10 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ

ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΦΛΟΜΩΣΑΝ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ!!!

ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ	ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ
«Το ΔΝΤ λέει πάγωμα μισθών. Εγώ λέω όχι, πρέπει να στηρίξουμε τα μεσαία, ιδιαίτερα τα χαμηλότερα στρώματα» (Γιώργος Παπανδρέου, 28/5/ 2009). «Όχι βέβαια. Είναι δυνατόν να μας βρίσκει σύμφωνους μία ατζέντα η οποία βασίζεται σε πάγωμα μισθών;» (Γιώργος Παπακωνσταντίνου, 7/9/2009 στον «9,84»). «...σημαντικό είναι η αμοιβή του εκπαιδευτικού. Έχουμε δεσμευθεί για 5% και ένα δισεκατομμύριο την πρώτη χρονιά. αυτό το ένα δισεκατομμύριο ευρώ την πρώτη χρονιά έχουμε πει ότι αφορά τις τεχνολογικές υποδομές και τις αμοιβές των εκπαιδευτικών». (Α.Διαμαντοπούλου 28-6-2009, 14ο συνέδριο Ο.Λ.Μ.Ε.)	Το πάγωμα των μισθών δεν είναι αρκετό. Μαζική περικοπή επιδομάτων. Με δεδομένο ότι τα επιδόματα αφορούν σημαντικό μέρος του μισθού των δημόσιων υπαλλήλων, με την περικοπή αυτή έχουμε δραματική μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων. Ταυτόχρονα, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις ότι δε θα καταργηθεί ο 14ος μισθός, το άνοιγμα της συζήτησης εξυπηρετεί τη «συμφιλίωση» της κοινής γνώμης με μια τέτοια προοπτική, που μπορεί να γίνει πραγματικότητα σε μια επόμενη φάση – κάτω από τις βολικές νέες πιέσεις της ΕΕ
Θα βάλουμε τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα». (Γιώργος Παπανδρέου Δ.Ε.Θ) «Εργασιακή ανασφάλεια, ανασφάλεια σε σχέση με την απόληψη των αποδοχών, συνεχής ταλαιπωρία με την ανορθολογική αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος υπονομεύουν την προσφορά τους και την προσωπική και επαγγελματική τους ζωή!- Κάθε είδους «παράγοντες» έχουν στο χέρι τους την εργασιακή τύχη των νέων εκπαιδευτικών! Βασική συνιστώσα επιτυχίας ενός εκπαιδευτικού συστήματος είναι οι εκπαιδευτικοί. Σε ένα δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα είναι απαράδεκτη η χρόνια απασχόληση μεγάλου μέρους του προσωπικού με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, όπως η αναπλήρωση και η ωρομίσθια απασχόληση». (Α. Διαμαντοπούλου επερώτηση στη βουλή 26/2/2008)	Δεσμεύονται για την τήρηση όλων των αντεργατικών νόμων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που δημιούργησαν τον εργασιακό μεσαίωνα. Απέλυσαν τους συμβασιούχους(stage) από το δημόσιο. Τώρα απολύουν καθημερινά ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς σε όλη τη χώρα. Σε αυτούς τους εκπαιδευτικούς, κλείνει την πόρτα του διορισμού η νέα υπουργός, εξαγγέλλοντας δραματική μείωση των διορισμών(από 11.000 αναπληρωτές φέτος μόνο 4.οοο την επόμενη χρονιά και από 6.οοο μονίμους να διοριστούν μόνο 3.000) γιγαντώνοντας παράλληλα την ωρομισθία.
«Στις 5 Οκτωβρίου βάζουμε τέλος στην παρακμή του δημόσιου Ασφαλιστικού Συστήματος», (Γιώργος Παπανδρέου, μετά την επίσκεψή του στη Γενική Διεύθυνση Πληροφορικής του ΙΚΑ.) «Δεσμευόμαστε για την κατάργηση των ρυθμίσεων Πετραλιά, τόσο για την αύξηση των ορίων ηλικίας, όσο και για τη μείωση των συντάξεων (Ανδρέας Λοβέρδος βουλή προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης).	Αυξάνουν τα όρια ηλικίας (έως και 17 χρόνια για τις γυναίκες) και επιχειρούν έναν ωμό εκβιασμό για την υπαγωγή των Δη­μοσίων Υπαλλήλων στο ασφαλιστικό καθεστώς του ΙΚΑ, που θα σημάνει την κατάργηση του εφάπαξ, το πε­τσό­κομ­μα της επικουρικής σύ­νταξης και την χειροτέρευση των όρων περίθαλψης Προωθούν το μοντέλο των «3ων πυλώνων». 1.Μια δημόσια βασική σύνταξη στο ύψος ενός ελάχιστου επιδόματος(360€) 2.Επαγγελματικά Ταμεία. 3.Ατομικά ασφαλιστικά συμβόλαια των εργαζομένων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Καθιστώντας έτσι την σύνταξη και την περίθαλψη ατομική υπόθεση.
Θα καθιερώσουμε μια ενιαία, προοδευτική και δίκαιη φορολογική κλίμακα». (Γιώργος Παπανδρέου)	Εφαρμόζουν πληθώρα μέτρων αύξησης, τόσο της έμμεσης φορολογίας(είδη πλατιάς κατανάλωσης-καύσιμα) αλλά και της άμεσης φορολόγησης με την μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, και την κατάργηση του αφορολόγητου (μέσω της σύνδεσής του με τη συλλογή αποδείξεων).

