Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Τα σύγχρονα διλήμματα…

Τα σύγχρονα διλήμματα…
Θα δεχτούμε τα ψέματά τους:
Ότι οι Αμερικάνοι είναι φίλοι μας…
Ότι η ΕΕ είναι μια Ενωση των λαών που αρκεί να αλλάξει ο συσχετισμός για να φανούν τα πλεονεκτήματά της…
Ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ είναι μια φιλολαϊκή κυβέρνηση…
Ότι η αντιπολίτευση έχει διαφορετική ατζέντα από την κυβέρνηση…
Ότι η κρίση τελειώνει και βγαίνουμε από τα μνημόνια…
Ότι ο καπιταλισμός μπορεί να ενσωματώσει δημοκρατία και κοινωνική ευαισθησία…
Ότι οι κεφαλαιοκράτες είναι πονόψυχοι και επιδίδονται και σε φιλανθρωπίες…
Ή

Θα δούμε κατάματα την αλήθεια;
Ότι ματοκυλούν λαούς και καταστρέφουν χώρες…
Ότι είναι μια λυκοσυμμαχία Γερμανο – Γάλλων για να παίζουν πιο ισχυρά στο διεθνές παιχνίδι, ληστεύοντας χώρες σαν την Ελλάδα…
Ότι είναι μια κυβέρνηση που έχει καταφέρει να περάσει τόσα μέτρα περιθωριοποιώντας το λαό…
Ότι ζηλεύει γιατί η κυβέρνηση της έχει κλέψει όλο το «πρόγραμμα»…
Ότι έχουμε μπροστά μας δεκαετίες «επιτροπείας», νέες αξιολογήσεις και αντιλαϊκά μέτρα…
Ότι είναι ένα σάπιο και απάνθρωπο σύστημα που δείχνει το αποκρουστικό του πρόσωπο…
Ότι είναι αδίστακτοι που μόνο στόχο έχουν τον πολλαπλασιασμό των κερδών τους…

Θα αποδεχτούμε την ήττα;
Δηλαδή την ένταση και τη γενίκευση των πολέμων και της προσφυγιάς;
Δηλαδή τις απολύσεις των αναπληρωτών και την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων;
Δηλαδή τη φτώχεια και τις συνεχείς μειώσεις των μισθών;
Δηλαδή την αξιολόγηση και την χειραγώγηση και κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών;
Δηλαδή τους φραγμούς στη μόρφωση για τα παιδιά μας και την παράδοσή τους στη φτηνή προσωρινή εργασία – «μαθητεία»;
Δηλαδή τη φασιστικοποίηση και την κρατική και παρακρατική βία και καταστολή;
Δηλαδή να παρακαλάμε για ένα κόκαλο στα παζάρια των ΠΥΣΔΕ;
Δηλαδή να περιμένουμε από διάφορους σωτήρες να «εκπροσωπήσουν τα συμφέροντά μας» στη Βουλή;
ή
Θα αγωνιστούμε;
Για να μην εμπλακεί η χώρα μας σε άδικους πολέμους, για να κλείσουν οι νατοϊκές βάσεις;
Για μόνιμη και σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα για όλους;
Για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις για να ζούμε σαν άνθρωποι;
Για το δικαίωμά μας να παλεύουμε ενωμένοι δίπλα στο λαό και τα παιδιά του;
Για δωρεάν δημόσια εκπαίδευση, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς για τη νεολαία, όπως και για όλο το λαό;
Για δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες και δικαιώματα;
Για να φτιάξουμε κίνημα που δε θα εμπλέκεται με το κράτος και τους μηχανισμούς του;
Για να ξεκόψουμε από αυταπάτες για «κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς που θα φέρουν κοινωνικές αλλαγές»

Ο αγώνας δεν έχει ούτε «βολές» ούτε εγγυήσεις. Η μόνη εγγύηση που έχει αποδειχτεί ιστορικά είναι ότι η έλλειψή του φέρνει τα χειρότερα. Οσο αργεί η συγκρότηση των λαϊκών αγώνων ενάντια σε όλους και όλα που αποτελούν εμπόδια, τόσο η δυστυχία ενός συστήματος σε κρίση θα μας περικυκλώνει πιο βάρβαρα.
                Στις εκλογές για ΕΛΜΕ και Διδασκαλικούς Συλλόγους ενισχύστε - ψηφίστε


agkinekp.blogspot.gr
Νοέμβρης '17

ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΕΣ

Είναι τα συνθήματα στην πύλη του πολυτεχνείου εκτός του κλίματος;
“Άλλαξαν τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες” και μοιραζόμαστε πια με τους αμερικάνους κοινές αξίες όπως λέει ο Τσίπρας καθώς είναι ...διαβολικά καλοί;
Το απίστευτο κρεσέντο υποτέλειας που διατυπώνεται συνολικά από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, δεν μπορεί να κρύψει, τα νέα δεινά που απειλούν το λαό μας καθώς εμπλέκουν τη χώρα στις ατέλειωτες πολεμικές επιδρομές των ιμπεριαλιστών. Δεν μπορεί να κρυφτεί ότι οι ιμπεριαλιστές δεν προσφέρουν ομπρέλα προστασίας από τις “καταιγίδες” που ξεσπούν συνεχώς στην περιοχή μας, αλλά είναι οι ίδιοι, οι καταιγίδες που σαρώνουν χώρες και εξανδραποδίζουν λαούς και μπροστά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους, όλοι είναι αναλώσιμοι.
Οι Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές δεν είναι σωτήρες, αλλά φονιάδες του λαών και μαζί ληστές του πλούτου μας. Παραρτημοποίηση και ερήμωση της χώρας. Αυτό είναι το πραγματικό περιεχόμενο της “εθνικής σωτηρίας” που φέρνουν τα ...δάνεια τους, εξαπολύοντας παράλληλα ταξικό πόλεμο ενάντια στα λαϊκά δικαιώματα.
Σήμερα 44 χρόνια μετά την εξέγερση του Νοέμβρη προκύπτει η ανάγκη να σπάσουμε τα δεσμά του ιμπεριαλισμού παλεύοντας ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, κόντρα στην αποδοχή του πλαισίου ένταξης σε ΝΑΤΟ-ΕΕ. Κόντρα σε υπονομευτικές λογικές που ακυρώνουν αυτή την αναγκαιότητα, την “εξαφανίζουν”, βαφτίζοντας τη χώρα μας ιμπεριαλιστική(!!!).
ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ. Μ’ αυτά τα παλιά συνθήματα επιβάλλεται να ξαναδυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη, για να γίνει η χώρα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και Ο ΛΑΟΣ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ.Παλεύοντας για την ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής, ενάντια στο φασισμό, διεκδικώντας ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Γιατί οι όροι εργασίας, σπουδών, διαβίωσης, θα κριθούν στη σύγκρουση με τους εκμεταλλευτές και φορείς της εξαθλίωσης μας, χωρίς αυταπάτες για περιθώρια κατευνασμού, συμβιβασμού η συνθηκολόγησης. Στην οικοδόμηση Μετώπου Αντίστασης Διεκδίκησης και Πάλης. Σ΄ αυτό το πεδίο διαμορφώνεται ο συσχετισμός δύναμης, μόνο μέσα απ΄ αυτό μπορεί ν΄ αλλάξει η ζωή και το μέλλον μας.
Μ' ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΕΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

ΠΡΑΞΗ 3.

