ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΣΤΟ ΙΡΑΝ!

 

ΗΠΑ-ΙΣΡΑΗΛ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΣΤΟ ΙΡΑΝ!

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΣ ΣΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΕΣ!

ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜΑ!

    Καταγγέλλουμε τη νέα πολεμική επιδρομή των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, που ξεκίνησε το Σάββατο 28/2 και ήδη μετρά εκατοντάδες νεκρούς. Σε ρόλο παγκόσμιου σερίφη οι ΗΠΑ και από δίπλα το σιωνιστικό μαντρόσκυλο τους Ισραήλ, σπέρνουν το θάνατο και την καταστροφή δήθεν για «το καλό του λαού του Ιράν». Είναι οι ίδιοι που 2,5 χρόνια τώρα διεξάγουν τη γενοκτονία απέναντι στον ηρωικό παλαιστινιακό λαό, που έχουν βομβαρδίσει τον Λίβανο, τη Συρία, την Υεμένη κ.α. και έχουν επιβάλλει καθεστώς τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή. Τόσο πολύ νοιάζονται για τα δικαιώματα του λαού του Ιράν, που φτάσανε στο σημείο να βομβαρδίσουν δημοτικό σχολείο, αφήνοντας πίσω τους περίπου 170 νεκρά παιδιά!

Κατμαντού, Νεπάλ Η καταραμένη στιγμή που τραντάχτηκε το Έβερεστ

Ο ναός Πασουπατινάθ, αφιερωμένος στην ενσάρκωση του Σίβα, πέντε χιλιόμετρα βορειανατολικά από το κέντρο του Κατμαντού, είναι από τους ιερότερους τόπους για τους ινδουιστές στο Νεπάλ. Κτισμένος στις όχθες του Μπαγκμάτι, του ποταμού που διασχίζει την κοιλάδα, είναι το ανάλογο του ινδικού Βαρανάσι . Δηλαδή ο τελικός προορισμός, κάθε χρόνο, εκατοντάδων υπερήλικων και βαριά ασθενών πιστών, που έρχονται με σκοπό να πεθάνουν εδώ και να αποτεφρωθούν δίπλα στο ποτάμι, το οποίο θα παρασύρει τις στάχτες τους και θα τις φτάσει μέχρι τον Γάγγη. Είναι πεισμένοι πως εάν αφήσουν την τελευταία πνοή και το σώμα τους εκεί, η μετενσάρκωση θα γίνει σε ανθρώπινο σώμα και θα απαλλαγούν από άλλες δοκιμασίες και τιμωρίες. Για τους πιστούς ινδουιστές, είναι ευλογία και τύχη να καεί το σώμα τους σε ένα από τα ghats του Πασουπατινάθ, τα τσιμεντένια βάθρα που βρίσκονται γι’ αυτόν τον λόγο στην όχθη του ποταμού, μπροστά στον ναό.

Ο ισχυρός σεισμός που κτύπησε στις 25/4 το Νεπάλ προξένησε τεράστιες ζημιές στην χώρα και στους ανθρώπους της. Με επίκεντρο ογδόντα περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Κατμαντού, συντάραξε την επιφάνεια της γης, τα θεόρατα βουνά, τα υψίπεδα, τις πόλεις και τα χωριά. Οι σεισμολόγοι τον αποδίδουν στην αέναη σύγκρουση της ινδικής ηπειρωτικής πλάκας με την ευρασιατική, φυσικό φαινόμενο που συντέλεσε στην προαιώνια δημιουργία των Ιμαλάιων. Ο σεισμός δημιούργησε φονικές χιονοστιβάδες, κατέστρεψε υποδομές στις πόλεις και την ύπαιθρο, γκρέμισε μνημεία και το κυριότερο σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους που θάφτηκαν στα ερείπια των φτωχικών κατοικιών τους. Οι ανακοινώσεις μιλάνε για περισσότερους από πέντε χιλιάδες νεκρούς (μέχρι τώρα), ενώ εκφράζονται φόβοι πως ο αριθμός θα διπλασιαστεί. Από την πρώτη ημέρα, οι κάτοικοι της πρωτεύουσας αλλά και των γύρω περιοχών άρχισαν να κηδεύουν τους νεκρούς, προσπαθώντας να τηρήσουν όσο γίνεται σε δύσκολες συνθήκες το τελετουργικό και τα έθιμα. Τα ghats στον Πασουπατινάθ άλλα και αλλού στις όχθες του Μπαγμάτι δεν προλαβαίνουν να καλύψουν τις ανάγκες, οι περισσότερες καύσεις γίνονται πρόχειρα σε ανοικτούς χώρους και η ξυλεία γι’ αυτόν τον σκοπό έγινε ανάρπαστη. Αν και μια εξειδικευμένη εταιρία ξυλείας στην περιοχή Πασουπάτι ανακοίνωσε πως διαθέτει ακόμα επαρκή αποθέματα και μερικές φορές δωρεάν για τους φτωχούς, αρκετοί δυσκολεύονται να βρουν τα διακόσια πενήντα κιλά που είναι μια ικανή ποσότητα ώστε γίνει μια κανονική καύση. Μαζί με τα ξύλα έχουν γίνει περιζήτητοι και οι ιερείς Βραχμάνοι που συνοδεύουν με ευχές τον νεκρό. Για τους τελευταίους, οι Μαοϊκοί είχαν προσπαθήσει να διώξουν από τον ναό τους Ινδούς και να βάλουν γηγενείς αλλά απέτυχαν.

Το Νεπάλ είναι μια φτωχική χώρα όχι από φυσική άποψη αλλά κυρίως εξαιτίας των κοινωνικών και πολιτικών δομών, που βασίζονταν μέχρι πρότινος στην φεουδαρχία και στην εξουσία μιας κομπραδόρικης ελίτ, προσκολλημένης στην Ινδία. Αποτέλεσμα αυτών των δομών είναι το γεγονός πως η οικονομία παραμένει κυρίως αγροτική με αναιμικό μεταποιητικό και βιομηχανικό τομέα και εξαρτημένη από την διεθνή, δυτική και υστερόβουλη, δήθεν ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια, τα εμβάσματα των μεταναστών και τον τουρισμό. Το ένα τέταρτο τουλάχιστον του πληθυσμού συνεχίζει να ζει κάτω από το όριο της έσχατης ένδειας και το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι ένα από τα πιο φτωχά του κόσμου.

Σε αυτήν την χώρα, με μια σύνθετη κοινωνική και εθνοτική δομή, ξεκίνησε την δεκαετία του ‘90 ένας μαζικός και ελπιδοφόρος επαναστατικός αγώνας με σκοπό την κοινωνική και εθνική απελευθέρωσή της. Ο αγώνας αυτός με επικεφαλής το κομμουνιστικό κόμμα και ισχυρό βραχίονα ένα νεανικό επαναστατικό στρατό κέρδισε σημαντικές νίκες, συντάραξε προς τα εμπρός την κοινωνία, γκρέμισε την μακρόχρονη βασιλεία και δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες. Άλλαξε την εικόνα που είχε για το Νεπάλ ο κόσμος στην Δύση και το μετέτρεψε σε σημείο αναφοράς για λαϊκά κινήματα και εκατομμύρια αγωνιζόμενους ανθρώπους στην Ασία και τον κόσμο. Το πισωγύρισμα αυτής της κοινωνικής και πολιτικής εξέλιξης προξένησε μεγάλες απογοητεύσεις και διαψεύσεις. Το κύμα των μεταναστών αυξήθηκε, οι τυφλές πολιτικές αντιπαραθέσεις μεγάλωσαν, το κόμμα πολυδιασπάστηκε και το αναγεννητικό κοινωνικό ρεύμα εξασθένησε. Τα κλονισμένα βάθρα του καθεστώτος και η ξένη επιρροή βρήκαν χρόνο να ανασυγκροτηθούν.

Ο μεγάλος σεισμός -ανάλογη καταστροφή είχε να συμβεί από το 1934 - άνοιξε νέες πληγές στην χώρα. Τα επείγοντα προβλήματα που δημιούργησε θα δώσουν την ευκαιρία στην Ινδία, στην Κίνα και στους δυτικούς να αυξήσουν την επιρροή τους στις εσωτερικές εξελίξεις με εργαλείο την οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια. Η ανάγκη από την τελευταία θα επιτείνει την εξάρτηση της οικονομίας από τους διεθνείς οργανισμούς. Από την άλλη, εκτός από τον πόνο περισσεύει η οργή στα εκατομμύρια των Νεπαλέζων εξαιτίας της αδυναμίας της κυβέρνησης να τους υποστηρίξει και της αποδιοργάνωσης των κρατικών υπηρεσιών. Το Νεπάλ βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι και οι αληθινοί φίλοι του γενναίου λαού του εύχονται να ξαναπάρει σύντομα τον δρόμο της κοινωνικής αναγέννησης.

ΔΕΙΤΕ φωτογραφίες από την καταστροφή www.dailymail.co.uk/news/article-3058707/EIGHT-MILLION-people-hit-Nepal-s-earthquake-reveal.html και τις καύσεις των νεκρώνwww.dailymail.co.uk/news/article-3058159/A-nation-mourning-Nepal-holds-mass-cremations-riverbanks-Kathmandu-earthquake-death-toll-reaches-4-000-operation-survivors-continues.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ένα άρθρο για την κρυφή ατζέντα της βοήθειας που προσφέρουν η Ινδία και η Κίναqz.com/392295/chinas-and-indias-charity-in-nepal-has-a-hidden-political-agenda

Αναδημοσίευση απο τον Αθέατο Κόσμο

Λίμα, Περού Ώχρα στις τοιχογραφίες …των τρομοκρατών!

28 ΜΑΡ 2015

Λίμα, Περού
Ώχρα στις τοιχογραφίες …των τρομοκρατών!

Στο ιστορικό κέντρο της Λίμα και σε γνωστούς δρόμους σαν την χιρόν Λάμπα ή την Πούνο, οι περαστικοί με έκπληξη ανακάλυπταν συνεχόμενα πρωινά τον φετινό Μάρτη, πως οι μεγάλες τοιχογραφίες που είχαν συνηθίσει να προσπερνούν, εξαφανίζονταν, η μια μετά την άλλη. Στους τοίχους που πριν φιλοξενούσαν μια πανδαισία χρωμάτων και εντυπωσιακών μορφών κυριαρχούσε ένα μονότονο κίτρινο χρώμα. Η αρχή έγινε με το βλοσυρό πρόσωπο του Τουπάκ Ατάρι, του ηγέτη της εξέγερσης των ιθαγενών στην Βολιβία το 1781 ενάντια στους ισπανούς αποικιοκράτες. Τα περισσότερα έργα, αρκετά από γνωστούς λατινοαμερικανούς καλλιτέχνες, φτιάχτηκαν την περίοδο της δημαρχίας της Σουζάνα Βιγιαράν ανάμεσα στα 2011-2014 και στα πλαίσια του λατινοαμερικάνικου φεστιβάλ αστικού γκράφιτι το καλοκαίρι του 2013. Τα θέματα αρκετών τοιχογραφιών, που αποκαλούνται μουράλες, προέρχονται από την ιθαγενική προκολομβιανή εποχή και την ιστορία της χώρας με τους αγώνες για ανεξαρτησία. Περιλαμβάνουν επίσης εικόνες από την σημερινή περουβιάνικη κοινωνία στις πόλεις και στην ύπαιθρο αλλά και σύγχρονες καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Κατά κοινή ομολογία είχαν ζωντανέψει το κέντρο της μεγαλούπολης ακολουθώντας τα ίχνη της ινδιάνικης λαϊκής τέχνης.