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΕΑ ΚΕΡΔΗ!

Μας βομβαρδίζουν καθημερινά κυβέρνηση, αντιπολίτευση, παράγοντες της Ε.Ε., διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, ντόπια παπαγαλάκια των ΜΜΕ, παρατρεχάμενοι του συστήματος. «Έχουμε χρέη». «…ζούμε καλύτερα από ότι μας αναλογεί», «πρέπει να κάνουμε θυσίες όλοι για να μη χρεοκοπήσει η οικονομία μας», «απαιτούνται επώδυνα μέτρα…».

Μόνο που δεν διακρίνουμε καμιά οδύνη στο πρόσωπο του Δασκαλόπουλου, του Κόκαλη του Βαρδινογιάννη του Λάτση, του Μίχαλου κλπ. Η άρχουσα τάξη του τόπου που κάνει κουμάντο και συνεχίζει να πλουτίζει πνιγμένη στην διαφθορά, στα δάνεια και την εξάρτηση από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και της Ε.Ε.. Αυτοί και το πολιτικό τους προσωπικό είναι που οδήγησαν την κοινωνία στην κρίση, αυτοί εκμεταλλεύονται τον λαό και τον βγάζουν και από πάνω φταίχτη για να πληρώσει το μάρμαρο.

Ζητάνε και τα ρέστα από ένα λαό που για δεκαετίες τώρα θυσιάζεται χωρίς τελειωμό, κάτω από τις εντολές της ΕΕ και για τα κάθε λογής «οράματα» των κρατούντων. Τα ζητάνε από ένα λαό που συνθλίβεται από την ανεργία και τη φτώχεια προκειμένου να θησαυρίζει το κεφάλαιο και οι παρατρεχάμενοί του. Τα ζητάνε από ένα λαό που δεν μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης, που δεν μπορεί να σπουδάσει τα παιδιά του, που βλέπει τη ζωή και το μέλλον του να υποθηκεύονται.

Όλοι αυτοί κρύβουν τη βασική αλήθεια που αφορά τους εργαζόμενους: Ότι η κρίση είναι του καπιταλισμού, της ΕΕ, των κυβερνήσεών του και του πολιτικού του προσωπικού. Οι εργαζόμενοι, οι εκπαιδευτικοί, δεν έχουν κανένα λόγο να αισθάνονται «συνυπεύθυνοι» με το κεφάλαιο και την κυβέρνησή του για ένα νέο κύκλο πιο άγριας κερδοφορίας.

Γιατί η διάσωση του μηχανισμού ληστείας και αρπαγής και όχι η αντιμετώπιση της κρίσης όπως διατείνονται περνάει πάνω από τις πλάτες του εργαζόμενου λαού, από την ένταση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης του κόσμου της εργασίας.

Για τη δική τους επιβίωση κλιμακώνουν τη στρατηγική μόνιμη –και όχι προσωρινή- πολιτική τους :

- Λιτότητα μέχρι την εξαθλίωση.

- Ιδιωτικοποίηση – ιδιοποίηση κάθε φυσικού και κοινωνικού πόρου και αγαθού.

- Συντριβή των δικαιωμάτων και των καταχτήσεων στην εργασία, την υγεία, την παιδεία, την πολιτική δράση.

Με δυο λόγια η εγκαθίδρυση ενός κοινωνικού - εργασιακού – πολιτικού μεσαίωνα.

Αυτός είναι ο πραγματικός τους στόχος, αυτός υπηρετεί τα συμφέροντα και τα πραγματικά χαρακτηριστικά του συστήματος της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης.

Απέναντι σε αυτήν την πολιτική και στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτό το στόχο, είναι απόλυτη ανάγκη να υψωθεί ένα μεγάλο μέτωπο αγώνων, χωρίς καμιά ολιγωρία και αυταπάτη.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

10 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ!!

Είναι στο χέρι μας να τους σταματήσουμε! Είναι στο χέρι μας να βάλουμε φρένο στην επέλαση που ετοιμάζουν εναντίον μας. Είναι στο χέρι μας να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, να διεκδικήσουμε αυτά που πραγματικά μας ανήκουν. Μπορούμε να ανατρέψουμε το «Σύμφωνο Σταθερότητας».

Οι εκβιασμοί τους δεν πρέπει να περάσουν! Να πέσει στο κενό η καθημερινή ιδεολογική τρομοκρατία που μας ασκούν προκειμένου να αποσπάσουν τη συναίνεσή μας. Να μην δεχτούμε να γίνουμε εμείς τα θύματα της κρίσης τους. Το μέλλον μας δεν βρίσκεται στην υποταγή και το σκύψιμο του κεφαλιού, αλλά στη σύγκρουση με την αντεργατική πολιτική τους. Μέσα από την πάλη και τους αγώνες μας. Μέσα από την οργάνωση των αντιστάσεών μας. Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε ΕΛΜΕ η Διδασκαλικό σύλλογο. Κόντρα στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίας σε ΔΟΕ και ΟΛΜΕ και τους ψευτοδιαλόγους.

η ΑΠΕΡΓΙΑ στις 10 Φλεβάρη να δώσει

το έναυσμα για μαζική ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΠΑΛΗ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