Οι μαθητές σε καταλήψεις. Αδυναμίες και αγωνιστικά καθήκοντα που ανακύπτουν

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 811, στις 28/10/2017


Η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ έχει ήδη αρχίσει να βιώνεται και στα σχολεία από μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Οι υποσχέσεις του υπουργείου για «σχολεία χωρίς κενά» και για την ενδεχόμενη «κατάργηση πανελληνίων» αποδείχτηκαν κούφια λόγια του αέρα. Η πολιτική επιβολής ισχυρών ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση, με τα παιδιά των εργατικών λαϊκών στρωμάτων στο στόχαστρο, έχει αρχίσει να ξεδιπλώνεται από τις ίδιες τις δηλώσεις του υπουργείου. Ήδη μας επιβεβαιώνουν ότι βρίσκονται στην κατεύθυνση πολλαπλασιασμού των εξετάσεων στο Λύκειο. Μας ενημερώνουν για τη μετατροπή της Γ' Λυκείου σε «προπαρασκευαστικό έτος για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση», όπου οι μαθητές θα βρίσκονται από την αρχή της χρονιάς σε εξεταστικό πυρετό πανελληνίων εξετάσεων δυο φορές τον χρόνο. Αυτές οι εξαγγελίες Γαβρόγλου επιβεβαιώνουν τα σχέδια της κυβέρνησης για το χτίσιμο ενός Λυκείου-εξεταστικού κάτεργου, όπου θα επιτυγχάνεται με το βέλτιστο τρόπο το μαζικό πέταγμα μαθητών, των οποίων οι οικογένειες οδηγούνται βίαια στη φτωχοποίηση.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, πιστή στην υπηρέτηση των αντιλαϊκών κατευθύνσεων των ιμπεριαλιστών, δε θα μπορούσε παρά να βάλει σε εφαρμογή όλο το πλαίσιο των αντιδραστικών κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση. Προχωρά μάλιστα σε ασφυχτικό πλαίσιο ελέγχου εφαρμογής αυτών των κατευθύνσεων με την επίσκεψη κλιμακίων του ΟΟΣΑ στα σχολεία, για να δρομολογηθεί η εφαρμογή αυτών των απαιτήσεων. Το κλείσιμο και η συγχώνευση σχολείων ήδη προβλέπεται από αυτές τις κατευθύνσεις, το οποίο φυσικά συμβαδίζει και με την απαίτηση μείωσης του αριθμού των μαθητών. Την ίδια στιγμή, οι μαθητές στοιβάζονται υπό άθλιες συνθήκες σε ανεπαρκείς εγκαταστάσεις με πολυπληθείς τάξεις. Αξίζει να σημειωθεί πως μαθητές σε Λύκειο στον Ασπρόπυργο προχώρησαν σε πενθήμερη κατάληψη και διαδήλωση στο δημαρχείο, με κύριο αίτημα την αντιμετώπιση του ζητήματος των ανεπαρκών εγκαταστάσεων για έναν τεράστιο αριθμό μαθητών και το χτίσιμο ενός νέου σχολείου. Ο δήμος και η διεύθυνση κατάφεραν να κατευνάσουν την οργή των μαθητών, χωρίς να δώσουν ουσιαστική απάντηση στα αιτήματά τους.
Ταυτόχρονα, μια άλλη κύρια απαίτηση των ιμπεριαλιστών, η εφαρμογή της μαθητείας και η υπερεκμετάλλευση του δυναμικού των μαθητών, είναι πλέον δεδομένη για την τελευταία τάξη του ΕΠΑΛ. Δεν είναι λίγα επίσης τα ΕΠΑΛ τα οποία λειτουργούν με τους χειρότερους όρους στα πλαίσια μείωσης καθηγητών και ειδικοτήτων. Ορισμένα ΕΠΑΛ έχουν προχωρήσει από την αρχή της χρονιάς σε καταλήψεις και θέτουν τα υπαρκτά αυτά ζητήματα. Σε καταλήψεις έχουν προχωρήσει και ορισμένα Λύκεια και Γυμνάσια στη βάση των κενών και των ελλείψεων που παρατηρούνται στα εκάστοτε σχολεία. Με κύριο αίτημα την αντιμετώπιση της ηχηρής έλλειψης καθηγητών, προχώρησαν σε καταλήψεις και πολλά σχολεία στην Κρήτη.

Πρέπει να σημειώσουμε όμως εδώ, πως οι αγωνιστικές αυτές δράσεις των μαθητών και οι καταλήψεις που παρατηρούνται σποραδικά σε όλη τη χώρα, παρουσιάζουν κάποια χαρακτηριστικά που πρέπει να τα αναγνωρίσουμε. Παρά τη ζωντάνια, την αγωνιστικότητα και την ενστικτώδη οργή αυτού του δυναμικού στην κατάσταση του εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα που επιβάλλεται, υπάρχουν πολλαπλές αδυναμίες στην κίνησή του. Οι δράσεις και οι καταλήψεις των μαθητών από την αρχή της χρονιάς δείχνουν να εγκλωβίζονται στο στενό πλαίσιο ζητημάτων και κενών που ανακύπτουν στο κάθε σχολείο ξεχωριστά. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο δείγμα συντονισμού αυτών των καταλήψεων και αντίστασης στη βάση κάποιου κεντρικού και αναγκαίου στόχου πάλης για τα δικαιώματα των μαθητών συνολικά. Η αντίσταση απέναντι στα σχέδια Γαβρόγλου και στην πολιτική επιβολής ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση ελάχιστα μπαίνει στα αιτήματα των μαθητών. Αναδεικνύεται έντονα η απουσία συζήτησης, ενημέρωσης και κατανόησης πάνω στα σχέδια της κυβέρνησης. Σε αυτό ρόλο έχουν παίξει και οι αποπροσανατολιστικές κινήσεις του υπουργείου και οι προσπάθειές του να εφησυχάσει τους μαθητές με επικοινωνιακά παιχνίδια.