Το μυστήριο δεν κράτησε παρά μόνο λίγες ημέρες έως ότου ομάδες νεαρών ανακάλυψαν συνεργεία του δήμου, βραδινές ώρες, να βάφουν γρήγορα-γρήγορα τους τοίχους με την προστασία της αστυνομίας. Ο δεξιός δήμαρχος Λουίς Καστανιέδα αναγκάστηκε να παραδεχτεί πως αυτός έδωσε την εντολή στα πλαίσια ενός σχεδίου καθαρισμού του κέντρου της πρωτεύουσας! Ακολούθησε μαζική κατακραυγή, η αντιπαράθεση άναψε στα μέσα και το θέμα πέρασε τα σύνορα της χώρας. Στις αντιδράσεις ο δήμαρχος απάντησε πως ακολουθούσε οδηγίες της Ουνέσκο για την προστασία των ιστορικών κτιρίων της αποικιοκρατικής εποχής παρά το γεγονός πως κανένα απο αυτά δεν είχε πειραχτεί. Και όταν στριμώχτηκε περισσότερο, ξεφούρνισε το πιο κλασσικό καθεστωτικό επιχείρημα-φόβητρο των τελευταίων δεκαετιών στην πολιτική και κοινωνική ζωή του Περού. Πως οι τοιχογραφίες λειτουργούν ως συγκαλυμμένα πολιτικά μηνύματα των «τρομοκρατών», δηλαδή των Σεντερίστας, των οπαδών του Φωτεινού Μονοπατιού και του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος. Και για να γίνει πιο πειστικός στοχοποίησε έναν από τους γνωστότερους περουβιάνους μουρελίστας τον Ολφερ-Βλαντιμίρ Λεονάρντο Φερνάντεζ σαν υποστηρικτή του Movadef, του αριστερού κινήματος για τα δημοκρατικά δικαιώματα και για την υπεράσπιση των πολιτικών κρατούμενων. Ο Καστανιέδα επιμένει πως πίσω από το κύμα αντιδράσεων κρύβεται το Movadef το οποίο το καθεστώς του Περού κατηγορεί πως ενορχηστρωνει την προπαγάνδα των σεντερίστας για την επανάκαμψη τους στην πολιτική ζωή της χώρας. Ισχυρίστηκε μάλιστα πως στην τοιχογραφία Σολινταριδάδ που δημιούργησε ο Λεονάρντο σε κεντρικό δρόμο, ένα από τα πρόσωπα που απεικονίζονται είναι ο Αμπιμαέλ Γκουζμάν, ο ηγέτης του Μονοπατιού, σε νεαρή ηλικία!
Στο Περού ύστερα από την στρατιωτική ήττα του Φωτεινού Μονοπατιού και την σύλληψη όλης σχεδόν της ιστορικής ηγεσίας του, εκτυλίχθηκε μια τεράστια εκστρατεία συκοφάντησης του ένοπλου κινήματος. Οι νικητές επιχείρησαν και σε μεγάλο βαθμό κατάφεραν να ξαναγράψουν την πρόσφατη ιστορία παρουσιάζοντας ένα ισχυρό πολιτικο-κοινωνικό ρεύμα σαν τρομοκρατικό. Αξιοποιώντας αδυναμίες, αναπόφευκτες ακρότητες και ιδιομορφίες έφτιαξαν την εικόνα μιας ομάδας παρανοϊκών και δολοφόνων που εξαιτίας τους, δήθεν, βυθίστηκε η χώρα στον εμφύλιο.

Το κίνημα υποστήριξης των μουράλες είναι μόνο μια μικρή πτυχή των αναπτυσσόμενων κοινωνικών και πολιτικών αντιστάσεων στην περουβιάνικη κοινωνία. Τον φετινό Γενάρη, ένας μεγάλος ξεσηκωμός της νεολαίας ανάγκασε την κυβέρνηση να πάρει πίσω τον αντεργατικό νόμο Πουλπίν, ενώ σε όλη την χώρα αναβοσβήνουν συχνά εξεγέρσεις και κινήματα διεκδίκησης. Σε αυτήν την κινητικότητα για πρώτη φορά ύστερα από μια περίοδο πέτρινων χρόνων, αρχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο και το ρεύμα που έχει καταβολές από το Φωτεινό Μονοπάτι. Αποφυλακισμένοι πολιτικοί κρατούμενοι, παλιοί αντάρτες, πολιτικοί υποστηρικτές μαζί με μια νέα γενιά αγωνιστών στεγάζονται μέσα στο Movadef, το οποίο σταδιακά αυξάνει την επιρροή του ειδικά στα πανεπιστήμια και στα σχολεία. Οι πρόσφατες διώξεις της ηγεσίας του είναι απόδειξη πως το ολιγαρχικό καθεστώς με επικεφαλής σήμερα, τον παλιό χασάπη-στρατιωτικό Ουμάλα, ανησυχεί αληθινά. Σε αυτήν την επανάκαμψη σημαντικό ρόλο παίζει η στάση όλης σχεδόν της ιστορικής ηγεσίας που αν και σε σκληρές συνθήκες κράτησης και σε πλήρη απομόνωση, αντέχει και στέλνει μηνύματα συνέχισης του αγώνα. Γι' αυτό και το καθεστώς δεν χάνει ευκαιρία να την εκδικηθεί δολοφονικά. Στις 17 του Φλεβάρη, πέθανε η Μάρτζι Κλάβο Περάλτα, ηγετικό στέλεχος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, γνωστή σαν συντρόφισσα Νάνσι. Είχε συλληφθεί το 1995 και είχε καταδικαστεί σε είκοσι πέντε χρόνια φυλάκιση. Αν και στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου η κυβέρνηση Ουμάλα αρνήθηκε να την αποφυλακίσει και μόνο τις τελευταίες ημέρες την έστειλαν για να πεθάνει στο νοσοκομείο Loayza της Λίμα. Η Περάλτα είναι το δεύτερο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής που πεθαίνει στις φυλακές, ύστερα από τον καθηγητή Πέδρο Κιντέρος Αιγιόν το 2008.

ΔΕΙΤΕ τους τοίχους πριν και μετά το σβήσιμο www.youtube.com/watch?v=57K9l7NqN00
ένα ντοκιμαντέρ για τους μουρελίστας στην Λίμα www.youtube.com/watch?t=29&v=cq7yi2z77IA
και ένα βίντεο για την Περάλτα www.youtube.com/watch?v=1I9zj_85ucI

ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ το ιστολόγιο του Ολφερ olferleonardo.blogspot.com
και του Μοβαντέφ movamnsitiayderfundamentales.blogspot.gr

Παρίσι, επίθεση στην Charlie Hebdo. Ο αληθινός δράστης είναι ο ιμπεριαλισμός!

Παρίσι, επίθεση στην Charlie Hebdo. Ο αληθινός δράστης είναι ο ιμπεριαλισμός!

Παρίσι, επίθεση στην Charlie Hebdo. Ο αληθινός δράστης είναι ο ιμπεριαλισμός! 

προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία που θα κυκλοφορήσει το Σάββατο. 

 Η ανθρωποσφαγή που εκτυλίχθηκε το πρωινό της Τετάρτης 7 του Γενάρη στα γραφεία της σατυρικής εφημερίδας Charlie Hebdo στην οδό Νικολά Απέρ στο κέντρο του Παρισιού όσο αποτρόπαια είναι άλλο τόσο αναμενόμενη ήταν. Δράστες δυο νεαροί γάλλο-αλγερινοί αυτήν την φορά, από την μεγάλη δεξαμενή των νέων δίχως μέλλον, γάλλων και μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς που κυκλοφορούν με απόγνωση και μίσος στις λαϊκές γειτονιές του Παρισιού και άλλων πόλεων. 

Μια δεξαμενή από την οποία έπαψε προ πολλού να αναζωογονείται η αριστερά και στην οποία ψαρεύουν με επιτυχία οι φασίστες κάθε κοπής, οι αντιδραστικοί τζιχαντιστές και κάθε λογής οπισθοδρομικές δυνάμεις που αναφύονται συνεχώς τον τελευταίο καιρό στην Ευρώπη και στον κόσμο. 

Ο μεγάλος ένοχος όμως δεν μπορεί να κρυφτεί, παρά την προσπάθεια των κυρίαρχων μέσων «ενημέρωσης» να ξεκόψουν το γεγονός από τις αιτίες του. Αληθινά υπεύθυνοι για όσα συμβαίνουν και άλλων που θα συμβούν είναι οι ιμπεριαλιστές που με την πολιτική τους σπέρνουν την δυστυχία και την απόγνωση σε ολοκλήρους λαούς και εκατομμύρια ανθρώπους. 

Ειδικά οι δυτικοί που συστηματικά τις τελευταίες δύο δεκαετίες κατάστρεψαν ολόκληρες χώρες και κοινωνίες στην Μέση Ανατολή και την βόρεια Αφρική. Δολοφόνησαν εκατοντάδες χιλιάδες, δημιούργησαν κύματα προσφύγων, διέλυσαν τις παραδοσιακές οικονομίες, έσπειραν το μίσος. Με πρωταγωνιστές τους Αμερικανούς οι Γάλλοι ιμπεριαλιστές δεν πήγαν πίσω σε αυτήν την εγκληματική σταυροφορία. 

Στην Λιβύη πρωταγωνίστησαν στην ανατροπή του Καντάφι και στην διάλυση της χώρας. Στην Συρία τα ίδια, προκαλώντας ανείπωτη δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους που σκοτώθηκαν η ξεκληρίστηκαν. Άνοιξαν το κουτί της Πανδώρας υποστηρίζοντας τις πιο αντιδραστικές φεουδαρχικές δυνάμεις τύπου Αλ Κάιντα και Ισλαμικό Κράτος για να ανατρέψουν τον Άσαντ και να ξανά-χαράξουν τα σύνορα στην Μέση Ανατολή. 

Συνεχίζουν συστηματικά να δολοφονούν τυφλά στο Αφγανιστάν, στην Συρία, στο Ιράκ, στην Υεμένη, στην Σομαλία και αλλού για να μην αναφερθούμε στα εγκλήματα που διαπράττουν στην μαύρη Αφρική με τις συνεχείς επεμβάσεις. Μετέτρεψαν ολόκληρους λαούς σε αποδιοπομπαίους, στοχοποίησαν την θρησκεία και τις παραδόσεις τους, άνοιξαν συνεχές πόλεμο στους απεγνωσμένους πρόσφυγες και μετανάστες που επιχειρούν να γλυτώσουν από την καταστροφή.

 Αλλά και μέσα στην καρδιά των δυτικοευρωπαϊκών κοινωνιών ο ιμπεριαλισμός έχει ανοίξει πόλεμο με τους μετανάστες από τις αραβικές χώρες και τους αλλόθρησκους, έχει αυξήσει την πίεση και τους αποκλεισμούς την ίδια στιγμή που χρησιμοποιεί κάθε λογής αντιδραστικούς για να στρατολογούν μισθοφόρους για τα πολεμικά μέτωπα στην Μέση Ανατολή. 

Αυτές είναι οι πραγματικές αιτίες της επίθεσης στην Charlie Hebdo και όχι οι γελοιογραφίες για τον Μωάμεθ, ανεξάρτητα από τι είχαν στο θολωμένο μυαλό οι νεαροί, που φώναζαν πως ο Προφήτης εκδικείται. Φυσικά ούτε μια στο εκατομμύριο δεν μπορεί να πιστεύει κανείς σοβαρός άνθρωπος πως τέτοιου είδους ενέργειες μπορούν να επηρεάσουν έστω στο ελάχιστο, την κυριαρχία και την πολιτική του ιμπεριαλισμού, στην Μέση Ανατολή η στον υπόλοιπο κόσμο.

