλαμοποιώντας μεθοδικά την όποια διάθεση αντίστασης, όλο το προηγούμενο
διάστημα (με συσκέψεις μόνο για τους νεοδιόριστους ή χειρότερα μόνο για αυτούς
συγκεκριμένων ετών). Σήμερα, δεν θέτει
κανένα ζήτημα πρωτοβουλιών ενάντιά της, περιφέροντας απλά μια απόφαση σωματείων
(για απεργία-αποχή), που όποιος θέλει υπογράφει.
Οι παραπάνω πρωτοστάτησαν στο να επικρατήσουν τα ενιαία κείμενα
συμμετοχής στην αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, αλλά κυρίως στη διάλυση
των συλλογικών διαδικασιών (συνελεύσεων, ζωντανών επιτροπών αγώνα κτλ), που
μπορούν να δώσουν άλλη πνοή στον αγώνα. Έβαλαν όλο τον αγώνα στην τροχιά της
νομιμότητας του συστήματος, δημιουργώντας εφησυχασμούς, ανάθεση και αυταπάτες.
Ακόμα και τώρα επικαλούνται τα πειθαρχικά που θα καταπέσουν γιατί... η
απεργία-αποχή είναι νόμιμη. Στην
πραγματικότητα περιμένουν να τελειώσει
αυτός ο αγώνας. Φυσικά και δεν έχουν κανένα δικαίωμα με τη στάση τους να
μιλάνε για «κόσμο που δεν συμμετέχει μαζικά στις αποφάσεις ενάντια στην
αξιολόγηση»!
Ευθύνη για την κατάσταση έχει
όμως και η γραμμή των Παρεμβάσεων. Όχι απλώς γιατί κομμάτι τους (στην
πρωτοβάθμια) συνέβαλλε -καθοριστικά- στην επικράτηση των ενιαίων κειμένων. Αλλά
γιατί η κεντρική γραμμή τους αναπαράγει συγκεκριμένα αδιέξοδα. «Η απεργία-αποχή
είναι το μόνο ισχυρό όπλο που έχουμε», είναι το βασικό επιχείρημα όλα αυτά τα
χρόνια. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση
προχώρησε στη βιομηχανία τρομοκράτησης και διώξεων, όπου φαινόντουσαν τα
όρια της απεργίας αποχής σαν μια αγωνιστική στάση καθυστέρησης της εφαρμογής
της αξιολόγησης. Τα αδιέξοδα αυτής της άποψης φαίνονται και τώρα, χωρίς καμιά
κεντρική πρωτοβουλία για να υπάρξει αγώνας και κίνηση ενάντια στην αξιολόγηση,
αναπαράγοντας απλώς τη «νομική θωράκιση» του αγώνα με εκδηλώσεις με συμβουλές
από δικηγόρους. Αυτό όμως δε μπορεί να συμβάλλει στη συγκρότηση μάχης.
Ακόμα και η διακήρυξη για «παρατεταμένη απεργία», όπου και όποτε
λέγεται, χωρίς, ουσιαστικά, ενεργοποίηση κόσμου, χωρίς ευρύτερες πρωτοβουλίες
κίνησης, επιτροπές αγώνα, και ειλικρινή συντονισμό δυνάμεων, καταλήγει να είναι
στην καλύτερη μια καταγγελία στις ομοσπονδίες ΟΛΜΕ και ΔΟΕ
(δηλαδή στις καθεστωτικές δυνάμεις) γιατί δεν την υλοποιούν!
Συνάδελφοι συναδέλφισσες,
Ξετυλίγεται μπροστά μας η επίθεση της αξιολόγησης! Είναι φανερό ότι τις
αντιδραστικές συνέπειές της θα τις βρούμε μπροστά μας. Δεν είναι μια και έξω,
ούτε είναι «ένα θέατρο που θα καταρρεύσει». Ήδη το ξεδίπλωμα των πειθαρχικών
και των διώξεων δείχνουν τί επιδιώκουν.
Για αυτό το λόγο ο αγώνας για την ανατροπή της αξιολόγησης όχι μόνο δεν
έχει τελειώσει αλλά πρέπει να αποκτήσει ζωντανά, μαζικά και κινηματικά
χαρακτηριστικά! Δεν αφορά μόνο τους νεοδιόριστους, ούτε μόνο αυτούς που
καλούνται να αξιολογηθούν αυτή τη στιγμή. Αφορά την κατάσταση που θα
διαμορφωθεί στην εργασία μας και στο δημόσιο σχολείο συνολικά. Στην δυνατότητά
μας να μπορούμε να μιλάμε, να δρούμε, να διεκδικούμε!
Η συντριπτική πλειονότητα των εκπαιδευτικών (ακόμα και αυτών που
έχουν πειθαναγκαστεί να αξιολογηθούν) δεν θέλουν την αξιολόγηση. Αυτή είναι η
βάση πάνω στην οποία μπορούμε και πρέπει να οργανώσουμε τον αγώνα μας!
Για αυτό το λόγο πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα σε
όλα τα σωματεία: από τις δυνάμεις, τους αγωνιστές και τους συναδέλφους.