Στη βάση αυτής της αποσυγκρότησης του κινήματος, πραγματοποιούνται καταλήψεις από μικρές ομάδες μαθητών, με απουσία στόχου πάλης και χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια συνέλευση ή να έχουν εμπλακεί μαθητικά όργανα σε αυτή τη διαδικασία. Επιπλέον, η απουσία κινήματος του λαού και της νεολαίας έχει δώσει χώρο ακόμα και στα σχολεία να εκφράζονται επικίνδυνες απόψεις και στάσεις έξω και ενάντια στο κίνημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατάληψη που έγινε από φασιστικά στοιχεία στο 2ο Λύκειο Συκεών Θεσσαλονίκης, με αφορμή την τροπολογία που θέλει να περάσει η κυβέρνηση για την παραχώρηση δικαιωμάτων στην «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»! Δε λείπουν επίσης οι λογικές εκτόνωσης και οι επιθέσεις σε μαθητικές καταλήψεις, όπως έγινε από εξωσχολικούς στο 3ο ΓΕΛ Π. Φαλήρου.


Είναι, λοιπόν, αναγκαία η αγωνιστική ενεργοποίηση των μαθητών σε οργανωμένη και πολιτική βάση. Αυτό τον ρόλο πρέπει να αναλάβουν τα μαθητικά όργανα. Η συζήτηση, η ενημέρωση και η αντίσταση απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση και στα επικείμενα μέτρα είναι ουσιαστική ανάγκη της περιόδου, για να μην περάσει ο οδοστρωτήρας που ετοιμάζουν.

Προγράμματα Μαθητείας στα ΕΠΑΛ Ή αλλιώς η είσοδος των νέων στον εργασιακό μεσαίωνα

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 811, στις 28/10/2017


Από τις αρχές του Φεβρουαρίου του 2017, εφαρμόζεται με απόφαση του υπουργείου Παιδείας η λειτουργία του τέταρτου έτους μαθητείας των ΕΠΑΛ. Η απόφαση εφαρμόζει μια σειρά νόμους που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ, σε συνέχεια των προηγούμενων κυβερνήσεων, στη βάση των μνημονιακών υποχρεώσεων σε ΕΕ, ΔΝΤ και των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ.

Με το Νόμο 4386/2016, το Επαγγελματικό Λύκειο πλέον προσφέρει δύο κύκλους σπουδών: πρώτο, τον «Δευτεροβάθμιο Κύκλο Σπουδών», που ανήκει στο τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα και δεύτερο, το «Μεταλυκειακό έτος - τάξη μαθητείας», που ανήκει στο μη τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα. Κατά τη διάρκεια της τάξης μαθητείας, εκτός από τα εργαστηριακά μαθήματα ειδικότητας» (203 ωρών), ο μαθητής θα παρακολουθεί και «πρόγραμμα εκπαίδευσης στον χώρο εργασίας», διάρκειας 28 ωρών εβδομαδιαίως, επιμερισμένο κατ' ελάχιστον σε 4 ημέρες για 9 μήνες.

Γιατί όμως η πρακτική εκπαίδευση είναι κάτι το μεμπτό; Δεν είναι καλό οι νέοι εργαζόμενοι να μαθαίνουν τη δουλειά σε πραγματικές συνθήκες εργασίας;
Αρχικά, ας δούμε ποιες θα είναι κάποιες από τις «υποχρεώσεις των μαθητευομένων», όπως αναφέρονται στις οδηγίες του προγράμματος. Ενδεικτικά αναφέρουμε κάποιες: Να συνυπογράψουν τη Σύμβαση Μαθητείας με την επιχείρηση. Να εκτελούν κάθε εργασία που του αναθέτει ο υπεύθυνος Εκπαιδευτικός (στη Σχολική Μονάδα) και ο υπεύθυνος εκπαιδευτής (στην επιχείρηση), σύμφωνα με τα οριζόμενα στο «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης στον χώρο εργασίας». Να τηρούν τους κανόνες υγείας και ασφάλειας εργασίας της επιχείρησης. Να τηρούν το ωράριο του «Προγράμματος Εκπαίδευσης στον χώρο εργασίας». Να έχουν εμφάνιση συμβατή με το εργασιακό περιβάλλον και να σέβονται την κινητή και ακίνητη περιουσία της επιχείρησης. Να συνεργάζονται αρμονικά με τα στελέχη της επιχείρησης. Να μην δημιουργούν προβλήματα σε πελάτες ή συνεργάτες της επιχείρησης.

Έπειτα, οι μαθητευόμενοι που παρακολουθούν το «Μεταλυκειακό έτος - τάξη μαθητείας» θα αμείβονται με μόλις το 75% του νόμιμου, νομοθετημένου, κατώτατου ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη, και με μισή ασφάλιση. Δηλαδή το μεικτό ποσό θα είναι 22,83 ευρώ και το καθαρό 17,12 ευρώ! Πιο συγκεκριμένα, το ποσό των 9,63 ευρώ της αποζημίωσης (συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων ασφαλιστικών εισφορών) θα καταβάλλεται μηνιαίως από την επιχείρηση, ενώ το ποσό των 11 ευρώ της αποζημίωσης ανά επιδοτούμενο θα καταβάλλεται από το υπουργείο Παιδείας, σε απροσδιόριστο χρόνο.

Οι μισθοί που θα λάβουν οι μαθητευόμενοι θα είναι πιο κάτω και από το περίφημο πόρισμα της Επιτροπής για τα εργασιακά και των «ειδικών» της ΕΕ, που προτείνουν τον «υποκατώτατο μισθό» (μισθό ίσο με το 90% του κατώτατου μισθού για τον 1ο χρόνο εργασιακής εμπειρίας και με το 95% για τον 2ο χρόνο)!
Από την άλλη, οι εργοδότες είναι απαλλαγμένοι όχι μόνο από τη μισθοδοσία αλλά και από το κόστος διαχείρισης του εργατικού αυτού δυναμικού. Αφού δε θα ψάξουν να τους βρουν, δε θα τους εντάξουν σε καμιά μισθοδοσία, θα πληρώσουν για τον καθένα μόλις 3,23 ευρώ ασφαλιστικές εισφορές ανά ημερομίσθιο! Για την επιχείρηση, αυτό το εργατικό δυναμικό δεν θα εμφανίζεται ως τέτοιο αλλά ως «μαθητευόμενο».

