ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΟΧΩΡΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΚΎΚΛΩΣΗ! ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΗΣΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!

ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΗΝ ΜΑΧΗ!

ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ, ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΑΓΩΝΑ, ΑΠΕΡΓΙΕΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

                Με γρήγορους ρυθμούς επιχειρεί το ΥΠΑΙΘ να συνεχίσει την επίθεση της αξιολόγησης. Πρόσφατη νέα «φαεινή», η πλατφόρμα eduquality όπου γονείς εκπαιδευτικοί και μαθητές, θα βαθμολογούν τις σχολικές μονάδες, σαν άλλα «εστιατόρια», μεγαλώνοντας την κατηγοριοποίηση και το αλληλοφάγωμα για μια πραγματικότητα στα σχολεία που το σύστημα με τις πολιτικές του δημιουργεί και αναπαράγει. Την ίδια στιγμή εντείνονται οι πιέσεις για αξιολογήσεις σε νεοδιόριστους, (αλλά κα παλιότερους) συναδέλφους με μόνο επιχείρημα... την τρομοκρατία και το νέο πειθαρχικό.

            Η αξιολόγηση 5 χρόνια προώθησής της μέσα στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς έχει φέρει μόνο

ü  Τρομοκρατία και εργασιακή ανασφάλεια έτσι ώστε να μην μιλάει κανείς. Πολύ χαρακτηριστικό το «δε διαφωνώ με τον διευθυντή μου γιατί είναι αυτός που με αξιολογεί»

ü  Ενίσχυση της λογικής της μετακύλισης όλων των ευθυνών για το όσα συμβαίνουν μέσα στο σχολείο αποκλειστικά στους εκπαιδευτικούς.

ü  Άπειρες «δράσεις» καθημερινά οι οποίες εντάσσονται σε αυτό το πλαίσιο  (εσωτερικής αξιολόγησης), που εκτός από γραφειοκρατία, οδηγούν αντικειμενικά στον ανταγωνισμό μεταξύ των σχολείων.

ü  Και προφανώς ανοίγει ο δρόμος για την άρση της μονιμότητας και του δικαιώματος στην μόνιμη σταθερή δουλειά

Τα παραπάνω δεν είναι δικές μας διαπιστώσεις, αλλά μια πραγματικότητα που έχει αντιληφθεί  η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών!

Πώς λοιπόν ενώ ισχύουν τα παραπάνω και «κανείς δεν θέλει την αξιολόγηση» επιτρέπεται έτσι στην κυβέρνηση και στο ΥΠΑΙΘ να εφορμά; Ποιος έχει την πρώτη ευθύνη για τη φθίνουσα συμμετοχή και το σπάσιμο των συναδέλφων που συμμετέχουν στην απεργία αποχή;

Πρώτα από όλα οι δυνάμεις τους συστήματος μέσα στα σωματεία που κυριαρχούν και πλειοψηφούν μέσα στις ομοσπονδίες (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ). Που με τις θέσεις τους έχουν δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι δεν διαφωνούν με την αξιολόγηση, αλλά και με τις πράξεις τους έχουν κάνει τα πάντα για να σπάσουν τον αγώνα ενάντιά της. Αναπαράγουν όλη την τρομοκρατία της κυβέρνησης, στελέχη τους συμμετέχουν κανονικά σαν αξιολογητές στις αξιολογήσεις συναδέλφων. Όλες οι προδοσίες του αγώνα όλα αυτά τα χρόνια φέρνουν την δική τους σφραγίδα!

Από δίπλα είναι και οι δυνάμεις της ΑΣΕ, η οποία συνδιοικεί μαζί τους τις ομοσπονδίες και αρκετά πρωτοβάθμια σωματεία και ψηφίζει από κοινού τις περισσότερες των αποφάσεων. Έχει εξαφανίσει από τις θέσεις της μέχρι και την λέξη αξιολόγηση (την  ονομάζει κατηγοριοποιήση)!  Έχει πρωτοστατήσει στο να παραμείνει η Απεργία Αποχή ατομικό ζήτημα του κάθε συναδέλφου, είτε με την παραδοχή ότι το «κίνημα δεν πρέπει να παρεμβαίνει όταν ο συνάδελφος θέλει να αξιολογηθεί», είτε σαλαμοποιώντας μεθοδικά την όποια διάθεση αντίστασης, όλο το προηγούμενο διάστημα (με συσκέψεις μόνο για τους νεοδιόριστους ή χειρότερα μόνο για αυτούς συγκεκριμένων ετών).  Σήμερα, δεν θέτει κανένα ζήτημα πρωτοβουλιών ενάντιά της, περιφέροντας απλά μια απόφαση σωματείων (για απεργία αποχή), που όποιος θέλει υπογράφει.