 Γι” αυτό και ο κατευθυνόμενος πανικός και η υπέρ-αντίδραση με τον στρατό να περιπολεί στους δρόμους των γαλλικών πόλεων αποτελεί τουλάχιστον υποκρισία και έχει άλλους, εσωτερικούς πολιτικοκοινωνικούς, στόχους Το μόνο που μπορούν να προκαλέσουν τέτοιες ενέργειες σαν αποτέλεσμα είναι να γίνουν ευκαιρία για τις αντιδραστικές δυνάμεις και τα καθεστώτα να ενισχύσουν και να δικαιολογήσουν τις πολιτικές καταστολής των λαϊκών αγώνων, περιστολής και άλλο των δημοκρατικών δικαιωμάτων και να εντείνουν τις επιθέσεις στους μετανάστες, στους φτωχούς και στις μειονότητες. 

 ΥΓ. Το γεγονός πως η επίθεση έγινε στο φως της ημέρας, σε μια από τις πιο καλά φυλασσόμενες περιοχές της γαλλικής πρωτεύουσας και από δράστες που ήταν υπό αστυνομική παρακολούθηση μας δημιουργεί πολλά ερωτηματικά που μένει να δούμε αν θα έχουν κάποιες πειστικές απαντήσεις

εκδήλωση για τις διεθνείς εξελίξεις στην Ελευσίνα

Τη Πέμπτη 18/12/2014 πραγματοποιήθηκε στο 2ο ΓΕΛ Ελευσίνας εκδήλωση που διοργάνωσε το ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής με θέμα: «Γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Ανατολική Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή». Την απόφαση για την εκδήλωση πήρε το ΔΣ, ύστερα από πρωτοβουλία-πρόταση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών στην κατεύθυνση σύνδεσης του αγώνα για το δικαίωμα στη δουλειά με το καθήκον της ενίσχυσης της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Θετική η ανταπόκριση των συναδέλφων, με δεδομένη τη κατάσταση του κινήματος αλλά και τη στάση των δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά όσον αφορά την αντιιμπεριαλιστική έκφραση της λαϊκής-εργατικης πάλης. Αναπτύχτηκε επίσης ένας πλούσιος προβληματισμός και αντιπαράθεση απόψεων, με τη σύνθεση του πάνελ να συνεισφέρει θετικά σε αυτό.

Ο Θάνος Ανδρίτσος, μέλος του Αντιφασιστικού Καραβανιού στο Ντονμπάς της Ουκρανίας, μετέφερε την εικόνα έτσι όπως την έζησε, με τα υπόλοιπα μέλη του Καραβανιού, κατά την διάρκεια της επίσκεψη τους στο Ντονιέτσκ. Η παραμονή τους συνέπεσε με τη συμφωνία εκεχειρίας, που ίσχυε μόνο στα χαρτιά .Οι μάχες ήταν σε εξέλιξη, και οι επιθέσεις γίνονταν τόσο στο αεροδρόμιο ,όσο και στην πόλη, σε σχολεία κλπ. Οι δυνάμεις του Ουκρανικού στρατού, ήταν υπεύθυνες για τις επιθέσεις στις πόλεις ,όσο και για την πτώση του αεροπλάνου. Μίλησε για τις αντιθέσεις στο πλαίσιο της ολιγαρχίας και υπογράμμισε την ανάγκη να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον αντιφασιστικό αγώνα, όπως χαρακτηριστικά οι ίδιοι τον προσδιορίζουν, που διεξάγεται στις

«Λαϊκές Δημοκρατίες».

Ο Νίκος Σερετάκης, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, ανέφερε ότι «ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα» , αποτέλεσμα της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού και του ανταγωνισμού μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.Με βάση αυτή την ανάλυση,ερμήνευσε την κατάσταση στην Ουκρανία. Οι όποιες συγκρούσεις και συμφωνίες ,αλλά και οι συμμαχίες,σε αυτό το πλαίσιο γίνονται .Ο στόχος είναι ο έλεγχος των ενεργειακών δρόμων και πηγών αλλά και να μετατραπεί η εργασία σε φτηνό εμπόρευμα. Η κίνηση της Ρωσίας για τελωνειακή ένωση ήταν που πυροδότησε την κρίση και οι συμφωνίες Ρωσίας-Λευκορωσίας ήρθαν σε αντίθεση με την Ε.Ε.. Αυτή τη στιγμή υπάρχει διαίρεση μεταξύ των δύο Αστικών Τάξεων κάτω από δυο ξένες σημαίες.Ασκησε κριτική σε όσους δεν αναδεικνύουν το ζήτημα αυτό. Στην ουσία πρόκειται για έναν εμπορικό πόλεμο που οξύνει τις οικονομικές εξελίξεις. Υπογράμμισε ότι η απάντηση σε κάθε κρίση είναι η πάλη των λαών ενάντια στον καπιταλισμό.

Ο Δημήτρης Μπουγιούκας, μελος της Λαϊκής Αντίστασης-Α.Α.Σ., αρχικά αναφέρθηκε στις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας (εκλογή ΠτΔ) χαρακτηρίζοντας τις ως αντιδραστικές, προϊόν της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και των ωμών παρεμβάσεων, πιέσεων και εκβιασμών από τη μεριά των Ε.Ε.-ΔΝΤ, αλλά και των αδιεξόδων που αυτή δημιουργεί στο ντόπιο πολιτικό σύστημα. Συνεχίζοντας τόνισε, ότι οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή από είναι αποτέλεσμα των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που παροξύνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας ξαναμοιράσματος του κόσμου, σφαιρών και ζωνών επιρροής, έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και ενεργειακών δρόμων. Μια διαδικασία που επιταχύνθηκε και κλιμακώθηκε από τη κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικου συστήματος. Έκφραση του παροξυσμού αυτού είναι η γεωπολιτική-γεωστρατηγική σύγκρουση των ιμπεριαλιστών στην Ουκρανία, με δεσπόζουσα τη σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας. Αναφερόμενος στις δυνατότητες του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, έναντι των αντιπάλων του, σύνδεσε τις εξελίξεις στην Ουκρανία με αυτές στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή με την προσπάθεια του να στοιχίσει στο άρμα του τις εξαρτημένες αστικές τάξεις της περιοχής. Υπό αυτό το πρίσμα ανέλυσε και την ένταση στις λεγόμενες ελληνοτουρκικές σχέσεις. Άσκησε κριτική στις απόψεις που μιλούν για ιμπεριαλιστική Ελλάδα, υπονομεύοντας τη πάλη για Ανεξαρτησία. Υπογράμμισε την αναγκαιότητα, κόντρα στις εκλογικές αυταπάτες, οικοδόμησης αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη χώρα, που θα εκφράζει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στη πάλη των λαών, και θα συνδέεται άρρηκτα με τον αγώνα για ψωμί, δουλεία, δημοκρατικά δικαιώματα. Στην οικοδόμηση ενός μετώπου αντίστασης για να σπάσουν τα δεσμά της εξάρτησης και να ανατραπεί η αστική κυριαρχία.

Τέλος, ο Ανδρέας Ζαφείρης, μέλος του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ, αναφερόμενος στην κατάσταση στην Ουκρανία έδωσε κάποια στοιχεία για την σύνθεση του πληθυσμού της Αν. Ουκρανίας αλλά και για το τρόπο που διεξάγεται ο αγώνας εκεί. Τόνισε ότι το ζήτημα δεν είναι οι αντιθέσεις ανάμεσα στις διάφορες ομάδες, ούτε μεταξύ μερίδων της Αστικής Τάξης ή των ιμπεριαλιστών, αλλά ο ενιαίος αγώνας του Ουκρανικού λαού. Άσκησε κριτική στην Αριστερά ,που δεν «αντιλαμβάνεται πως γίνεται πολιτική» τόσο για την περίπτωση της Ουκρανίας όσο και στη χώρα μας. Επιστράτευσε μάλιστα παραδείγματα από το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και από την ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, εγείροντας αντιδράσεις στους παρευρισκόμενους, προκειμένου να στηρίξει την κατεύθυνση της «αριστερής κυβέρνησης».

Παλαιστίνη, Γάζα – Διαρκές έγκλημα πολέμου του φασιστικού ισραηλινού κράτους

• Εκατόμβες αμάχων
• Ισοπεδώνουν συνοικίες οι νεοναζί σιωνιστές
• Σθεναρή η ένοπλη αντίσταση των Παλαιστινίων μαχητών
• Βράζει η Δυτική Όχθη
• Προς νέα Ιντιφάντα;

Σχεδόν ένας μήνας έχει περάσει από την έναρξη της επιχείρησης «Προστατευμένη Αιχμή», δηλαδή από τη φασιστική επίθεση του ισραηλινού κράτους στη Γάζα. Στους ανελέητους βομβαρδισμούς από την ξηρά, από τη θάλασσα και από τον αέρα έχει προστεθεί η εισβολή του ισραηλινού στρατού με τανκς, βαρύ οπλισμό και επιθετικά ελικόπτερα στη Λωρίδα της Γάζας, όπου οι Παλαιστίνιοι μαχητές αντιστέκονται σθεναρά και προκαλούν πλήγματα στον κατακτητή.

Μουντιάλ: είναι δυνατόν να αναρωτιόμαστε;

Κάνει πραγματικά εντύπωση να ακούς αριστερούς ανθρώπους να αναρωτιούνται για το αν θα πρέπει να βλέπουν το αιματοβαμμένο Μουντιάλ της Βραζιλίας ή όχι. Ιδιαίτερα από αυτούς που για ...ψύλλου πήδημα προβάλουν το κάθε είδους μποϋκοτάζ σα μορφή πάλης και αντίστασης απέναντι στο κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές.
Εδώ το σκέφτονται και μάλιστα αναρωτιούνται κι από πάνω: μα πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά στη Βραζιλία του αριστερού Λούλα και της πιο αριστερής και βασανισμένης Ντίλμα Ρούσεφ! Μα στη Βραζιλία των ...κατακτήσεων άκουσα κάποια στιγμή στο Κόκκινο, το ραδιόφωνο του ΣΥΡΙΖΑ, και όχι της Αριστεράς όπως αυτοδιαφημίζεται.
Άραγε όλοι αυτοί, από τους παρουσιαστές του Κόκκινου που αναρωτιούνται, δεν έχουν ακούσει τίποτα για τις δολοφονίες αγωνιστών ακτημόνων; Δεν έχουν ακούσει τίποτα για τις αιματηρές καταστολές εργατικών κινητοποιήσεων; Τίποτα για τις φαβέλες και τη φτώχια που αναπτύσσονται, όσο ...αναπτύσσεται και η Βραζιλία, για τις δολοφονικές επιδρομές της αστυνομίας και του στρατού, για τις εξαφανίσεις - δολοφονίες άστεγων παιδιών για να μη χαλάνε την εικόνα, στο όνομα της τάξης πάντα; Ακόμη και σε ανύποπτους με το Μουντιάλ χρόνους αλλά πάντα με "αριστερή" κυβέρνηση; Δεν έχουν ακούσει τίποτα για το διώξιμο χιλιάδων ανθρώπων από τα χαμόσπιτά τους που όταν αντιδρούσαν τους την έπεφτε κανονικά και δολοφονικά η αστυνομία και ο στρατός; Δεν είδαν τίποτα οι κατά τα άλλα ενήμεροι δημοσιογράφοι του Κόκκινου, που αναρωτιούνται και δυσκολεύονται να αντισταθούν στο θέαμα, δεν είδαν φωτογραφίες και βίντεο από κυνηγητά ανθρώπων, με τις κραυγές και την οργή των Βραζιλιάνων; Δεν είδαν τις κινητοποιήσεις των δασκάλων, των εργαζόμενων του