Οι μαθητές ουσιαστικά παραδίδονται στις επιχειρήσεις ως δωρεάν (για τους εργοδότες) εργατικό προσωπικό. Θα μαθητεύουν στις κακοπληρωμένες, ελαστικές εργασιακές σχέσεις και στην υποταγή, με πενιχρά εργασιακά - ασφαλιστικά δικαιώματα και μηδενικά συνδικαλιστικά. Θα μάθουν στο νέο πρότυπο εργασίας - σκλαβιάς, ανακύκλωσης της ανεργίας, που αποτελεί στρατηγική επιλογή για ΕΕ, ΔΝΤ και κεφάλαιο.

Ακόμα και τα βήματα υλοποίησης του Μεταλυκειακού έτους - Τάξης Μαθητείας παραπέμπουν σε σύγχρονο σκλαβοπάζαρο. Πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς δημοσιεύεται πρόσκληση προς επιχειρήσεις/φορείς του Δημοσίου να εκδηλώσουν ενδιαφέρον για απασχόληση μαθητευομένων στις δομές τους. Χαρακτηριστικές οι συναντήσεις του υφυπουργού Παιδείας με μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους (ΕΛΠΕ, Vodafone, Wind κ.ά.), που εκδηλώνουν ήδη έντονο ενδιαφέρον για συμμετοχή στη δεύτερη φάση του προγράμματος για το έτος 2017-2018.


Για ποια λοιπόν μαθητεία μιλάμε και σε ποιο παραγωγικό περιβάλλον; Ο θεσμός της μαθητείας θα συμβάλλει στη γενίκευση της ελαστικοποίησης και τη μονιμοποίηση της εργασιακής ανασφάλειας και των μοντέλων «κοινωφελούς» εργασίας. Πρόκειται ξεκάθαρα για χτύπημα του δικαιώματος στις σπουδές και τη δουλειά της νέας γενιάς. Για αυτό, είναι ανάγκη οι μαθητές, οι καθηγητές και οι εργαζόμενοι να παλέψουν κόντρα στον θεσμό της μαθητείας. Ώστε να μην υπάρχει καμία προϋπόθεση εκδούλευσης σε αφεντικά δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα για να πάρει κάποιος μαθητής το απολυτήριο του, κανένας διαχωρισμός νέων και παλιών εργαζόμενων. Να παλέψουν μαζί για το δικαίωμα στις σπουδές, στη δουλειά και τις ελευθερίες.

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

“ΝΥΧΤΑ” για το ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ




“ΝΥΧΤΑ” για το ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
            Για το “καλό τους” η δημοτική αρχή της Καρδίτσας ανακοίνωσε σε μαθητές και καθηγητές ότι τα Χριστούγεννα θα πάνε αλλού. Θα φύγουν απο το σχολείο τους, μετακομίζοντας στο συγκρότημα των 1ου ΕΠΑΛ-ΣΕΚ-Εσπερινού ΕΠΑΛ-ΙΕΚ. Από το  κέντρο της πόλης στο άκρο της, στη μέση της σχολικής χρονιάς. Χωρίς συγκοινωνία, με το ωράριο να τελειώνει στις 22.20.
            Εδώ και αρκετά χρόνια απο το 2006 το ιστορικό κτήριο που στεγάζεται το  Εσπερινό σχολείο έχει μπεί στο μάτι διάφορων επίδοξων αναμορφωτών του. Μουσείο, ωδείο, χώρος στέγασης δημοτικών υπηρεσιών και ότι άλλο εκτός από σχολείο. Την ίδια στιγμή που το άλλο ιστορικό κτήριο του πρώην 1ου Λυκείου ρημάζει.
            Οι μαθητές του Εσπερινού-εργαζόμενοι το πρωί δεν είναι “παιδιά κατώτερου θεού”. Το δικαιώμά τους να σπουδάζουν δεν κοστολογείται, δεν περικόπτεται. Είναι φανερό οτι αν υλοποιηθεί η απόφαση αυτή θα προκαλέσει ανεξέλεγκτη διαρροήκαι εγκαταλειψη των σπουδών.
            Ο ΑΓΩΝΑΣ τους απαιτεί τη συμπαράσταση όλων των εκπαιδευτικών, των εργαζομένων και των νεολαίων της περιοχής. Το δημοτικό συμβούλιο της Πέμπτης 2/11 πρέπει να γίνει χώρος συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας για να μη γίνει η μετεστέγαση, για να συνεχίσουν οι μαθητές τις σπουδές τους στο χώρο τους.
            Το ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!! -η απόφαση της δημοτικής αρχής- πρέπει να ενώσει τους αγωνιζόμενους μαθητές και καθηγητές του σχολείου με τους πολίτες της Καρδίτσας παλεύοντας για το δικαιώμα στις σπουδές για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους .

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ακολουθεί η απόφαση του 15μελους  του Εσπερινού Γυµνασίου – Λ.Τ.
Αισθανόμαστε την υποχρέωση ως μαθητές αλλά και την ευθύνη ως εργαζόμενοι και ενεργοί πολίτες να διασφαλίσουμε τους όρους που θα εξασφαλίσουν μια ποιότητα στην εκπαίδευση μας αλλά και μια αξιοπρεπή διαβίωση. Η αφορμή δόθηκε για ακόμη μια φορά από τη δημοτική Αρχή με την επιχειρούμενη μεταστέγαση του σχολείου μας, γεγονός που προκάλεσε αναστάτωση στη σχολική μας κοινότητα, δεδομένου ότι η σχολική χρονιά έχει ήδη αρχίσει ομαλά χωρίς αλλαγές στη σχολική στέγη. Γι’ αυτό συγκάλεσε το 15μελές συμβούλιο, Γενική Συνέλευση για να συζητήσουν όλοι οι μαθητές το θέμα που προέκυψε: Μεταστέγαση του σχολείου μέχρι τα Χριστούγεννα με συνοπτικές διαδικασίες για το “καλό” μας.
Η σκληρή πραγματικότητα, βέβαια, απέχει παρά πολύ από την επικοινωνιακή τακτική του δήμου γι’ αυτό το θέμα για τους εξής λόγους.
Συγκεκριμένα
 • Η προτεινόμενη συστέγαση του σχολείο μας δεν θα γίνει μόνο με το Εσπερινό ΕΠΑΛ, όπως αναφέρεται στην απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, αλλά με τέσσερα (4) άλλα σχολεία (1ο ΕΠΑΛ, Εργαστηριακό Κέντρο, το Εσπερινό ΕΠΑΛ, το δημόσιο ΙΕΚ), δηλαδή υπερσυγκρότημα πέντε (5) σχολείων,
• Όσο για τις “καλύτερες” εγκαταστάσεις, που κάνει λόγο… η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, του κτιρίου - υπερσυγκρότημα, ήδη υπάρχουν προβλήματα με τα ωράρια, χώρους υγιεινής, και την καθαριότητα,με τόσους μαθητές να εναλλάσονται.
• Σχετικά με την μετακίνηση μέσω του δικτύου ποδηλατοδρόμων ή του αστικού λεωφορείου στην έναρξη και στην λήξη του σχολικού ωραρίου, απαντάμε ότι αυτά σταματούν στην οδό Τρικάλων μακριά από το σχολείο και απαιτείται διαδρομή τουλάχιστον 10 λεπτών με τα πόδια για να φτάσουν οι μαθητές στη στάση.
• Ρωτάμε, είναι αυτονόητο ότι όλοι οι μαθητές, άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι ή οι περισσότεροι, έχουν δικό τους μεταφορικό μέσο; ή οι μαθητές που είναι οικογενειάρχες και εργαζόμενοι θα γίνουν λάστιχο προκειμένου να τα προλάβουν όλα ή οι ανήλικοι μαθητές σε ένα σχολικό κτίριο στις παρυφές της πόλης πόσο ασφαλείς νιώθουν μετά τις 10 το βράδυ?
• Άλλο ζήτημα που επισημάναμε αφορά τις όποιες αλλαγές γίνονται στο εκπαιδευτικό σύστημα στις αρχές της χρονιάς. Γιατί εμείς ως μαθητές κανονίσαμε τις ποικίλες υποχρεώσεις μας με βάση το συνηθισμένο χώρο που λειτουργεί το σχολείο μας στο κέντρο της πόλης κοντά στις συγκοινωνίες και στους χώρους που δουλεύουμε ή απασχολούνται τα παιδιά μας. Ο νόμος (Ν.1566/85) που καθορίζει τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων αναφέρει ρητά ότι αυτό γίνεται στην έναρξη και όχι κατά τη διάρκεια του διδακτικού έτους. Γνωρίζει η δημοτική αρχή το νόμο και αν ναι, πως αναλαμβάνει την ευθύνη να τον παραβεί;
• Οι μαθητές του Εσπερινού προσπαθούν να ολοκληρώσουν την φοίτησή τους και να πάρουν το απολυτήριό  τους κάτω από αντίξοες συνθήκες (εργασιακές, οικονομικές, οικογενειακές) οι οποίες θα ενταθούν με την μεταστέγαση του σχολείου καθώς η πρόσβαση σ’αυτό δεν θα είναι πια εύκολη. Είναι επίσης γεγονός ότι ο χώρος που στεγάζεται σήμερα το σχολείο δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους, γονείς, υποαπασχολούμενους να συνδυάζουν την παρακολούθηση των μαθημάτων με το χρόνο εργασίας και τη φροντίδα των παιδιών.
• Τέλος, επισημάναμε ότι δεν θέλουμε το σχολείο μας να έχει την ίδια τύχη που είχε και έχει το κτίριο του παλαιού 1ου Λυκείου, που στέκει αναξιοποίητο και ρημαγμένο στο κέντρο της πόλης.
Γι’ αυτό είπαμε “Φτάνει πια”
Αρκούν οι οκογενειακές μας υποχρέωσεις, τα πενιχρά μας εισοδήματα, η ανεργία, η ανασφάλεια ως αντικειμενικές δυσκολίες που δυσχεραίνουν τη φοίτησή μας και δεν χρειάζεται επιπλέον η “συνδρομή” του δήμου με τη λογική ότι τα πάντα θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους και των περικοπών.
Η δημόσια και δωρέαν παιδεία πρέπει να είναι δικαίωμα όλων.
Το σχολείο μας δεν θα γίνει ούτε Μουσείο εκπαίδευσης ούτε Ωδείο
Σε συνέχεια των προηγούμενων κινητοποιήσεων και ενώ έχουμε ενημερώσει τους αρμόδιους φορείς σχετικά με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, αποφάσεις που πάρθηκαν με σχετική και όχι ενισχυμένη πλειοψηφία μας οδηγούν να προχωρήσουμε σε αποχή από τα μαθήματα μας, να βγούμε στους δρόμους, να ενημερωσουμε την τοπική κοινωνία, και να αντισταθούμε στη καταπάτηση των μορφωτικών μας δικαιωμάτων.
Το Δεκαπενταµελές του Εσπερινού Γυµνασίου – Λ.Τ.



Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!

Α'ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ : Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!


Όταν χρειάζεται να παλεύει ο κλάδος για τα αυτονόητα, κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα!

Τμήματα με 57 μαθητές δεν τριχοτομούνται - Υπεράριθμα τμήματα καλούνται να καλύψουν ανάγκες Ρομά και Παλιννοστούντων - Εκπαιδευτικοί σε 5 σχολεία για 10 ώρες - υποκρισία της διοίκησης και αδράνεια του σωματείου.


Όταν ο κάθε συνάδελφος έχει εργασιακό πρόβλημα, οφείλει να απευθύνεται στο σωματείο! Και το σωματείο, οφείλει να μπαίνει μπροστάρης στην υπεράσπιση του! Φαίνεται, όμως ότι αυτό δεν είναι αυτονόητο!

Όταν σαν Αγωνιστική Κίνηση Εκπαιδευτικών καταθέσαμε τις εν λόγω αυθαιρεσίες στο Δ.Σ της ΕΛΜΕ, στην αρχή ήδη της χρονιάς, τις καταθέσαμε με το σκεπτικό ότι εδώ θίγονταν κεκτημένα μαθητών και εκπαιδευτικών. Δεν αφορούσαν το 2ο και 3ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου, όπου συμβαίνουν, αλλά το κάθε σχολείο και τον κάθε εκπαιδευτικό.

Η παραβίαση του αριθμού μαθητών ανά τάξη είναι ένα ακόμα δικαίωμα που η κυβέρνηση προσπαθεί να καταστρατηγήσει. Όταν σε εκλογικές προκηρύξεις και σε σχέδια δράσης κάποιες παρατάξεις διεκδικούν μικρότερο αριθμό μαθητών ανά τάξη, περιμένει κανείς αυτές οι ίδιες παρατάξεις να μπορούν να προασπιστούν το ήδη κερδισμένο, που τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Παρά την απόφαση στο Δ.Σ. να προβούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στον Προϊστάμενο γιατί δεν τηρούνται τα όρια των μαθητών ανά τάξη, πόσο δε μάλλον τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών που καλούνται να τρέχουν από σχολείο σε σχολείο για να καλύψουν το ήδη αυξημένο τους ωράριο, η ανταπόκριση τους δεν τιμά ούτε το Δ.Σ. ούτε τον κλάδο! Δύο από τα 9 μέλη εμφανίστηκαν, χωρίς καν να κινητοποιήσουν τους εκπαιδευτικούς, έστω των ενδιαφερομένων σχολείων!

