Για την συμμετοχή της Ελλάδας στην έρευνα TALIS του ΟΟΣΑ:

 

Δεν συμμετέχουμε – δεν νομιμοποιούμε τα δεκανίκια της αξιολόγησης

 

Το ερωτηματολόγιο TALIS ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «η φωνή των εκπαιδευτικών». Είναι ένα ακόμα πολιτικό εργαλείο συμμόρφωσης και χειραγώγησης σε πλήρη σύνδεση με PISA και αξιολόγηση.

 

Τις τελευταίες μέρες, με όρους marketing, προβάλλεται η πρώτη επίσημη συμμετοχή της Ελλάδας στη Διεθνή Έρευνα για τη Διδασκαλία και τη Μάθηση (TALIS) του ΟΟΣΑ. Η έρευνα θα διεξαχθεί από 9 Φεβρουαρίου έως 9 Μαρτίου 2026 και θα συμμετάσχουν 246 δημόσια και ιδιωτικά Γυμνάσια, ενώ είχε προηγηθεί πέρσι, πιλοτική φάση με 32 «τυχαία επιλεγμένα» σχολεία.

 

«Ήρθαν ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί μου».  Η ανακοίνωση της υπουργού Ζαχαράκη, επιχειρεί να χαϊδέψει ανυποψίαστα αυτιά μιλώντας για «φωνή των εκπαιδευτικών», για «καταγραφή πραγματικών συνθηκών» και για «στήριξη σχολείων και εκπαιδευτικών». Όπως πάντα, η στρογγυλεμένη γλώσσα της εξουσίας, αποκρύπτει την αλήθεια! Μια προσεκτική ματιά στο ερωτηματολόγιο, στα αποτελέσματα προηγούμενων TALIS σε άλλες χώρες, στην σύνδεσή τους με τη PISA και την αξιολόγηση,  αποκαλύπτει περί τίνος πρόκειται.

Το TALIS δεν είναι μια «ουδέτερη» περιγραφική έρευνα. Δεν συλλέγει στοιχεία για να διαμορφώσει πολιτική. Είναι ακριβώς το αντίστροφο. Είναι η εφαρμογή των πολιτικών επιλογών του ΟΟΣΑ στο σώμα των εκπαιδευτικών. Ένας μηχανισμός κατασκευής  του συμμορφωμένου, πειθαρχημένου και διαρκώς αξιολογούμενου εκπαιδευτικού. Πώς μπορεί να το πετύχει αυτό ένα «αθώο» ερωτηματολόγιο, θα μπορούσε να ρωτήσει κανείς. Με τις ερωτήσεις που θέτει — και κυρίως με αυτές που δεν θέτει — με την επιλογή των δεικτών και τον τρόπο παρουσίασης των «αποτελεσμάτων», νομιμοποιεί πολιτικές:

·         Μετάθεσης ευθυνών αποκλειστικά  στον εκπαιδευτικό και τη σχολική μονάδα

·         Ενίσχυσης των υπερεξουσιών του διευθυντή

·         Κατηγοριοποίησης σχολείων – εκπαιδευτικών – μαθητών/τριών μέσω της αξιολόγησης. Στο πλαίσιο των ερωτήσεων,  θεωρείται δεδομένη η ύπαρξη σχολείων «για λίγους κι εκλεκτούς» και σχολείων χωρίς πόρους, με μαθητές με χαμηλές επιδόσεις ή παραβατικές συμπεριφορές (βλ. εξαγγελίες για Τεχνικά Γυμνάσια) 

·         Κανονικοποίησης των ελαστικών σχέσεων εργασίας

·         Νομιμοποίησης των διώξεων οποιουδήποτε αντιστέκεται

·         Εισαγωγής ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων μέσω της «αυτονομίας της σχολικής μονάδας»

Όσο για τις κοινωνικές και πολιτικές αιτίες των εκπαιδευτικών ανισοτήτων, τις σχέσεις εξουσίας, τις συλλογικές διεκδικήσεις και τα δικαιώματα, αποσιωπώνται πλήρως ενώ δεν υπάρχει καμία δυνατότητα «έξυπνης» απάντησης που να αμφισβητεί την βασική γραμμή της πολιτικής του ΟΟΣΑ.

TALIS – PISA:  το ίδιο σχέδιο: Όπως το TALIS επιδιώκει να ορίσει ποιος είναι ο καλός, «αποτελεσματικός» εκπαιδευτικός, έτσι και ο διαγωνισμός PISA ορίζει ποιος είναι ο «καλός» μαθητής. Το σχήμα είναι ξεκάθαρο: Η PISA τεκμηριώνει τις χαμηλές επιδόσεις των μαθητών, το TALIS τις ερμηνεύει ως αποτέλεσμα ατομικών εκπαιδευτικών πρακτικών και έτσι νομιμοποιείται η αξιολόγηση και οι βάρβαρες πολιτικές που την συνοδεύουν.

Δεν πέφτουμε στην παγίδα – αντιστεκόμαστε:  Γνωρίζουμε πολύ καλά πως η εκπαίδευση είναι ένα πεδίο κοινωνικής και ταξικής πάλης. Η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά είναι ένα στοιχειώδες δημοκρατικό  δικαίωμα που κατακτήθηκε με αγώνα και με αγώνα θα το υπερασπιστούμε. Καλούμε τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να αρνηθούν την συμμετοχή στην «έρευνα» της συμμόρφωσης και της υποταγής. Καλούμε την ΟΛΜΕ να καλύψει όλους τους συναδέλφους. Δεν είναι αυτή η φωνή μας. Η φωνή μας ακούγεται στον δρόμο και στα σωματεία μας, όταν είναι μαζική, οργανωμένη και ανυποχώρητη.