Μετρό, των οικοδόμων, που συνάδελφοί τους σκοτώθηκαν για να χτιστεί η μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου της FIFA και των πολυεθνικών, και πως αντιμετωπίστηκαν;
Σίγουρα τα είδαν. Γι΄ αυτό άλλωστε και δεν μπορούν να τα αγνοήσουν, βάζοντάς τα όμως σε δεύτερη μοίρα, έτσι σα φόντο, στη μεγάλη γιορτή της μπάλας, στις οποίας τη μαγεία τελικά δεν μπορούν να αντισταθούν οπότε κάνουν σκόντο στη συνείδησή τους. Όχι όλοι, για να μην είμαστε και άδικοι, αλλά και πάλι ένα ραδιόφωνο που αυτοδιαφημίζεται σαν της αριστεράς, που "ακούει αλλά δεν υπακούει" δεν θα έπρεπε να σηκώσει παντιέρα κατά του Μουντιάλ, να το καταγγέλλει και να καλεί το κόσμο να του γυρίσει τη πλάτη; Έτσι για να ξεχωρίσει ο τρόπος κάλυψης των γεγονότων από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης; Μάλλον όχι απ' ότι φαίνεται.
Ευτυχώς που τέτοιες αμφιβολίες δεν έχουν πολλοί από εμάς, όσο κι αν αγαπάμε τη μπάλα, ακόμη και άνθρωποι που δεν είναι αριστεροί!
Εμείς λοιπόν λέμε όχι στο ποδόσφαιρο του ξεσπιτώματος, των στρατοπέδων συγκέντρωσης των για χάρη του άστεγων, των δολοφονιών μικρών και μεγάλων, της καταστολής και της στρατοκρατούμενης Βραζιλίας. Κι ας έχει κυβέρνηση της "αριστεράς και των κινημάτων".
Πως να το κάνουμε ρε αδέρφια δεν γίνεται να εκστασιαζόμαστε με τις καταπληκτικές μπαλιές των ακριβοπληρωμένων ποδοσφαιριστών την ώρα που τα ξυπόλυτα παιδιά της Βραζιλίας παίζουν μπάλα στις αλάνες κινδυνεύοντας ανά πάσα στιγμή να φάνε μια σφαίρα στο κεφάλι! Ούτε να κάνουμε πλάκα και να λέμε ειρωνικές χαριτωμενιές τη στιγμή που ο στρατός αλωνίζει στη χώρα. 
Εμείς σε όλους αυτούς που αναρωτιούνται, σε όποιο πολιτικό χώρο κι αν βρίσκονται, τους αφιερώνουμε αυτή τη φωτογραφία. Γιατί, όπως έλεγε η λεζάντα της όταν πρωτοδημοσιεύτηκε, "Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΓΩΝΑ"! Γιατί όπως παλεύαμε κατά των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα έτσι θα παλεύουμε και κατά του Μουντιάλ στη Βραζιλία και όπου γης!

απο Αντίσταση στις Γειτονιές

Ινδία: Μεγαλώνει η διεθνής κατακραυγή για τη σύλληψη του καθηγητή Σαϊμπάμπα

Με αγανάκτηση πληροφορηθήκαμε την σύλληψη του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Δελχί, GN Saibaba, γραμματέα του Επαναστατικού Δημοκρατικού Μετώπου στην Ινδία από τις κρατικές αρχές ασφαλείας του κρατιδίου της Μαχαράστρα. Ο Δρ. GN Saibaba, είναι από τις εξέχουσες προσωπικότητες του δημοκρατικού κινήματος στην Ινδία και έχει μπει στο στόχαστρο των δυνάμεων καταστολής, της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των τοπικών κυβερνήσεων, γιατί καταγγέλλει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των φτωχών αγροτών και των αυτοχθόνων φυλών στην ύπαιθρο της χώρας. Διώκεται εδώ και καιρό με αστήρικτες και κατασκευασμένες κατηγορίες και μαρτυρίες έτσι ώστε να πάψει να αποκαλύπτει τις φρικαλεότητες και τα εγκλήματα που διαπράττονται από τις αστυνομικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις στα πλαίσια της επιχείρησης «Πράσινο Κυνήγι» Η σύλληψη του Δρ. GN Saibaba, που έγινε με την μορφή της απαγωγής στις 9 του Μάη, και η απομόνωση του ακόμα και από την οικογένεια δεν γίνεται σε τυχαία στιγμή. Πραγματοποιείται λίγες μέρες πριν ολοκληρωθούν οι γενικές βουλευτικές εκλογές στις οποίες η ινδική άρχουσα τάξη επιδιώκει να στρέψει τις πολιτικές εξελίξεις σε πιο αντιδραστική και αντιλαϊκή κατεύθυνση, με την προώθηση πιο βάρβαρης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

Σχεδόν σε όλο τον κόσμο έχουν επεκταθεί οι αντιδράσεις και οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης για την σύλληψη και την παρατεινόμενη φυλάκιση του αγωνιστή των δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Ινδία, καθηγητή GN Saibaba. Ο Σαϊμπάμπα, παρά το γεγονός πως είναι κινητικά ανάπηρος και με σοβαρά προβλήματα, συνεχίζει να κρατείται στις κεντρικές φυλακές της πρωτεύουσας του κρατιδίου της Μαχαράστρα, Ναγκπούρ, με αστήρικτες κατηγορίες για δήθεν σχέση του με το παράνομο ΚΚ Ινδίας (Μαοϊκό).
Στην Ινδία πληθαίνουν οι κινητοποιήσεις και οι δηλώσεις συμπαράστασης από δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις. Εκδηλώσεις καταγράφηκαν τις τελευταίες ημέρες στο Παντζάμπ, στο Νέο Δελχί, μπροστά στις φυλακές της Ναγκπούρ, στην Κεράλα και αλλού. Ανταποκρινόμενες στην διεθνή έκκληση, πολλές ομάδες διεθνούς αλληλεγγύης και επαναστατικές αριστερές οργανώσεις έχουν καλέσει σε αρκετές χώρες διαμαρτυρίες. Αρκετές από αυτές έγιναν έξω από τις ινδικές διπλωματικές αποστολές. Τέτοιες πρωτοβουλίες πραγματοποιήθηκαν στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Ελβετία, στη Νορβηγία, στη Σουηδία, στον Καναδά, στις ΗΠΑ και αλλού. Ανακοίνωση εξέδωσε το βραζιλιάνικο CEBRASPO, η κολεκτίβα Φωτεινό Μέλλον από τον Παναμά, η ομοσπονδία των τούρκων μεταναστών στην Ευρώπη, ΑΤΙΚ κλπ.

Κεντάκι, ΗΠΑ Παιδική εργασία στις καπνοφυτείες

απο atheatoskosmosps.blogspot.gr

Στην βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, στην Ουάσινγκτον, στην συλλογή της εθνικής επιτροπής για την παιδική εργασία, το πιο εντυπωσιακό τμήμα είναι μια ενότητα περίπου πέντε χιλιάδων ασπρόμαυρων φωτογραφιών και αρνητικών. Με τον φωτογραφικό φακό του Λιούις Χάιν, απεικονίζεται η αθλιότητα της ζωής των μικρών παιδιών που δούλευαν στις αρχές του εικοστού αιώνα στα αμερικάνικα εργοστάσια, ορυχεία, αγροτικές φάρμες και αλλού. Η συλλογή ιδρύθηκε το 1904 και ο Χάιν, ψυχή της ερευνητικής προσπάθειας, αφιέρωσε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του για να αποτυπώσει το διαδεδομένο φαινόμενο της παιδικής εργασίας στην χώρα, γυρνώντας ανάμεσα στα 1908 και στα 1924 σε πολλές αμερικάνικες πολιτείες και στους δρόμους των μεγαλουπόλεων. Μέσα στα άλμπουμ αυτής της συλλογής υπάρχει μια ομάδα φωτογραφιών από τα καπνοχώραφα στο Κεντάκι. Ο Χάιν αιχμαλώτισε εικόνες και κατέγραψε ονόματα μικρών παιδιών χωμένα μέσα στις φυτείες της ποικιλίας Βιρτζίνια να συλλέγουν τα γιγαντιαία φύλλα του φυτού. Πίστευε πως αποκαλύπτοντας το φαινόμενο σύντομα αυτό θα περάσει στην ιστορία προορισμένο να εκτίθεται μόνο σε μουσεία και βιβλιοθήκες. Προσπάθειες σαν αυτήν του διάσημου φωτογράφου δεν πήγαν στράφι. Παρά τις ισχυρές αντιδράσεις, το 1938 με νόμο τέθηκαν για πρώτη φορά όρια ηλικίας για την εργασία στις ΗΠΑ και μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο η κατάσταση άρχισε να καλυτερεύει. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε όλη αυτήν την περίοδο στην άλλη πλευρά του πλανήτη το παράδειγμα της Σοβιετικής Ένωσης ασκούσε μεγάλη και ποικιλόμορφη επιρροή στην παγκόσμια εργατική τάξη και στους λαούς και πίεση στους κεφαλαιοκράτες και στις κυβερνήσεις τους. Το 1936 με το άρθρο 42 του νέου σοβιετικού συντάγματος απαγορεύτηκε η παιδική εργασία παρά μόνο αν πραγματοποιούνταν στα πλαίσια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτά, τότε που η ανθρώπινη ιστορία προχωρούσε προς τα εμπρός και δεν έκανε πίσω ολοταχώς.

Απο την συλλογή του Χάιν. Δύο αγόρια, ο Αμός (6) και ο Οράτιος (4),

σε καπνοφυτεία στο Κεντάκι στις αρχές του 20ου αιώνα

Εκατό χρόνια μετά, από τότε που ο Χάιν περιπλανιόταν στα καπνοχώραφα του Κεντάκι, η παιδική εργασία στις αγροτικές φάρμες της πολιτείας αλλά και σε όλη την Αμερική εν τέλει όχι μόνο δεν εξαλείφθηκε. Αλλά τον τελευταίο καιρό παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις ενώ υπάρχουν πιέσεις από πολιτικούς που εκλέγονται στον νότο και σε πολιτείες με μεγάλη γεωργική παραγωγή ακόμη και για την κατάργηση των ορίων του 1938! Νέες γενιές παιδιών, τα περισσότερα από οικογένειες λατινοαμερικάνων μεταναστών, αποτελούν μια μεγάλη και φθηνή δεξαμενή εργατικής δύναμης. Μια έκθεση της Χιούμαν Ράιτς Γουώτς που δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Στις εκατόν τριάντα οκτώ σελίδες της που βασίστηκαν σε συνεντεύξεις παιδιών από επτά έως δεκαεπτά ετών, αποκαλύπτονται αριθμοί και στοιχεία καθώς και ιστορίες ανήλικων που δουλεύουν σε άθλιες συνθήκες στις φυτείες καπνού στο Κεντάκι, στην Βιρτζίνια, στην Βόρειο Καρολίνα και στο Τενεσί. Τον καιρό της συγκομιδής αλλά και της καλλιέργειας, παιδιά, αρκετά μικρότερα των δέκα ετών, δουλεύουν κάτω από τον δυνατό ήλιο και μέσα στην ανυπόφορη υγρασία των φυτών , εκτεθειμένα στην νικοτίνη και στα φυτοφάρμακα. Αποτέλεσμα είναι να υποφέρουν από ναυτίες, πονοκεφάλους, δερματικές παθήσεις και θερμοπληξίες. Υπολογίζεται πως ένας στους δέκα εργαζόμενους στις αγροτικές φάρμες είναι παιδί, ακόμα και μικρότερο των δώδεκα ετών που επιτρέπει ο νόμος. Πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες ανήλικοι εργάζονται σε όλη την χώρα σε αυτόν τον τομέα και πάνω από επτακόσιες χιονιάδες κάτω των δεκαοκτώ αν προστεθούν και τα εργοστάσια, στα οποία και εκεί ο αμερικάνικος νόμος που τα όρια του επιβιώνουν από το 1938 επιτρέπει την εργασία με όριο τα δεκατέσσερα- δεκαπέντε κατά περίπτωση. Οι ανήλικοι εργάτες γης, δουλεύουν συνήθως πενήντα με εξήντα ώρες την εβδομάδα. Έχουν καταγραφεί όμως και περιπτώσεις στις οποίες παραμένουν στο χωράφι για δεκατέσσερις η και δεκαέξι ώρες. Με ένα μισάωρο διάλειμμα, επτά ημέρες την εβδομάδα, παίρνουν πολύ λιγότερα από το κατώτερο ομοσπονδιακό ωρομίσθιο και έτσι είναι η πιο κερδοφόρα λύση τον καιρό που πρέπει να μαζευτεί γρήγορα η παραγωγή. Στην περίοδο 2005-2008 σύμφωνα με την έκθεση, τουλάχιστον σαράντα τέσσερεις θάνατοι παιδιών καταγράφτηκαν σε αγροτικές φάρμες εξαιτίας εργατικών ατυχημάτων, με την βόρεια Καρολίνα να έχει το ρεκόρ των θανάτων από θερμοπληξία.