Ο προϊστάμενος από την πλευρά του, παριστάνοντας ότι δεν είναι ενήμερος για τα συγκεκριμένα, παρόλο που επανειλημμένα ζήτησε παρουσιολόγια μαθητών για να δικαιολογήσει την απόφαση του να μην λειτουργήσει τα τμήματα όπως ορίζει ο νόμος, στην επιμονή μας να διευθετήσει το ζήτημα, που δεν υποστηρίχτηκε καν από τα δυο παρόντα μέλη του Δ.Σ., επαναλάμβανε πως δεν είναι «αυτεπάγγελτο»(!) και «πως οφείλει ο σύλλογος να συνεδριάσει και να στείλει αιτιολόγηση γιατί πρέπει να γίνουν τρία τμήματα σε 58 παιδιά»! Η υποκρισία περισσεύει, καθώς και ο κυνισμός, σε μια διοίκηση που καλείται να εφαρμόσει μια αντιεκπαιδευτική πολιτική περικοπών, ταξικών φραγμών και χτυπήματος εργασιακών δικαιωμάτων.

Δυστυχώς, άλλη μια φορά το Δ.Σ της ΕΛΜΕ αποδεικνύεται αναντίστοιχο των αναγκών και βαθιά εμπλεκόμενο σε συνδιαχειριστικές λογικές. Αυτές οι λογικές παραλύουν το κίνημα, αφοπλίζουν τον κλάδο και αναπαράγουν την ήττα.

· ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΠΟΥ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ!

· ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΕΝΕΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΦΤΑΝΕΙ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΚΕΚΤΗΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

· ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΝΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΑ!

· ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ – ΛΑΣΤΙΧΟ και αυτό το δικαίωμα μπορεί να κατακτηθεί ΜΕ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΠΑΖΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΣΗ σε αυτούς που έχουν διαύλους στη διοίκηση.

24-10-2017


Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου 2017

ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ


ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΜΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ
Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Όλα “κανονικά” λοιπόν...
n Οι “φίλοι” μας δηλώνουν “πάτε καλά”. Τραμπ και Μακρόν, Λαγκάρντ και Ντάισελμπλουμ δίνουν συγχαρητήρια στον Τσίπρα για την παράδοση της χώρας και του λαού μας στους ιμπεριαλιστές προστάτες, για να εντείνουν τη ληστεία και την εκμετάλλευσή τους, για να “αναβαθμιστεί” ο ρόλος της σταθερής πλατφόρμας των αμερικανονατοικών επιδρομών και με πυρηνικά. Από κοντά και ο Μητσοτάκης περιμένοντας την προαγωγή του να διαγκωνίζεται σε αντιδραστικότητα και δουλικότητα ότι ξέρει να  κάνει καλύτερα αυτή την δουλειά.
n Η ανάπτυξη έρχεται οι σταθερές εργασιακές σχέσεις ...φεύγουν. Ελαστικότητα και συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα με αμοιβές κάτω από 400€ για 350.000 εργαζόμενους και με 100€ μικτά  για 127.000. Με προϋπολογισμό αύξησης φόρων και μείωσης των δαπανών και πλεονάσματα(!) στους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης την ίδια στιγμή  που είμαστε ουσιαστικά ανασφάλιστοι χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Με νέα 98 προαπαιτούμενα για την 3η αξιολόγηση για να φιλοτεχνηθεί το κυβερνητικό αφήγημα της εξόδου απ τα μνημόνια βυθίζοντας κι άλλο στην εκμετάλλευση τη φτώχεια και την εξαθλίωση που ήδη βιώνει το 1/3 του λαού μας. Με την απεργία παράνομη και τον συνδικαλισμό να υπάρχει  μόνο ως κρατικό-κυβερνητικό συμπλήρωμα.
n Ο ΟΟΣΑ σουλατσάρει στα σχολεία, οι αναπληρωτές-όσοι δεν πετάγονται στον καιάδα της ανεργίας- κοιμούνται στις παραλίες, η αξιολόγηση όπως διαπιστώσαμε και από την κυβερνητική επιχείρηση εφαρμογής της στο δημόσιο δεν θα έχει τιμωρητικό χαρακτήρα(!!), η μνημονιακή απαίτηση της μαθητείας για τους μαθητές των ΕΠΑΛ διαφημίζεται χωρίς τσίπα. Τόσο η τεχνολογία (myschool,e-epal) όσο και οι “επιτροπές εγγραφών” της Α/θμιας συγκροτούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο ελέγχου  και “αυτόματου” κόφτη. Ψαλίδι για εκατοντάδες ολιγομελή των ΕΠΑΛ, αντίστοιχα κινητικότητα για τους μαθητές δημοτικών και νηπιαγωγείων ρίχνοντας τίτλους τέλους για το σχολείο της γειτονιάς. Όσο για τα κενά στα σχολεία συνεχίζονται κανονικά όπως και τα πλεονάσματα- αποτελέσματα των αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων τα 7 τελευταία χρόνια- την ίδια στιγμή που το εκπαιδευτικό δυναμικό έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3.
n Και στην εκπαίδευση ετοιμάζεται και άλλη “κανονικότητα”. Με τις προτάσεις Γαβρόγλου για το λύκειο να ορθώνουν νέους ταξικούς φραγμούς για τους μαθητές δημιουργώντας παράλληλα νέα πλεονάσματα καθηγητών.  Η αξιολογική περικύκλωση του κλάδου που χρόνια τώρα οικοδομείται με σειρά μέτρων, έχει δημιουργήσει το έδαφος για την εισβολή της αξιολόγησης στην εκπαίδευση για να “ξεβολευτούν” οι εκπαιδευτικοί, σύμφωνα με την υπουργική δήλωση. Η έκθεση του ΟΟΣΑ προαναγγέλλει αύξηση ωραρίου, συγωνεύσεις-κλεισίματα σχολείων και “αυτονομία” σχολικής μονάδας (βλέπε δραστική μείωση χρηματοδότησης).
            Συναδέλφισσες – συνάδελφοι
            Η προπαγάνδα περί “κανονικότητας” και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός.
            Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα.
            Είναι συνέπεια της διαλυτικής κατεύθυνσης που κυριαρχεί στο συνδικαλισμό, να χειροκροτεί, να προτείνει διορθώσεις, να συμμετέχει σε διαλόγους, να εκδίδει άπειρα υπομνήματα ζητώντας “σεβασμό στο δίκιο”, αντί να οργανώνει την πάλη ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα.
            Είναι απόρροια των αμέτρητων παραστάσεων διαμαρτυρίας, δηλαδή των συζητήσεων με τον υπουργό και τις τοπικές διοικήσεις, αλλά ούτε σκέψη για απεργία.
            Αυτή η “κανονικότητα” του συνδικαλισμού της ήττας και της υποταγής που διατρέχει τόσο τις ηγεσίες σε ΟΛΜΕ και ΔΟΕ αλλά και τις ΕΛΜΕ και τους διδασκαλικούς συλλόγους έχει συμβάλλει στην ψυχολογία ήττας που έχει επικρατήσει στον κλάδο (όπως και συνολικά στο λαό). Το μείγμα χαμηλές προσδοκίες- συνήθεια-προσαρμογή στα συνεχή αντιλαϊκά μέτρα, συγκροτούν τον εγκλωβισμό του στην αδράνεια και την παραίτηση όπως αποτυπώθηκε και στις τελείως άμαζες γενικές συνελεύσεις στα σωματεία των καθηγητών.
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
            Το κλίμα της ηττοπάθειας και τελικά της υποταγής μπορεί και είναι ανάγκη να ανατραπεί. Όσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.
            Με την έννοια αυτή, χρέος μας είναι να σπάσουμε αυτόν το εγκλωβισμό να βγούμε από το τέλμα να παλέψουμε ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας υποστηρίζοντας τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές “ιδιαιτερότητας του κλάδου”, “αταξικότητας της εκπαίδευσης” και άρα “δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της”.
            Η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
· Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.
· Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
· Αυξήσεις στους μισθούς.
· Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
· Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.


