Τα ιστορικά ψέματα και οι επιδιώξεις της πρωταπριλιάτικης νέας επετείου στα σχολεία

Την 1^η Απρίλη θα τιμάται στα σχολεία η έναρξη «του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα των Κυπρίων Αγωνιστών(1955-59)», όπως λέει στο μήνυμα που έστειλε η υπουργός Παιδείας φέτος σε μαθητές κι εκπαιδευτικούς, το οποίο παρουσιάζει την πραγματικότητα εντελώς αντεστραμμένη.

Συγκεκριμένα, αναφέρεται στην ΕΟΚΑ και ισχυρίζεται πως πάλεψε για την ανεξαρτησία της Κύπρου από τους Άγγλους. Δεν λέει για τον αρχηγός της, τον Γρίβα Διγενή, ιδρυτή και καθοδηγητή της ομάδας Χ που μέσα στην κατοχή και μετά από αυτή. Ήταν μια καθαρά φιλοβασιλική, αντικομμουνιστική οργάνωση, που τρομοκρατούσε, βασάνιζε και δολοφονούσε τον λαό και υπηρετούσε ταυτόχρονο τις κατοχικές δυνάμεις και τους Άγγλους. Η ΕΟΚΑ από την πρώτη στιγμή, με προβοκάτσιες και ραδιουργίες, οξύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους. Δε στηρίχτηκε στο μαζικό ένοπλο αγώνα. Τη δύναμή της αποτελούσαν λίγες εκατοντάδες ένοπλων σαμποτέρ κι εκτελεστών. Απευθύνθηκε και κινητοποίησε κυρίως μαθητές στη βάση του εθνικισμού, του σοβινισμού, του αντιτουρκισμού και του αντικομμουνισμού. Καλλιεργούσε το ρατσισμό σε βάρος των Τουρκοκυπρίων. Με την πολιτική της πρακτική ευνοούσε τους ιμπεριαλιστές. Η Μ. Βρετανία εκμεταλλεύτηκε τη δράση και τον χαρακτήρα της, τον εθνικισμό και τον σοβινισμό της, για να προωθήσει την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε».

Βέβαια, η υπουργός έχει το δικό της αφήγημα. Χαρακτηρίζει ιστορική την επέτειο για όλο τον ελληνισμό και αναπαράγει για άλλη μια φορά τον εθνικισμό και τον σοβινισμό. Η αιωνιότητα της φυλής, η  προγονοπληξία, το μίσος για τους Τούρκους που ταΐζουν τους μαθητές στα σχολείο τους στέλνουν πιο εύκολα στα πεδία των μαχών. Τα ιδανικά τους καταλήγουν στην καταστροφή.

Πάμε κόντρα σε ό,τι λένε και ό,τι κάνουν. Στα εθνικιστικά μίση απαντάμε με την φιλία των λαών. Οι λαοί της Ελλάδας, της Κύπρου και της Τουρκίας, δεν έχουν τίποτε να χωρίσουν, δεν έχουν λόγο να πολεμήσουν μεταξύ τους. Οι διαφορές των αστικών τους τάξεων δεν είναι δικές τους. Έχουν έναν κοινό εχθρό, τον ιμπεριαλισμό, που πρέπει να νικήσουν. Να βάλλον φραγμό  στα πολεμικά του σχέδια, να ζήσουν τη ζωή που τους αξίζει.