Το γνωστό περιοδικό Nation, τον Νοέμβριο του 2013 είχε γράψει για εθνική ντροπή. Αρκετοί κατηγορούν την αμερικάνικη κυβέρνηση πως ενώ κάνει πολύ θόρυβο έχοντας ιδιοτελείς πολιτικούς σκοπούς για την καταπίεση και την εκμετάλλευση των παιδιών σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, κρύβει στην σκιά αυτά που συμβαίνουν στον γεωργικό τομέα αλλά και στα εργοστάσια του νότου. Και όσοι έχουν την ευκαιρία να συγκρίνουν τις εικόνες που κληρονόμησε στις νέες γενιές ο Χάιν με τις σημερινές, δεν δυσκολεύονται να σκεφτούν πως οι φωτογραφίες του έχουν από καιρό αποδράσει από την βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και κυκλοφορούν ζωντανές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ την έκθεση της HRW www.hrw.org/sites/default/files/reports/us0514_UploadNew.pdf, ένα άρθρο του The Nation το 2012, μεταφρασμένο στα ελληνικά eagainst.com/articles/child-labour-usa και ένα ρεπορτάζ από το Αλ Τζαζίρα www.aljazeera.com/programmes/faultlines/2013/10/america-hidden-harvest-20131029793687761.html

ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕ την βιβλιοθήκη του Κογκρέσου και δείτε την συλλογή της εθνικής επιτροπής παιδική εργασίας και τις εξαιρετικές φωτογραφίες του Χάιν. www.loc.gov/pictures/collection/nclc

Καμπότζη,Πνομ-Πενχ

http://atheatoskosmosps.blogspot.gr/2014/02/veng-sreng.html
Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Πνομ-Πενχ, Καμπότζη
Οι φωνές της Veng Sreng

Το σκονισμένο βουλεβάρτο Veng Sreng, εκτείνεται σε μήκος έξι χιλιομέτρων περίπου, στα νοτιοδυτικά του ιστορικού κέντρου της Πνομ-Πενχ. Η λεωφόρος που αποτελεί μια από τις βασικές αρτηρίες για το αεροδρόμιο της καμποτζιανής πρωτεύουσας, είναι γεμάτη χαμηλά βιοτεχνικά κτίσματα και πρόχειρες εργατικές κατοικίες. Στην μέση της διαδρομής, η Veng Sreng, διασχίζει ένα συγκρότημα σαράντα κτιρίων που αποτελούν το Καναδικό βιομηχανικό πάρκο. Μια από τις γνωστές ειδικές οικονομικές ζώνες, στις οποίες το καθεστώς της χώρας φιλοξενεί χιλιάδες μεταποιητικές επιχειρήσεις που ελέγχονται από ξένες πολυεθνικές και οι οποίες ήρθαν από την δεκαετία του Ενενήντα, κυνηγώντας τα φτηνά μεροκάματα. Σε αντίθεση με αυτό που υποδηλώνει το όνομα του, η πλειοψηφία των επιχειρήσεων είναι νότιο-κορεατικών συμφερόντων. Υπολογίζονται σε δεκατρείς χιλιάδες οι εργαζόμενοι μέσα σε αυτό. Στις πύλες του στις αρχές της χρονιάς εκτυλίχθηκαν οι πιο σκληρές αιματηρές στιγμές της μεγάλης εργατικής απεργίας, της μεγαλύτερης όλων αυτών των χρόνων στα οποία η Καμπότζη εξελίχτηκε σε αγαπημένο προορισμό των πολυεθνικών και το εργατικό της δυναμικό θεωρούνταν, εκτός από πάμφθηνο, υπάκουο και φιλήσυχο.

Με επίκεντρο τις βιομηχανίες ενδύματος τα τελευταία χρόνια άρχισε να εξαπλώνεται μια διαρκής εργατική αναταραχή. Στις εννιακόσιες και πλέον μονάδες που απασχολούν περισσότερους από εξακόσιες χιλιάδες εργάτες, στην πλειοψηφία τους νεαρές γυναίκες, καταγράφτηκαν την περασμένη χρονιά 131 απεργίες . Όλοι οι παρατηρητές συμφωνούν πως το 2013 κορυφώθηκε μιας διαδικασία αφύπνισης του εργατικού κινήματος, το οποίο μέσα στην δωδεκαετία (2010-2012) διπλασίασε σχεδόν τις καταγραμμένες απεργιακές εκδηλώσεις του. Με μέσο μηνιαίο μισθό 80 δολάρια, οι νεαροί εργάτες και εργάτριες που συρρέουν από την επαρχία στις ειδικές ζώνες, ανακαλύπτουν γρήγορα την μεγάλη παγίδα της άγριας εκμετάλλευσης. Η πλειοψηφία τους ζει από κοινού, σε μικροσκοπικά δωμάτια των δέκα-δεκαπέντε τετραγωνικών, τρεις και αρκετές φορές πέντε και επτά άτομα. Έτσι μοιράζονται το νοίκι των σαράντα δολαρίων, τα έξοδα του ηλεκτρικού, του νερού και του φαγητού. Με δυσκολία καταφέρνουν με αυτόν τον τρόπο να περισσέψουν λίγα δολάρια που θα σταλούν στο χωριό. Οι περισσότεροι νεαροί εργάτες έχουν να φροντίσουν και τις οικογένειες που έχουν αφήσει πίσω, ενώ οικονομικές έρευνες ανεβάζουν σε 280 δολάρια το ελάχιστο αναγκαίο εισόδημα επιβίωσης στα αστικά κέντρα.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΗΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ

Με …ανθρωπιστικά προσχήματα οι ΗΠΑ και οι πρόθυμοι σύμμαχοι τους ετοιμάζονται αυτές τις μέρες να εξαπολύσουν πολεμική επέμβαση στη Συρία και να ματοκυλίσουν το Συριακό λαό. Είναι φανερό ότι η κατάκτηση της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας του Συριακού λαού απέναντι στο καθεστώς Άσαντ και όλες τις άλλες δυνάμεις που μέσα και έξω από τη χώρα τον εκμεταλλεύονται και τον καταπιέζουν είναι υπόθεση της πάλης του ίδιου του λαού. Αυτή η ελευθερία και η ανεξαρτησία δεν πρόκειται βέβαια να «προσφερθεί» από τους πυραύλους των ΗΠΑ και των συμμάχων τους που κυκλώνουν ήδη τη χώρα και την περιοχή.

Ο πραγματικός στόχος αυτής της επέμβασης δεν είναι άλλος από την προώθηση των γεωπολιτικών συμφερόντων των ΗΠΑ στα πλαίσια  της σταθερής επιδίωξης τους να κυριαρχήσουν στον κόσμο, δολοφονώντας λαούς και  κομματιάζοντας χώρες όπως έκαναν τα προηγούμενα χρόνια στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη.

Σε αυτή την αιματηρή κούρσα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού συμμετέχουν είτε ως σύμμαχοι είτε ως ανταγωνιστές για τα δικά τους ιμπεριαλιστικά συμφέροντα οι μεγάλες δυνάμεις της ΕΕ (Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία ) και οι Ρωσία, Κίνα που διεκδικούν το δικό τους μερίδιο από την «νομή του πλανήτη». Με βάση αυτό τον ανταγωνισμό η περιοχή της Μ. Ανατολής και της Ν.Α. Μεσογείου έχει κιόλας μετατραπεί σε μια μπαρουταποθήκη έτοιμη να εκραγεί καθώς Ισραήλ, Τουρκία και όλες οι κυρίαρχες κλίκες και οι κυβερνήσεις της περιοχής εκδηλώνουν φιλοδοξίες και αναλαμβάνουν αντιδραστικούς ρόλους εξυπηρέτησης των ιμπεριαλιστικών σχεδίων.

Η ελληνική κυβέρνηση-από την πρώτη στιγμή και πριν ξεπεραστούν τα προβλήματα στο στρατόπεδο των ίδιων των ιμπεριαλιστών- έσπευσε να δηλώσει τη συμμετοχή της στο σχεδιαζόμενο έγκλημα εμπλέκοντας τη χώρα και το λαό στους πιο σοβαρούς κινδύνους που μπορεί να οδηγήσει η γενίκευση της πολεμικής ανάφλεξης.

-Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις είναι η συνέχιση και η κορύφωση των πολιτικών λεηλασίας και καταλήστευσης χωρών και εργαζόμενων με πολεμικά μέσα.

-Οι λαοί έχουν δικαίωμα στην ειρήνη και ανάγκη την αλληλεγγύη και την αδελφική συμβίωση που οι σύγχρονοι δυνάστες  μας με κάθε τρόπο θέλουν να υπονομεύσουν.

Όχι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία!