Οκτώβρης 2017

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Οι δυσκολίες του κινήματος των εκπαιδευτικών λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης, για να κλιμακώσει την επίθεσή της

(*) Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία φυλ. 810, στις 14/10/2017
Πραγματοποιήθηκε στις ΕΛΜΕ όλης της χώρας κύκλος γενικών συνελεύσεων ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, απόπειρα γενικών συνελεύσεων. Η πλειοψηφία του ΔΣ της ΟΛΜΕ (ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ) είχε εισηγηθεί πλαίσιο μιας σαφούς υποστήριξης της κυβέρνησης στην... κοινή πορεία εξόδου από τα μνημόνια (αυτό ήταν το πνεύμα του πλαισίου). Το γεγονός αυτό από μόνο του λειτουργούσε διαλυτικά και αποσυσπειρωτικά. «Κούμπωσε» με την ψυχολογία ήττας που διακρίνει τον κλάδο -αλλά και όλο τον λαό- κι έδωσε ένα αποτέλεσμα παρουσίας λίγων δεκάδων εκπαιδευτικών ανά ΕΛΜΕ. Οι συνελεύσεις κατέληξαν σε ανοιχτά ΔΣ, ενώ η συζήτηση σε πολλές περιπτώσεις καταπιάστηκε με ζητήματα εργασιακής καθημερινότητας και προσομοίασε σε... ανοιχτά ΠΥΣΔΕ (συνδιοικητικά όργανα ανά εκπαιδευτική περιοχή).
Στην ποικιλία των «αιτημάτων» της ΟΛΜΕ συμπεριλαμβάνονταν το... πάγιο -σε όλο τον εκπαιδευτικό αστικό και ρεφορμιστικό συνδικαλιστικό κόσμο- αίτημα για «επιμόρφωση», το επικίνδυνο αίτημα για «Λύκειο αυτόνομη μορφωτική βαθμίδα», το κυβερνητικό αίτημα για «αξιόπιστο απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις και πρόσβαση στην Γ/θμια μετά το απολυτήριο με πανελλαδικές εξετάσεις» και άλλα... πάγια, κάτω από το καπέλο της ανατροπής «των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας και ύφεσης, των πολιτικών ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ», μιας και κυβέρνηση δεν υπάρχει για την ΟΛΜΕ στην ελληνική κοινωνία... Οι δύο (ΣΥΝΕΚ, ΔΑΚΕ) και μισή (ΠΕΚ) κυβερνητικές παρατάξεις απέδειξαν ποσό επίπλαστες είναι οι διαφωνίες των κομματικών τους φορέων και πόσο στενά μπορούν να συνεργαστούν στην κατεύθυνση της πλήρους απαξίωσης και διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος.
Με μπόλικο θράσος, τέλος, αυτή η πολύ φερέγγυα ΟΛΜΕ ζήτησε από τον κλάδο «εξουσιοδότηση κήρυξης 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης, εάν υπάρξει αιφνιδιασμός από τη μεριά του Υπουργείου».
Αντίστοιχο πρόγραμμα δράσης-αδράνειας πρότεινε και το ΠΑΜΕ: Τις μερικές δεκάδες αιτήματα του πολιτικού του πλαισίου τις υποστήριξε με πρόταση για «24ωρη απεργία, σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών», αλλά και αυτό όχι... με τους 70.000 εκπαιδευτικούς της Β/θμιας εκπαίδευσης μόνους τους, αλλά «μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα»!
Όπως είναι φανερό, η λέξη απεργία αποτελεί πλέον μια απαγορευμένη λέξη για την αστική και ρεφορμιστική συνδικαλιστική ηγεσία. Το γεγονός αυτό στη χειρότερη περίπτωση αποτελεί ανοιχτή απεργοσπασία και στην καλύτερη υποταγή και βόλεμα στον αρνητικό συσχετισμό.
Οι Παρεμβάσεις πρότειναν συγκεκριμένο απεργιακό βήμα μέσα στον Οκτώβρη (κάτι που είναι θετικό), αλλά με ένα πλαίσιο που καταλήγει πιθανά σε νέο ατομικό ρεκόρ των Παρεμβάσεων με καμιά εκατοστή αιτήματα! Προβληματική παραμένει η λογική υπεράσπισης των φοβερών και τρομερών αποφάσεων των συνεδρίων της ΟΛΜΕ, καθώς «παραμένουν σε ισχύ όλα τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις του κλάδου όπως διαμορφώθηκαν από το 16ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, ψηφίστηκαν από τις ΓΣ των ΕΛΜΕ του Σεπτεμβρίου του 2013 από χιλιάδες εκπαιδευτικούς, επιβεβαιώθηκαν στο 17ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ». Θυμίζουμε, ότι οι όποιες θετικές αποφάσεις έχουν παρθεί σε συνέδρια έχουν ξεπουληθεί στην πραγματικότητα από όσους απλώς ήθελαν να τις χρησιμοποιήσουν για να ανέλθουν στο αστικό πολιτικό παιχνίδι.
Με όλα αυτά τα δεδομένα, το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που έγινε στις 5 Οκτώβρη δεν κατάφερε να συσπειρώσει στην Αθήνα πάνω από 150 ανθρώπους και στη Θεσσαλονίκη πάνω από λίγες δεκάδες. Στην Αθήνα, μόνο αηδία προκαλούσε η «αγωνιστική» επιστροφή διαφόρων ξεφωνημένων καθεστωτικών συνδικαλιστών, οι οποίοι έπιασαν τις ντουντούκες, ενώ σε ένα συνδικαλιστικό κίνημα που σέβεται στοιχειωδώς τον εαυτό του θα είχαν πεταχτεί με τις κλωτσιές έξω από τους κόλπους του, με βάση τα άθλια έργα τους ενάντια στον κλάδο.
Ένα τέτοιο κλίμα αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και του συστήματος. Νιώθει, ότι έχει λυμένα τα χέρια της να κλιμακώσει την επίθεση μέσω του «νέου λυκείου», αλλά και της αξιολόγησης και της παραπέρα διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Πρέπει ωστόσο να γίνει κάτι ξεκάθαρο. Η προπαγάνδα περί «κανονικότητας» και η άνεση κίνησης της κυβέρνησης δεν είναι ένα πραγματικό γεγονός. Αποτελεί αποτέλεσμα της μεσολάβησης ενός παραμορφωτικού φακού που αντιστοιχεί στην αποσυγκρότηση και στην περιθωριοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Είναι διαπιστωμένο ιστορικά, ότι και οι πιο γελοίες πολιτικές συστημικές λύσεις μπορούν να δείχνουν σοβαρές, ότι και τα πιο μεγάλα αδιέξοδα του συστήματος είναι από αυτό διαχειρίσιμα στο βαθμό που η εργατική τάξη και ο λαός είναι ανασυγκροτημένοι.
Με την έννοια αυτή, χρέος των οργανωμένων δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα (ιδιαίτερα εκείνων που θέλουν να είναι κομμουνιστικές), αλλά και των ανένταχτων αγωνιστών είναι να παλέψουν ενάντια στην εμπέδωση του κλίματος ήττας και να υποστηρίξουν τη θεμελιώδη αρχή της δυνατότητας των λαϊκών αγώνων. Με σταθερή αντιπαράθεση στις γραμμές συμβιβασμού, οι οποίες στους χώρους της εκπαίδευσης εκφράζονται και με λογικές «ιδιαιτερότητας του κλάδου», «αταξικότητας της εκπαίδευσης» και άρα «δυνατότητας προοδευτικής συνδιοίκησής της». Με άλλα λόγια, παρά το γεγονός ότι οι ρεφορμιστικές αυταπάτες είναι βαθιά ριζωμένες στους χώρους της εκπαίδευσης (ως ένα από τα αποτελέσματα της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης που δυσκολεύει την καθαρή ταξική τοποθέτηση στα ζητήματα) η πάλη, σήμερα, ενάντια στις αυταπάτες αυτές είναι παράλληλη με την επιδίωξη να βγει ο κλάδος των εκπαιδευτικών στον δρόμο του αγώνα. Το γενικό πλαίσιο της πάλης προκύπτει από την ίδια την πραγματικότητα και είναι η στόχευση για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
Ø  Μαζικούς μόνιμους διορισμούς - Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στη κοινωνία - Όχι στις απολύσεις.
Ø  Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης - αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
Ø  Αυξήσεις στους μισθούς.
Ø  Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα - όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.