Οι παραπάνω πρωτοστάτησαν στο να επικρατήσουν τα ενιαία κείμενα συμμετοχής στην αξιολόγησητης σχολικής μονάδας, αλλά κυρίως στην διάλυση των συλλογικών διαδικασιών (συνελεύσεων, ζωντανών επιτροπών αγώνα κτλ), που μπορεί να δώσει άλλη πνοή στον αγώνα. Έβαλαν όλο τον αγώνα στην τροχιά της νομιμότητας του συστήματος, δημιουργώντας εφησυχασμούς, ανάθεση και αυταπάτες. Ακόμα και τώρα επικαλούνται τα πειθαρχικά που θα καταπέσουν γιατί... η απεργία-αποχή είναι νόμιμη.  Στην πραγματικότητα δρουν και περιμένουν για να τελειώσει αυτός ο αγώνας. Φυσικά και δεν έχουν κανένα δικαίωμα με τη στάση τους να μιλάνε για «κόσμο που δεν συμμετέχει μαζικά στις αποφάσεις ενάντια στην αξιολόγηση»!

 Ευθύνη για την κατάσταση έχει όμως και η γραμμή των Παρεμβάσεων. Όχι απλά γιατί κομμάτι τους (στην πρωτοβάθμια) συνέβαλλε -καθοριστικά- στην επικράτηση των ενιαίων κειμένων. Αλλά γιατί η κεντρική γραμμή τους αναπαράγει συγκεκριμένα αδιέξοδα. «Η απεργία αποχή είναι το μόνο ισχυρό όπλο που έχουμε», είναι το βασικό επιχείρημα όλα αυτά τα χρόνια. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση  προχώρησε στην βιομηχανία τρομοκράτησης και διώξεων, όπου φαινόντουσαν τα όρια της απεργίας αποχής σαν μια αγωνιστική στάση καθυστέρησης της εφαρμογής της αξιολόγησης. Τα αδιέξοδα αυτής της άποψης φαίνονται και τώρα, χωρίς καμιά κεντρική πρωτοβουλία για να υπάρξει αγώνας και κίνηση ενάντια στην αξιολόγηση, αναπαράγοντας απλά την «νομική θωράκιση» του αγώνα με εκδηλώσεις με συμβουλές από δικηγόρους. Αυτό όμως δε μπορεί να συμβάλλει στην συγκρότηση μάχης.

Ακόμα και η διακήρυξη για «παρατεταμένη απεργία», όπου και όποτε λέγεται, χωρίς ουσιαστικά ενεργοποίηση, κόσμου, χωρίς ευρύτερες πρωτοβουλίες κίνησης, επιτροπές αγώνα, και ειλικρινή συντονισμό δυνάμεων, καταλήγει να είναι στην καλύτερη μια καταγγελία στις ΟΛΜΕ και στην ΔΟΕ  (δηλαδή στις καθεστωτικές δυνάμεις) γιατί δεν την υλοποιούν!

Συνάδελφοι συναδέλφισες

Ξετυλίγεται μπροστά μας η επίθεση της αξιολόγησης! Είναι φανερό ότι οι αντιδραστικές συνέπειές της θα τις βρούμε μπροστά μας. Ούτε είναι μια και έξω, ούτε είναι «ένα θέατρο που θα καταρρεύσει». Ήδη το ξεδίπλωμα των πειθαρχικών και των διώξεων δείχνουν τί επιδιώκουν.

Για αυτό το λόγο αγώνας για την ανατροπή της αξιολόγησης όχι μόνο δεν έχει τελειώσει αλλά πρέπει να αποκτήσει ζωντανά, μαζικά και κινηματικά χαρακτηριστικά! Δεν αφορά μόνο τους νεοδιόριστους, ούτε μόνο αυτούς που καλούνται να αξιολογηθούν αυτή τη στιγμή. Αφορά την κατάσταση που θα διαμορφωθεί στην εργασία μας και στο δημόσιο σχολείο συνολικά. Στην δυνατότητά μας να μπορούμε να μιλάμε, να δρούμε, να διεκδικούμε!

Η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών (ακόμα και αυτών που έχουν πειθαναγκαστεί να αξιολογηθούν) δεν θέλουν την αξιολόγηση. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία μπορούμε και πρέπει να στήσουμε τον αγώνα μας!

Για αυτό το λόγο πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες το επόμενο διάστημα σε όλα τα σωματεία: από τις δυνάμεις, τους αγωνιστές και τους συναδέλφους. Κινηματικές πρωτοβουλίες στήριξης των απεργών, αλλά ταυτόχρονα κίνησης όλων των εκπαιδευτικών! Με επιτροπές και γενικές συνελεύσεις στα σωματεία! Με πρόταση για απεργία στην προοπτική οικοδόμησης κεντρικής μάχης για την ανατροπή αυτής της πολιτικής!

ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ

ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΠΙΣΩ Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ-ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ_ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ_ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ-ΑΠΕΡΓΙΑ-ΑΠΕΡΓΙΑΚΑ ΤΑΜΕΙΑ

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΑΓΩΝΑ& ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