Καμιά διευκόλυνση στους ιμπεριαλιστές –καμιά συμμετοχή της χώρας μας

Να φύγουν οι Αμερικανονατοϊκές βάσεις από τη χώρα

Η Γ.Σ. της ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ

05-09-13

Αίγυπτος, δυόμιση χρόνια συγκρούσεων

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

Δυόμιση χρόνια τώρα ο λαός της Αιγύπτου βρίσκεται στους δρόμους και αιματοκυλιέται. Τα ΜΜΕ παρουσιάζουν τις εξεγέρσεις και τις διαδηλώσεις σαν τη μάχη μεταξύ των αντιμαχόμενων παρατάξεων. Στρατός και κοσμικοί από τη μια, Αδελφοί Μουσουλμάνοι και ισλαμιστές από την άλλη. Προφανώς και υπάρχει η διαπάλη μεταξύ των μερίδων της αστικής τάξης για το ποιος τελικά θα καθορίζει τις τύχες της χώρας, δεν το αρνείται κανείς αυτό. Παρατηρώντας όμως τα ελάχιστα βίντεο με δηλώσεις ανθρώπων που συγκρούονται με τις δυνάμεις της καταστολής, ανεξάρτητα από το ποια πλευρά στηρίζουν στη συγκυρία, αυτό που βλέπει και ακούει είναι ότι εκφράζουν ένα κοινό. Την ανάγκη τους για μια καλύτερη ζωή, την ανάγκη να ξεπεραστεί η φτώχεια και η εξαθλίωση που έχουν επιβάλει στον Αιγυπτιακό λαό εδώ και δεκαετίες καθεστώτα είτε «πατριωτικά» είτε ανοιχτά φιλοαμερικάνικα.
Αυτή η θέληση του Αιγυπτιακού λαού, που δεν τον αφήνει να ικανοποιηθεί απλά και μόνο με την πτώση του Μπουμπάρακ, ούτε με την εκλογή του Μόρσι αλλά ούτε και με το (πυροσβεστικό;) πραξικόπημα, ζορίζει το αιγυπτιακό κατεστημένο ανεξάρτητα από το τι διαλέγει ή επιβάλλει κάθε φορά. Ζορίζει και τους ιμπεριαλιστές που απ’ ότι φαίνεται παρά τη δύναμή τους δεν είναι παντοδύναμοι και δεν διαθέτουν το μαγικό ραβδάκι με το οποίο θα δρομολογούν τις εξελίξεις όπως του βολεύει.
Έτσι εξηγούνται και οι διάφορες «αντιφάσεις». Οι ίδιες δυνάμεις από τη μια να παρουσιάζονται ως φιλολαϊκές, εθνικοπατριωτικές και με διάθεση «ανεξαρτητοποίησης» από τους ιμπεριαλιστές και από την άλλη να προσβλέπουν στη στήριξή τους και να σφάζουν τον ίδιο λαό που πριν υποτίθεται ότι στήριζαν.
Το ανάλογο γίνεται και από την πλευρά των ιμπεριαλιστών. Σε μια κατάσταση ιδιαίτερα ρευστή στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή, όπου οι ανταγωνισμοί τους μαίνονται, μοιάζουν να μην μπορούν να επιβάλουν λύσεις τέτοιες που να τους βολεύουν στους σχεδιασμούς τους. Η μέθοδος των άμεσων στρατιωτικών επεμβάσεων δεν αρκεί, είναι μάλλον πιθανότερο να πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις όχι μόνο από τους αντίπαλους ιμπεριαλιστές αλλά και από τους αραβικούς, και όχι μόνο, λαούς που δεν ξέχασαν την «αραβική άνοιξη», δεν ικανοποιούνται με κυβερνητικές εναλλαγές, ανεξάρτητα με τη μορφή που αυτές γίνονται. Προσπαθούν έτσι να επέμβουν με άλλα μέσα αναζητώντας, κυρίως οι Αμερικάνοι, εκείνη τη λύση που θα είναι έστω πιο κοντά στις επιδιώξεις τους. Πως αλλιώς να εξηγηθεί η κατ’ ανάγκη στήριξή τους στη κυβέρνηση Μόρσι, με πολύ ενεργό ρόλο της εκεί πρέσβειράς τους, από τη μια, αλλά και η «ουδέτερη» υποστήριξή τους στο πραξικόπημα από την άλλη; Πως εξηγείται η «καταδίκη» της καταστολής, με υπεράσπιση του δικαιώματος στη διαδήλωση(!) από τον Ομπάμα, η ακύρωση των κοινών στρατιωτικών γυμνασίων αλλά και οι δηλώσεις του υπουργού Άμυνας για συνέχιση της στρατιωτικής συνεργασίας και του προγράμματος στρατιωτικής βοήθειας ύψους αρκετών δις δολαρίων;
Αλλά και για τις ηγετικές δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Ανεξάρτητα από το τι υποστηρίζουν για το ρόλο της χώρας τους. Μια χώρα που και μόνο από τη θέση της παίζει σημαντικό γεωπολιτικό ρόλο και από τις εξελίξεις σε αυτή, σε μια περίοδο που οι λαοί μπορούν να βγουν στους δρόμους με την «παραμικρή» αφορμή, θα εξαρτηθούν και οι εξελίξεις σε πολλές χώρες του λεγόμενου αραβικού τόξου. Αν όχι σε όλες. Οι αντιμαχόμενες πλευρές εκφράζονται κυρίως από το στρατό και από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Οι διαφορές έχουν να κάνουν με το ρόλο που επιδιώκουν να παίξει η Αίγυπτος στο διεθνές περιβάλλον. Με το βαθμό πρόσδεσής της στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, κατά πόσο θα τον διαπραγματευθεί. Απέναντι στο λαό δεν έχουν και μεγάλες διαφορές. Αλλά και αυτά τα στρατόπεδα δεν μπορούν να είναι ενιαία. Ισλαμιστές στήριξαν το στρατό και το πραξικόπημά του, αλλά και υποστηρικτές του, σαν τον Μπαραντέι, αναγκάζονται να διαφοροποιούνται.
Πολλά λοιπόν συμβαίνουν στην Αίγυπτο και γύρω από αυτή. Όλες οι εξελίξεις όμως δείχνουν ότι ούτε η ντόπια αστική τάξη και οι μερίδες της, ούτε οι ιμπεριαλιστές μπορούν να δρομολογήσουν εξελίξεις χωρίς να υπολογίζουν τον παράγοντα λαό. Ένα λαό που δεν λέει να ησυχάσει αν δεν βρει – πετύχει – αυτό που θέλει. Που με την μαζική κινητοποίησή του έριξε τον Μουμπάρακ, που «ανέδειξε» τον Μόρσι για να τον ξαναρίξει και τώρα συγκρούεται με τον στρατό ο οποίος πλέον δεν μπορεί να κρατάει μια φαινομενικά ουδέτερη στάση ή να μπαίνει ανάμεσα στις δυνάμεις της καταστολής και τους διαδηλωτές, όπως έκανε σε προηγούμενες περιπτώσεις! Οι ίδιοι που δικάζουν τον Μουμπάρακ, για δολοφονίες κατά τη διάρκεια της εναντίον του εξέγερσης, τώρα σκοτώνουν μαζικά και ψυχρά χωρίς να λογαριάζουν τίποτα! Ανησυχούν ιδιαίτερα μη χαθεί ο έλεγχος.
Προσπαθούν οι ηγετικές δυνάμεις της χώρας να διχάσουν αυτό το λαό για να δρομολογήσουν τις εξελίξεις με βάση τις δικές τους επιδιώξεις. Μπορεί ως ένα βαθμό να το καταφέρνουν. Για πόσο θα το δούμε.
Οι εξελίξεις δεν είναι ούτε εύκολες ούτε γραμμικές ούτε απόλυτα ελεγχόμενες. Για μια καμιά πλευρά. Ούτε για τους ιμπεριαλιστές που φοβούνται μια νέα «αραβική άνοιξη», ούτε για το ντόπιο κατεστημένο, ούτε για το λαό που ακόμη δε φαίνεται να έχει βρει, να έχει δημιουργήσει, εκείνη, ή εκείνες, τις πολιτικές δυνάμεις που θα τον τραβήξουν σε εξελίξεις πραγματικά προς όφελός του. Που όμως δεν διστάζει να δώσει πραγματικές μάχες και να σκοτωθεί προκειμένου να πετύχει αυτό που θέλει, που δεν είναι άλλο από αυτό που αναφέραμε στην αρχή. Μια άλλη, μια καλύτερη ζωή.
Γραμμικές και με έτοιμες συνταγές δεν μπορεί να είναι ούτε οι αναλύσεις. Ιδιαίτερα αυτών που αναφέρονται στην αριστερά και υποτίθεται ότι βλέπουν τα πράγματα από τη σκοπιά των λαών.
Είναι γεγονός ότι η έλλειψη αριστεράς στην Αίγυπτο, τουλάχιστον η έλλειψη δυνατότητας καθοριστικής της παρέμβασης, σε αυτή τη φάση βάζει την αρνητική της σφραγίδα. Αλλά και εδώ το ζητούμενο είναι για το τι αριστερά μιλάμε. Για μια αριστερά που, όπως έγραψε δικός μας αριστερός αναλυτής, θα είναι …τσαντισμένη γιατί παρά την (όποια) σημαντική της συμβολή στην εξέγερση δεν πήρε σημαντικά ποσοστά στις εκλογές; Ή για μια αριστερά που σκοπός της θα είναι να αντιπαλέψει τις συστημικές προσπάθειες χαλιναγώγησης, της οργής του λαού και των αντιδράσεών του, δείχνοντας τον πραγματικό δρόμο ενός παρατεταμένου αγώνα ανατροπής πολιτικών αλλά και του ίδιου του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.
Δουλειά δική μας είναι ναι μεν να παρακολουθούμε τις εξελίξεις προσπαθώντας να βγάλουμε τα αναγκαία, ακόμη και για το δικό μας κίνημα, συμπεράσματα να κρίνουμε ίσως και να επικρίνουμε, όχι όμως για να καταλήξουμε στην περίπου καταδίκη του αιγυπτιακού λαού και της εξεγερσιακής του διάθεσης ή για να πούμε ότι χωρίς τη σωστή ταξική και επαναστατική κατεύθυνση τα πάντα είναι καταδικασμένα, οπότε και ιμπεριαλιστές και ντόπιοι εξουσιαστές ελέγχουν τα πάντα με το πάτημα ενός κουμπιού, αλλά για να αναδείξουμε αυτό που χρόνια υποστηρίζουν οι κομμουνιστές. Ότι η ιστορία χωρίς την πάλη των λαών δεν προχωρά, ότι η ταξική πάλη είναι πάντα εδώ και δεν τελείωσε, δεν καταργείται, ότι χωρίς αυτή την πάλη τίποτα δεν μπορούμε να προσδοκούμε. Όσο σκληρή και αν είναι. Για να στηρίξουμε τον αγώνα του αιγυπτιακού, όπως και κάθε άλλου, λαού στη πάλη του για μια καλύτερη ζωή με κάθε μέσο που έχουμε. Και πρωτ’ απ’ όλα δημιουργώντας εκείνες τις συνθήκες και τις προϋποθέσεις ώστε και ο δικός μας λαός να βγει στους δρόμους αντιστεκόμενος στις πολιτικές που τον εξαθλιώνουν και αυτόν.

Επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στην πλατεία Ταξίμ

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Του Σεϊτ Αλντογκάν

Το πρωί στις 6 η ώρα χιλιάδες αστυνομικοί πραγματοποίησαν επιχείρηση στην πλατεία Ταξίμ. Ο κόσμος αντέδρασε και ενίσχυσε τα οδοφράγματα. Στην πλατεία και γύρω απ’ αυτή σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις και η αστυνομία προχώρησε σε πάρα πολλές συλλήψεις.
Η αστυνομία στις 6 το πρωί με μεγάφωνα δήλωσε ότι η επιχείρηση είναι ενάντια σε μέλη οργανώσεων που δεν έχουν σχέση με τους απλούς διαδηλωτές και τα άτομα αυτά θα απομακρυνθούν απ’ την πλατεία.
Δεκάδες αύρες και οχήματα ξεκίνησαν να ρίχνουν συνέχεια καπνογόνα, νερό με πίεση αλλά και μπουλντόζες να προσπαθούν να σηκώσουν τα οδοφράγματα. Ο κόσμος αντέδρασε έντονα και στην πλατεία και γύρω απ’ αυτή σημειώθηκαν συγκρούσεις οι οποίες συνεχίζονται ακόμα. Την ώρα των συγκρούσεων κάποιοι ηλικιωμένοι ξάπλωσαν μπροστά κάτω απ’ τις αύρες για να εμποδίσουν την επίθεση. Η αστυνομία μπήκε στο μέγαρο πολιτισμού και κατέβασε όλα τα πανό, τις αφίσες. Επίσης κατέβασαν τα πανό που βρίσκονταν στο άγαλμα της Ταξίμ.
Αξίζει να τονίσουμε ότι εδώ και δύο μέρες τα ΜΜΕ καλλιεργούν μία οργανωμένη επίθεση ενάντια στους διαδηλωτές και δικαιολογούν οποιαδήποτε επιχείρηση της αστυνομίας λέγοντας ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει απ’ τους διαδηλωτές και κυριαρχούν οι παράνομες οργανώσεις.
Η εκπρόσωπος της πλατφόρμας του Ταξίμ η κ. Μουτζελά Γιαπιτζί τόνισε στο κανάλι Hayat σε απευθείας σύνδεση ότι φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ και οι αρχές έχουν ξεκινήσει εκστρατεία ενάντια στα δίκαια αιτήματα του λαού. Η κ. Μουτζελά υπογράμμισε την παραπλανητική προβοκατόρικη δήλωση που έκανε χτες ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς ο οποίος είχε τονίσει ότι οι διαδηλώσεις είναι υποκινούμενες από εξωτερικές δυνάμεις.
Οι διαδηλωτές του Ταξίμ δήλωσαν ότι η αστυνομία και η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να δημιουργήσει μία εικόνα ότι οι συγκρούσεις γίνονται με παράνομες περιθωριακές οργανώσεις και δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους διαδηλωτές που διαδηλώνουν ειρηνικά. Φαίνεται πως πια η κυβέρνηση προσπαθεί να χτυπήσει μ’ αυτόν τον τρόπο τον αγώνα των μαζών που γίνεται που γίνεται απέναντι σε ένα αυταρχικό καθεστώς.
Στις 11 το πρωί ο νομάρχης της Κων/πολης Χουσεϊν Αβνί Μουτλού πραγματοποίησε μία συνέντευξη και είπε ότι οι εικόνες στο Ταξίμ με πανό, συνθήματα και οδοφράγματα κλονίζει το κύρος της χώρας μας μπροστά στην παγκόσμια κοινή γνώμη γι’ αυτό αναλάβαμε το καθήκον μας.
Την ώρα των συγκρούσεων κάηκε μία αύρα ενώ πάρα πολλά ασθενοφόρα πηγαινοερχόταν στην πλατεία. Ο νομάρχης της πόλης επιβεβαίωσε ότι υπάρχουν πολλές συλλήψεις αλλά δεν ανέφερε αριθμό.
Εντωμεταξύ πολλοί συνδικαλιστές εργαζομένων του Δήμου μετατέθηκαν εκδικητικά σε άλλες πόλεις λόγω της γενικής απεργίας που πραγματοποίησαν στις 4-5 του μηνός. Ο δήμαρχος της Άγκυρας επιβεβαίωσε τις μεταθέσεις. Τα συνδικάτο εργαζομένων του Δήμου ανακοίνωσε ότι πολλά στελέχη του συνδικάτου δέχτηκαν επίθεση και ξυλοκοπήθηκαν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπέγραψε το νομοσχέδιο που απαγορεύει την πώληση και τη χρήση του αλκοόλ απ’ τις 10 και μετά το βράδυ. Ο νόμος θα εφαρμοστεί το επόμενο χρονικό διάστημα.

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Ναζίμ Χικμέτ

Φίλοι κι ἀδέλφια τῆς ψυχῆς μου. 
Ἐσεῖς ποὺ πέσατε στὶς φυλακὲς καὶ στὰ νησιὰ τῆς κόλασης,
 ποὺ σᾶς κρατᾶν ἁλυσωμένους μὲς στὰ στρατόπεδα συγκέντρωσης
 γιατὶ πολεμᾶτε γιὰ τὴν ἀνεξαρτησία, τὸ ψωμὶ καὶ τὴ λευτεριὰ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, 
δεχτεῖτε τὴν ἀγάπη καὶ τὸν θαυμασμό μου.

Οἱ λαοὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδας
 ἔχουνε τοὺς ἴδιους θανάσιμα μισητοὺς ἐχθρούς:
 τὸν ἀγγλοαμερικάνικο ἰμπεριαλισμὸ
καὶ τοὺς ντόπιους λακέδες του.

Οἱ λαοὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδας, 
φιλιωμένοι ὁ ἕνας με τὸν ἄλλο,
 μὲ τὴ βοήθεια τῶν φιλειρηνικῶν λαῶν ὅλου τοῦ κόσμου,
 θὰ τσακίσουνε στὸ τέλος αὐτοὺς τοὺς ἐχθρούς τους. 
Αὐτὸ τὸ πιστεύω.
 Ὁ δικός σας ἔνδοξος ἀγώνας
 εἶναι μία ἀπὸ τὶς πιὸ λαμπρὲς ἀποδείξεις 
ὅτι θὰ νικήσει ἡ ὑπόθεση τῆς εἰρήνης, τοῦ ψωμιοῦ καὶ τῆς λευτεριᾶς.

Σᾶς σφίγγω ὅλους μ᾿ ἀγάπη στὴν ἀγκαλιά μου.
 

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ
10/8/1951 Βερολίνο

Αναδημοσίευση από  http://resistancetoujours.blogspot.gr

Ισπανία: Υποχώρησε ο Ραχόι μπροστά στις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις

Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

Ισπανία: Υποχώρησε ο Ραχόι μπροστά στις πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις

Νίκη κατέγραψε το εκπαιδευτικό κίνημα που το τελευταίο διάστημα έχει βγει στους δρόμους πενήντα τουλάχιστον πόλεων αντιδρώντας για τις περικοπές στην παιδεία κατά 6,7 δις ευρώ που προωθεί η κυβέρνηση Ραχόι. Όπως φαίνεται ο Ραχόι υποχώρησε μπροστά στο μεγάλο αυτό εκπαιδευτικό κίνημα που συμπεριλαμβάνει γονείς, μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικούς διαγράφοντας απο την συζήτηση του υπουργικού συμβουλίου την έγκριση του νομοσχεδίου για τις περικοπές. Να σημειωθεί ότι η απεργία των εκπαιδευτικών επηρεάζει όλα τα επίπεδα, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο. Οι σπουδαστές ανησυχούν για τον περιορισμό των υποτροφιών και κάνουν λόγο για ταξικές διακρίσεις στην ανώτατη εκπαίδευση.

Αναδημοσίευση από Αντίσταση Στις Γειτονιές

ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ Το θερμόμετρο ανεβαίνει στον ιμπεριαλιστικό διαγκωνισμό

27 Μαρ 2013

Οι καταιγιστικές εξελίξεις στην Κύπρο επιταχύνουν αυτές τις μέρες την εκδήλωση των ορίων, των κόκκινων γραμμών αλλά και των πραγματικών συσχετισμών στην ευρύτερη περιοχή.
Οι εκτιμήσεις μας για τα δεινά που περιμένουν τον κυπριακό λαό διατυπώνονταν από τότε που μια σειρά δυνάμεις στη χώρα μας (της Αριστεράς μας μάλιστα) έβλεπαν στις κινήσεις εξισορρόπησης του Χριστόφια ανάμεσα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς το παράδειγμα που θα μπορούσε ν’ αποτελέσει την «αριστερή» «φιλολαϊκή» διέξοδο και για τη χώρα μας. Δεν είναι τυχαία και η ανάλογη συζήτηση για τις ΑΟΖ και τον ορυκτό πλούτο, που από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Θεοδωράκη και φυσικά τον Καμμένο προτεινόταν ως το ισχυρό ατού μιας αντιμνημονιακής διαχείρισης πάντα με την αστική τάξη στο σβέρκο του λαού και με άθικτο αλλά με διαφοροποιήσεις το πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.
Οι εξελίξεις έχουν ήδη τρέξει, τα δεινά είναι δεδομένα και για τον κυπριακό λαό όπως και για το λαό μας και για μια σειρά λαούς στο πλαίσιο της κρίσης και της επίθεσης του συστήματος που ρημάζει και καταστρέφει εξαρτημένες χώρες, πλούτο και τον κόσμο της δουλειάς παγκόσμια.
Έχουμε επίσης μιλήσει στην «Π.Σ.» για τις φονικές συμπυκνώσεις της κρίσης της ευρωζώνης και της παγκόσμιας κρίσης τόσο στην περίπτωση της Λιβύης αλλά και της συνεχιζόμενης σφαγής στη Συρία και τους κινδύνους για ολόκληρη την εύφλεκτη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Ταυτόχρονα επιχειρηματολογούμε διαρκώς την πραγματικότητα της σύμπλεξης της κρίσης με τη διαδικασία αναδιάταξης δυνάμεων και τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό που αλληλοτροφοδοτούνται διαρκώς, οξύνοντας τα αδιέξοδα του συστήματος μα και τους κινδύνους και τα δεινά για τους λαούς.