Ø  Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!

Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ με την υποστήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δίνει ρεσιτάλ φιλοαμερικανισμού και παράδοσης της χώρας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια
Το πολυσυζητημένο ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ και η συνάντησή του με τον Τραμπ έδειξαν ανάγλυφα το μέγεθος της υποταγής της αστικής τάξης της χώρας στα αφεντικά των ΗΠΑ. Χαρακτηριστική είναι η ομοφωνία και οι πανηγυρισμοί όλου του αστικού πολιτικού σκηνικού για την τιμή που του έκαναν οι φονιάδες Αμερικάνοι. Χαρακτηριστικό επίσης είναι το γεγονός ότι η μόνη ντροπαλή συστημική κριτική που καταγράφηκε είναι μην εκφραστεί η κυβέρνηση τόσο ακραία φιλοαμερικάνικα, που ξεσηκώσει την οργή των άλλων αφεντικών, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Τη στιγμή που Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Υεμένη έχουν γίνει ερείπια, τη στιγμή που η πιο δολοφονική μηχανή του πλανήτη απεργάζεται νέα πολεμικά σχέδια, τη στιγμή που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών παροξύνονται αυξάνοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για τους λαούς, η κυβέρνηση της «υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής» και «της χρησιμοποίησης των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων της χώρας», ετοιμάζεται να αναβαθμίσει τη βάση της Σούδας, να δώσει νέες βάσεις, να πληρώσει με μερικά δισεκατομμύρια την αμερικάνικη στρατιωτική βιομηχανία (ενώ και ο εκπρόσωπος του γαλλικού ιμπεριαλισμού Μακρόν, στο πρόσφατο ταξίδι του, ντίλαρε και αυτός γαλλικά όπλα!).
Ο λαός και η εργατική τάξη της χώρας θα ξαναπληρώσουν από την τσέπη τους (και ίσως και με το αίμα τους) την υποταγή της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, την εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.
Η «Δεύτερη Φορά Αριστερά» αφού ξεπέρασε τους προηγούμενους στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής μνημονίων, τους ξεπερνάει και στο φιλοϊμπεριαλισμό. Μητσοτάκης, Γεννηματά και οι διάφορες συστημικές γλάστρες συμφωνούν και προσπαθούν να κρύψουν τη ζήλια τους.
Σε ένα τέτοιο φόντο, η υποχώρηση των κάποτε ισχυρών αντιιμπεριαλιστικών αντανακλαστικών του λαού και του κινήματος (μεγάλη επιτυχία του συστήματος με την αρωγή της πολυποίκιλης κοσμοπολίτικης αριστεράς) αφήνει έδαφος στο σύστημα και αποτελεί εγγύηση για χειρότερες εξελίξεις για το λαό μας.
Αποτελεί καθήκον ζωής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού και αντιβασικού κινήματος που θα παλεύει μαζί με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους πραγματικούς και κοινούς εχθρούς.
·        Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ.
·        Καμία νέα βάση στη χώρα – Να κλείσει η βάση της Σούδας.
·        Όχι στον φασισμό, στον εθνικισμό, στους άδικους πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών.
·        Αλληλεγγύη στους αγώνες των λαών.