Την Τετάρτη 29/4 δικάζεται για μια ακόμη φορά η ελεύθερη συνδικαλιστική έκφραση. Για μία ακόμη φορά θα τους ακούσω να χαρακτηρίζουν το σύνθημα Εμπρός λαέ μην σκύβεις το κεφάλι "φωνασκία", την κοινή διαμαρτυρία με τους μαθητές και τις μαθήτριες "οργανωμένη και προσχεδιασμένη προσπάθεια ακύρωσης της αξιολόγησης", την υπεράσπιση της μόνιμης και σταθερής εργασίας "παράβαση καθήκοντος", την δήλωση ότι η αξιολόγηση είναι ανεπιθύμητη από τον κλάδο που με τις συλλογικές του αποφάσεις του το επιβεβαιώνει "χαρακτηριστικώς αναξιοπρεπή συμπεριφορά", την συζήτηση με συναδέλφους "άσκηση ψυχολογικής βίας".
Ο κλάδος ή θα το απαντήσει ή θα πάμε στην πρώτη απόλυση για συνδικαλιστική παρέμβαση, για υπεράσπιση απεργίας μέσα στο σχολείο, μέσα στον χώρο δουλειάς, στο δημόσιο μετά τη χούντα.
Μέχρι τώρα που γράφεται αυτό το σχόλιο ούτε μισή γραμμή δεν έχει γραφτεί από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες για τη νέα ακρόαση, για την πρόθεση της κυβέρνησης να μην ξαναπατήσω το πόδι μου σε σχολική αίθουσα. Για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για το σύνολο των εργαζόμενων.
Χρύσα Χοτζόγλου (μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά, υπό απόλυση)