Η επιστροφή της Ρωσίας στη Μεσόγειο και η απάντηση της Δύσης
Συνεχίζοντας να βλέπουμε τα πράγματα με μια τέτοια οπτική, δεν μπορούμε παρά ν’ ανησυχούμε συνολικά για τις εξελίξεις στην περιοχή. Για τις κινήσεις ενεργειακού «ματ» της Ρωσίας στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, όπως χαρακτηρίστηκαν οι συμφωνίες της για εκμετάλλευση του ισραηλινού κοιτάσματος «Ταμάρ», που προβλέπει την κατασκευή πλωτού σταθμού (FLNG) που θα μπορεί να εξάγει υγροποιημένο αέριο από τη γύρω περιοχή της Λεβαντίνης. Υπολογίζουν οι έρευνες στην περιοχή της Λεβαντίνης μεταξύ Κύπρου-Συρίας-Λιβάνου–Ισραήλ και Λωρίδας της Γάζας 123 τρισ. κυβικά πόδια (tcf) φυσικού αερίου και 1,7 δισ. βαρέλια πετρελαίου. Η είσοδος της Ρωσίας στο Ταμάρ εκτιμάται ότι είναι το πρώτο βήμα για τη διεκδίκηση συμμετοχής και στο «Λεβιάθαν» και κατόπιν στα κυπριακά κοιτάσματα.
Αυτά λέγονταν και γράφονταν πριν από το ξέσπασμα της πρόσφατης κυπριακής κρίσης. Την ώρα που γραφόταν αυτό το άρθρο είχε ήδη γίνει γνωστό πως ο κύπριος υπουργός Οικονομικών Σαρής συζητά στη Μόσχα στήριξη από τη Ρωσία με αντάλλαγμα πρόσβαση στα κυπριακά κοιτάσματα. Παράλληλα, και ενώ η χρήση της βάσης της Ταρσούς καθίσταται προβληματική λόγω του πολέμου στη Συρία, οι Ρώσοι συζητάνε με την Κύπρο για παραχώρηση ναυτικής ευκολίας στην ειδική ομάδα δράσης (TASKFORCE) που θ’ αναλάβει την προάσπιση των ρώσικων συμφερόντων στη Μεσόγειο. Πρόκειται για την πιο σημαντική και ισχυρή εμφάνιση του ρώσικου στόλου στην περιοχή από την εποχή της 5ης Μεσογειακής Ναυτικής Μοίρας που εστάλη στη Μεσόγειο από το 1967 έως το 1992 ως αντίπαλο δέος του 6ου στόλου των ΗΠΑ.
Αυτές ακριβώς οι κινήσεις των Ρώσων και άλλες στην περιοχή, όπως η επίμονη επιδίωξη εξαγοράς των ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ, προκαλούν νευρικότητα και κινητοποιούν αμερικάνους και ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Σ’ αυτό το πλαίσιο απαιτούνταν από την Κύπρο εδώ και καιρό το ξεπέταγμα των Ρώσων. Να γιατί ρίσκαραν την εκδήλωση νέων συστημικών προβλημάτων στο ευάλωτο τραπεζικό σύστημα και στην ευρωζώνη με το πρωτοφανές και άγαρμπο κούρεμα των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες. Παράλληλα οι ΗΠΑ, που παρακολουθούν αυτές τις μέρες μέχρι στιγμής διακριτικά τη σφοδρή σύγκρουση για την κυριαρχία στο νησί μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας, έχουν φροντίσει με στήριγμα τον Αναστασιάδη για την ένταξη της Κύπρου στο συνεταιρισμό για την ειρήνη. Τον γνωστό προθάλαμο ένταξης στο ΝΑΤΟ μιας σειράς χωρών της ανατολικής Ευρώπης κάποια χρόνια πριν.
Προφανώς και δεν είναι άσχετη με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή η επίσκεψη χαμηλών προσδοκιών, όπως χαρακτηρίστηκε, του Ομπάμα σε Ισραήλ-Παλαιστίνη-Ιορδανία. Οι εξελίξεις περιπλέκονται αλλά και τρέχουν και στη συριακή σφαγή, που πατρονάρεται από τους ιμπεριαλιστές και οδηγεί στην καταστροφή της χώρας, χωρίς να βρίσκεται εύκολα διάδοχη κατάσταση από καμιά μεριά. Παράλληλα με επιταχύνσεις αλλά και ανατροπές κινείται μέχρι τώρα το κρίσιμο για την περιοχή Κουρδικό, ενώ Σαμαράς και Ερντογάν με ανοιχτή υπαγόρευση από τις ΗΠΑ διατηρούν για την ώρα χαμηλούς τόνους στις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς των δύο αστικών τάξεων που εκπροσωπούν. Αντιθέσεις που αντικειμενικά πυροδοτούνται από τις συνολικότερες εξελίξεις τόσο στο Κυπριακό όσο και στις ΑΟΖ.
Κάπου εδώ με τις ΑΟΖ πριν καν εκδηλωθεί η κυπριακή κρίση ξαναεκδηλώνεται, πιο αναβαθμισμένη μάλιστα, η Βαβυλωνία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Σταθάκης κρίνει ευφυή την κίνηση Σαμαρά να θέσει ζήτημα ευρωπαϊκής ΑΟΖ, ενώ ο Τσίπρας, έχοντας πλέον σταθερή σχέση με το διάολο, καταγγέλλει εκχώρηση του ορυκτού πλούτου της χώρας στους Ευρωπαίους και στη Μέρκελ.
Το άσχημο είναι ότι και από την υπόλοιπη Αριστερά και ενώ η κατάσταση γίνεται εξόφθαλμα επικίνδυνη δεν υπάρχει συμβολή στην ουσιαστική ταξική αντιιμπεριαλιστική συγκρότηση του μαζικού κινήματος που είναι κρίσιμη απαίτηση πλέον για την πάλη του λαού μας.
Στον «Ριζοσπάστη» της Κυριακής 17 Μάρτη δημοσιεύεται ανακοίνωση του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ σχετικά με την ΑΟΖ και την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Εκείνο που τη χαρακτηρίζει, πέρα από μια σειρά σωστές επισημάνσεις, είναι η ταύτιση με τις θέσεις της αστικής τάξης της Ελλάδας περί κυριαρχικών δικαιωμάτων, η καταγγελία για εκχώρησή τους στους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία στο Αιγαίο, που θεωρείται δοσμένη και βασική προοπτική. Το χειρότερο όμως χαρακτηριστικό της τοποθέτησης του ΚΚΕ, όπως και σε όλα τα ζητήματα που θέτει η ταξική πάλη στη χώρα, είναι η αναχώρηση μέσω της λαϊκής εξουσίας. Λείπουν οι στόχοι για την υπεράσπιση της ειρήνης και της ζωής των λαών μέσα από την ανάπτυξη μαζικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος σε κάθε χώρα. Λείπουν οι μάχιμοι στόχοι και η αντίληψη κοινής δράσης για τη συγκρότηση κινήματος ενάντια σε κάθε έκφραση ιμπεριαλιστικής εξάρτησης. Ενάντια σε βάσεις, ΝΑΤΟ, Ε.Ε., ΔΝΤ αλλά και σε ενδεχόμενες τυχοδιωκτικές πολιτικές για τις ΑΟΖ και εμπλοκής στον ενεργειακό πόλεμο για λογαριασμό των κάθε λογής ιμπεριαλιστών.
Για το παράδειγμα της κυβερνώσας κυπριακής Αριστεράς του ΑΚΕΛ καμάρωνε ανοικτά ο ΣΥΡΙΖΑ μα και το ΚΚΕ ήταν φειδωλό στις κριτικές του για το αδελφό κόμμα, ακόμη και όταν γινόταν βασικός πυλώνας της πολιτικής του σιωνιστικού Ισραήλ.

Για τους λαούς εύκολος δρόμος δεν υπάρχει
Από την πλευρά μας έχουμε ανάγκη να καταδείξουμε πρώτα πρώτα την πραγματικότητα των αρνητικών συσχετισμών για τους λαούς. Και αυτό γιατί οφείλουμε να έχουμε επίγνωση της πραγματικότητας που θέλουμε να ανατρέψουμε. Η κυριαρχία των αστικών και αντιδραστικών απόψεων και η υποχώρηση του ταξικού εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος είναι πραγματικότητα σε κάθε χώρα. Στη βάση αυτή έχει υποχωρήσει και το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα και μια σειρά εκφράσεις της Αριστεράς της εποχής μας κινούνται σε ανοιχτά φιλο-ιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Αντίστοιχα έχουν υποχωρήσει οι δεσμοί φιλίας και αλληλεγγύης των λαών, ενώ ανησυχητική είναι η εμφάνιση αντιδραστικών εθνικιστικών και ρατσιστικών εκφράσεων σε μια σειρά χώρες.
Όλα αυτά είναι υπαρκτά. Όμως το κυρίαρχο στοιχείο που χαρακτηρίζει την εποχή μας είναι η οργή των λαών σε κάθε χώρα απέναντι στην ανελέητη επίθεση που ξεδιπλώνει το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός σε βάρος τους. Οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές θέλουν το ξεπέταγμα των Ρώσων από την Κύπρο, την ίδια ώρα που οι τελευταίοι ψάχνουν ευκαιρία και τρόπους να ενισχύσουν την παρουσία τους στην περιοχή. Δεν ξέρουμε αυτή τη στιγμή ποιοι θα είναι οι κερδισμένοι και ποιοι οι χαμένοι του σφοδρού ιμπεριαλιστικού διαγκωνισμού στην Κύπρο. Ο Πούτιν και οι ευρωπαίοι επίτροποι με επικεφαλής τον Μπαρόζο στη Μόσχα μπορεί να πετύχουν κάποιο συμβιβασμό για το νησί, μπορεί και όχι. Άλλωστε, όπως είπαμε, και ο ΗΠΑ παρακολουθούν διακριτικά και έχουν λόγο και ρόλο μέσω της ευρύτερης ισχυρής παρουσίας τους στην περιοχή.
Όλα αυτά δεν θ’ αργήσουν να φανούν. Όμως από την πρώτη μέρα της κυπριακής κρίσης όλοι θεωρούν δεδομένο πως ο κυπριακός λαός στην καλύτερη περίπτωση πρέπει να ξεχάσει αυτά που ήξερε. Συντάξεις, μισθοί, μεροκάματα γίνονται ήδη θυσία στο βωμό των μνημονίων σωτηρίας που ειδικά για την Κύπρο θα είναι μια δίνη, όπως έχουμε ξαναπεί, χωρίς επιστροφή. Και δεν πρέπει να μας διαφεύγουν συνολικότεροι κίνδυνοι για την κρατική υπόσταση και την ειρήνη στο νησί. Γιατί στις εκτεταμένες ζώνες καταστροφής που απλώνει συνεχώς η βαθιά και αθεράπευτη κρίση του συστήματος τα έχουμε δει όλα. Και η απειλή τέτοιων καταστάσεων πέρα από τους Ελληνοκύπριους αφορά άμεσα και το λαό μας και τους Τουρκοκύπριους και το λαό της Τουρκίας.
Η σύμπλεξη της κρίσης με τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό είναι πάντα παρούσα, τόσο στην περίπτωση της Κύπρου όσο και στην ευρύτερη περιοχή μας. Δεν είναι καθόλου έκπληξη για μας η πορεία από τους πανηγυρισμούς για το φυσικό αέριο μετά την οριοθέτηση ΑΟΖ με τις πλάτες των ιμπεριαλιστών, στη σημερινή πραγματικότητα.
Ας αφήσουμε λοιπόν και στη χώρα μας τον Σταθάκη και τον Σαμαρά να υπηρετούν τάχα ευφυείς κινήσεις για την πλουτοκρατική ολιγαρχία. Ας αφήσουμε τον Τσίπρα με τον αμερικάνικο διάβολο και ας δούμε σοβαρά τη μόνη προοπτική που μένει για τη ζωή και το μέλλον του λαού μας. Την προοπτική της ταξικής αντιιμπεριαλιστικής συγκρότησης του μαζικού κινήματος. Να πούμε ξεκάθαρα στο λαό μας πως δεν έχει να ελπίζει τίποτα από τις ΑΟΖ και πως ο ορυκτός πλούτος απλώς θα λεηλατηθεί, όπως ήδη γίνεται στη Χαλκιδική. Μάλιστα, με την περίπτωση των ΑΟΖ και των υδρογονανθράκων υπάρχουν κίνδυνοι εμπλοκών είτε πάμε με τους Ευρωπαίους και διεκδικήσουμε ΑΟΖ στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ΑΟΖ, είτε πάμε με το διάβολο που είναι ισχυρότερος, είτε πάμε με τους Ρώσους, που δύσκολα άλλωστε θα τολμήσει κάτι τέτοιο η ελληνική αστική τάξη.
Να μην πάμε με κανέναν απ’ αυτούς στους οποίους η αστική τάξη ακουμπά τις τύχες της χώρας και δίνει τον κόσμο της δουλειάς, προσπαθώντας να τον δέσει χειροπόδαρα. Το σύνθημα «οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες» είναι ανάγκη ν’ ακουστεί ξανά και δυνατά.
Είναι φανερό πως μια τέτοια αντίληψη λείπει από το κίνημα στην Κύπρο με ευθύνη της Αριστεράς του ΑΚΕΛ, και η απάντηση σ’ αυτή την έλλειψη θα έδινε άλλη υπόσταση στις αντιστάσεις του κυπριακού λαού.
Η δεύτερη επίσκεψη την περασμένη Τετάρτη μέσα σε οκτώ μέρες του επονομαζόμενου Mister Gazprom Αλεξέι Μίλερ, στενού συνεργάτη του Πούτιν, αποκαλύπτει τον έντονο διαγκωνισμό και στη χώρα μας για τη ΔΕΠΑ, με δεδομένες τις απαιτήσεις των ΗΠΑ. Το πράγμα περιπλέκεται και με την κυπριακή κρίση που έτσι κι αλλιώς θα επηρεάσει άμεσα και καθοριστικά τις εξελίξεις στη χώρα μας και ας ακούγονται πάλι τα περί θωράκισης...
Η πραγματικότητα, όπως είπαμε, δεν είναι ευχάριστη και έχουμε πλήρη επίγνωσή της και αυτό που προτείνουμε εμείς δεν είναι εύκολο, έχει απαιτήσεις και θέλει θυσίες. Όμως τα φαινομενικά εύκολα συχνά έχουν οδυνηρή κατάληξη για τους λαούς. Και σε κάθε περίπτωση εύκολη διέξοδος για τους λαούς από την καπιταλιστική ιμπεριαλιστική πραγματικότητα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.