ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΟΝΙΜΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

 

Συναδέλφισσες/οι,

Όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος, ο Σεπτέμβριος βρίσκει χιλιάδες αναπληρωτές/τριες εκπαιδευτικούς να μπαίνουν στην ψυχοφθόρα και κοστοβόρα διαδικασία της τοποθέτησής τους σε νέα -συνήθως- σχολεία και περιοχές με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Προηγήθηκε μέσα στο καλοκαίρι η διαδικασία κατάρτισης των πινάκων του ΑΣΕΠ για την κατάταξη των αναπληρωτών/τριων ανά ειδικότητα με βάση το προσοντολόγιο του Γαβρόγλου, μια διαδικασία άκρως ατομική, ιδιαίτερα απαιτητική σε οικονομικό επίπεδο και σε καθημερινές απαιτήσεις για την απόκτηση ενός πτυχίου, σεμιναρίου, μεταπτυχιακού ή ολοκλήρωση δεύτερης σχολής. Το σύστημα έχει καταφέρει ισχυρό πλήγμα στη συλλογική συνείδηση των εκπαιδευτικών και ο κανιβαλισμός για μια θέση …στην τάξη, διαρκώς αυξάνεται.

Η κατάσταση και στους/στις νεοδιόριστους/ες και στους/στις συναδέλφους με αρκετά χρόνια στην εκπαίδευση είναι αρκετά δύσκολη, μιας και έχουν διανύσει μια χρονιά με έντονη την επίθεση από πλευράς υπουργείου. Πειθαρχικά, διώξεις, άρση μονιμότητας, αξιολόγηση, νέο πειθαρχικό δίκαιο, μισθοί πείνας, εντατικοποίηση, πολλαπλό βιβλίο, συμπτύξεις τμημάτων και κλείσιμο σχολείων, επιμορφώσεις, δράσεις, επιπλέον διοικητική δουλειά. Επίσης, στο «νέο σχολείο» που επιδιώκει να φτιάξει το υπουργείο με διευθυντή/τρια επιθεωρητή/τρια, θέλει τον/την εκπαιδευτικό πειθήνιο όργανο που θα επιβάλει τον νόμο και την τάξη στους/ις μαθητές/ριες. Να γίνει δηλαδή εργαλείο του κράτους στην εμβάθυνση των ταξικών φραγμών, στην απόρριψη όλο και μεγαλύτερου αριθμού μαθητών/τριων από την εκπαίδευση και στο πέταγμά τους εκτός σχολείου, ώστε με περισσότερη ευκολία να γίνει φτηνός/ή εργαζόμενος/η στα «κάτεργα» του τουρισμού, του επισιτισμού και όπου αλλού. Ο/η εκπαιδευτικός οφείλει να διδάξει στα παιδιά την υποταγή, την αποδοχή του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου ως κάτι το φυσιολογικό.

Συναδέλφισσες/οι,

Το πρόσφατο ελπιδοφόρο και αισιόδοξο γεγονός της επιστροφής της συναδέλφου Χρύσας Χοτζόγλου πίσω στην τάξη μετά από 2 περίπου χρόνια αργίας αποδεικνύει ότι μπορούμε να δούμε τη ζωή μας αλλιώς. Οι αγώνες και η αλληλεγγύη συναδέλφων και εργαζομένων από άλλους χώρους δουλειάς, μαθητών, φοιτητών και γονιών αναγνωρίζοντας το δίκαιο του αγώνα για την άρση της αργίας, αλλά και η ανάδειξη της υπόθεσης της Χρύσας όχι σαν ένα προσωπικό ζήτημα, αλλά ως ζήτημα όλου του λαού, φανερώνει τις δυνατότητες που έχουν οι οργανωμένοι και μαζικοί αγώνες. Ενάντια στην επίθεση συστήματος/κυβέρνησης/υπουργείου, την μοιρολατρία, την άρνηση των συνδικαλιστικών ηγεσιών να οργανώσουν αγώνες, την προσμονή νέου «σωτήρα» μέσω των εκλογών, την λειτουργία σωματείων ως υπόθεση κάποιων «ειδικών» ή «μυημένων», οι αναπληρωτές/τριες, νεοδιόριστοι/ες, μόνιμοι/ες έχουν και το δίκαιο και την πείρα για να αγωνιστούν ενάντια στην πολιτική που ρημάζει τις ζωές μας.

Παλεύουμε για:

·           Μόνιμους μαζικούς διορισμούς - Μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών/τριών.

·           Κάλυψη των εξόδων για μετακίνηση, σίτιση και στέγαση με ευθύνη του κράτους.

·           Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής.

·           Έγκαιρη δημοσιοποίηση όλων των κενών και κάλυψη τους από την Α’ φάση.

·           Επίδομα ανεργίας στο ύψος του μισθού για όλο το διάστημα ανεργίας.

·           Πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς.

·           Να σταματήσει κάθε δίωξη και πειθαρχικό – Καμιά σκέψη για απολύσεις!

·           Να ανατραπεί η αξιολόγηση.

·           Ενάντια στους ταξικούς φραγμούς στους/ις μαθητές/ριες.