Κινηματικές πρωτοβουλίες στήριξης των απεργών, αλλά ταυτόχρονα κίνησης όλων των
εκπαιδευτικών! Με επιτροπές αγώνα και γενικές συνελεύσεις στα σωματεία! Με
πρόταση για απεργία με προοπτική οικοδόμησης κεντρικής απεργιακής μάχης για την
ανατροπή αυτής της πολιτικής!
ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ
ΔΙΩΞΕΙΣ
ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΠΙΣΩ Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ
ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ
ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ
ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥΣ ΔΥΝΑΜΕΩΝ_ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ_ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΤΑΜΕΙΑ
ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΑΓΩΝΑ& ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΣΩΜΑΤΕΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ!
Μετά από 3
αναβολές μέσα σε ένα μήνα, ανακοινώθηκε η εκδίκαση των πρώτων πειθαρχικών που
αφορούν την απεργία-αποχή από την αξιολόγηση. Τρεις συναδέλφισσες μας από την
Α/βάθμια της Λακωνίας, παραπέμπονται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο στην Τρίπολη.
Είναι οι πρώτες ανάμεσα στους χιλιάδες που αγωνίζονται ενάντια στην αξιολόγηση,
που καλούνται να «απολογηθούν» για το λόγο για τον οποίο συμμετείχαν σε μια
μορφή πάλης των συλλογικών τους οργάνων, των πρωτοβάθμιων σωματείων και των
ομοσπονδιών! Μια μορφή πάλης που πολλές φορές έχει κριθεί παράνομη από τα
αστικά δικαστήρια, που σπεύδουν να υλοποιήσουν την κυβερνητική πολιτική της
τρομοκρατίας και του εκφοβισμού!
Η κυβέρνηση ήδη
από πέρυσι φάνηκε ότι θέλει να «τελειώνει» με την αντίσταση του κλάδου στην
αξιολόγηση, θέλει να καθυποτάξει οποιαδήποτε φωνή και πράξη αντίστασης στην
αντιλαϊκή πολιτική της. Γι’ αυτό το λόγο έφερε και το νέο Πειθαρχικό Δίκαιο που
προβλέπει απολύσεις για όποιον δεν αξιολογείται! Γι’ αυτό το λόγο άνοιξε και τη
συζήτηση για την άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο μέσω της Συνταγματικής
Αναθεώρησης. Γι’ αυτό το λόγο αξιοποιεί κάθε δήλωση υποταγής των
συνδικαλιστικών ηγεσιών που διαμηνύουν σε κάθε τόνο ότι «δεν αρνούνται την
αξιολόγηση», αναζητώντας μια άλλη, «καλή» αξιολόγηση...
ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΤΑ
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ!
Κάθε δίωξη που γίνεται
απέναντι σε κάποιον συνάδελφο, κάθε πειθαρχικό που στήνεται, ένα και μόνο στόχο
έχουν. Να εξαναγκάσουν τους εκπαιδευτικούς να συρθούν στη μέγγενη της
αξιολόγησης, την οποία μαζικά και διαχρονικά έχει απορρίψει ο κλάδος μας. Γιατί
ακόμα και οι συνάδελφοι που υπαναχωρούν και αναγκάζονται να αξιολογηθούν, το
κάνουν υπό το καθεστώς των πολλαπλών πιέσεων που δέχονται και όχι γιατί
πιστεύουν ότι μέσω αυτής θα υπάρξει κάποια βελτίωση της εκπαιδευτική
διαδικασίας. Γιατί σε μια κοινωνία ταξική, που προωθεί και συντηρεί κάθε είδους
διαχωρισμό και διάκριση, δεν μπορεί να περιμένουμε πως μπορεί να υπάρξει μια
αξιολόγηση πιο «ουσιαστική», πιο «επιστημονική» ή ότι άλλο χαρακτηρισμό
σκαρφίζονται οι ηγεσίες για να κρύψουν την πολιτική τους γύμνια.
Η
μάχη ενάντια στην αξιολόγηση βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο. Τα χιλιάδες
πειθαρχικά που αναμένεται να εκδικαστούν μέσα στο επόμενο διάστημα δεν μπορεί
να απαντηθούν μεμονωμένα και αποσπασματικά. Απαιτείται ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, ΜΕ
ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ! Η αξιολόγηση, οι διώξεις και τα πειθαρχικά, η αργία
της Χρύσας Χοτζόγλου και οι απειλές για απολύσεις μπορούν να ανατραπούν μόνο με
ένα κίνημα πανελλαδικό, που θα στήσει μαζικές συνελεύσεις στα σωματεία σε κάθε
πόλη, που θα ενεργοποιήσει την πλατιά μάζα των συναδέλφων, που θα στηρίξει κάθε
έναν και κάθε μία που διώκεται από το σύστημα για την αντίσταση του στην
πολιτική διάλυσης της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης. Με απεργιακά ταμεία, με
συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, με κοινή συμπόρευση με άλλα πληττόμενα τμήματα
της κοινωνίας!
ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ! ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ!
ΣΤΙΣ 30/1 ΝΑ
ΣΤΗΣΟΥΜΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ, ΣΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ!
Όταν χτυπούν
έναν από εμάς, απαντάμε ΟΛΟΙ!
