ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΟΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

 

Το νέο πειθαρχικό δίκαιο είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα για τον κλάδο των εκπαιδευτικών αλλά και για όλους τους υπαλλήλους του δημοσίου, μιας και στοχεύει στην πλήρη καθυπόταξη σωματείων και εργαζομένων, στην τρομοκρατία και τις εξοντωτικές διώξεις για οποιαδήποτε πράξη  δεν είναι αρεστή στην κυβέρνηση και το σύστημα. Απώτερος στόχος φυσικά η άρση της μονιμότητας στο δημόσιο και ως εκ τούτου σαφώς χρειάζεται να συζητηθεί, να απαντηθεί και τελικά να συσπειρώσει όλους τους κλάδους του δημοσίου σε αγώνα για την ανατροπή του. Αυτό είναι ένα γεγονός.

Επίσης γεγονός είναι πως μέχρι στιγμής οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και οι Ομοσπονδίες του δημοσίου κάθε άλλο παρά αναδεικνύουν την σοβαρότητα του ζητήματος. Αυτό αποδεικνύεται από το ότι ελάχιστες συνελεύσεις σωματείων καλέστηκαν και πραγματοποιήθηκαν με θέμα το νέο πειθαρχικό δίκαιο και σχεδόν καμία κινητοποίηση δεν καλέστηκε όλο αυτό το διάστημα, πέρα από μια 24ωρη απεργία που καλέστηκε την ημέρα ψήφισης του νόμου (η γνωστή πλέον φάρσα της τουφεκιάς στον αέρα), περισσότερο ως άλλοθι παρά ως εφαλτήριο αγώνα.

Τα παραπάνω είναι γεγονότα. Αυτό που είναι προς διερεύνηση είναι πόσο ενίσχυσε την κατεύθυνση της αντίστασης ενάντια στο νόμο, πόσο βοήθησε πολιτικά τους συναδέλφους και τελικά πόσο τους δυνάμωσε, η διαδικτυακή εκδήλωση που διοργάνωσε η ΔΟΕ στις 14/1, με θέμα το νέο πειθαρχικό δίκαιο και ομιλήτρια την νομική σύμβουλο της Ομοσπονδίας. Δεν έχει νόημα και δεν θα μπορούσαμε και πρακτικά σ’ αυτό το σημείο να μπούμε σε μια καταγραφή  για το τι ακριβώς ειπώθηκε με κάθε λεπτομέρεια. Εξάλλου η εκδήλωση υπάρχει διαδικτυακά για όποιον θελήσει να την παρακολουθήσει. Θα αρκεστούμε σε κάποια ερωτήματα σχετικά με τις προθέσεις των διοργανωτών.

Για αρχή, το όλο κλίμα της συζήτησης πιο πολύ θύμιζε συζήτηση σε γραφείο δικηγόρου για νομικές συμβουλές, παρά εκδήλωση ομοσπονδίας, λόγω της επιλογής των διοργανωτών να ορίσουν ως κύρια ομιλήτρια την κ. Τσίπρα. Προφανώς ότι ειπώθηκε ήταν εντελώς ευθυγραμμισμένο με το υπάρχον -αντιδραστικό- θεσμικό πλαίσιο και οι όποιες διευκρινήσεις πάνω στις νέες διατάξεις του νόμου και όσον αφορά το τι μπορούμε να κάνουμε ήταν στο πνεύμα του να βρούμε το «παραθυράκι» και την κατάλληλη νομική ερμηνεία. Τα χιλιάδες, χουντικού τύπου, πειθαρχικά  που αντιμετωπίζει ο κλάδος των εκπαιδευτικών κρίθηκαν ως «αυθαίρετα» (σύμφωνα πάντα με τον νόμο), προσπερνώντας ανέξοδα το γεγονός ότι ο νόμος αλλάζει και ερμηνεύεται ανάλογα με τις ορέξεις των κυβερνώντων.

Τα πειθαρχικά συμβούλια αντιμετωπίστηκαν στην ανάλυση της νομικής συμβούλου ως «αμερόληπτα όργανα» και ενισχύθηκε ο εφησυχασμός πως «δεν θα γίνουν απολύσεις». Ενώ η διέξοδος, πέρα από την προτεινόμενη «υπερασπιστική» μας γραμμή (όπως τα λένε και οι δικηγόροι) δεν περιλάμβανε σε καμία περίπτωση τον πιο σημαντικό παράγοντα, που λέγεται μαζικό κίνημα. Η διαδρομή που θα πάρουν τα πειθαρχικά περιγράφηκε ως να είναι γραμμένη στην πέτρα. Σαν να μην μπορούν να παρθούν πίσω ή να ακυρωθούν, ούτε καν αν είναι κλειστά τα σχολεία έναν μήνα με απεργία.

Η νομική σύμβουλος της Ομοσπονδίας προφανώς και αυτά θα μπορούσε να μεταφέρει, αφού αυτός είναι ο θεσμικός της ρόλος, αλλά η ΔΟΕ μάλλον πρέπει να μας διευκρινίσει σε τι κατεύθυνση έχει σκοπό να οδηγήσει τους εκπαιδευτικούς. Μας στέλνει στα πειθαρχικά που υπάρχουν και που θα ακολουθήσουν (γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλα αν κάτσουμε στα αυγά μας) με την λογική του «θα τους ταράξουμε στην νομιμότητα» ή θα οργανώσουν τον κλάδο με συνελεύσεις, απεργίες και διαδηλώσεις, μέχρι να πάρουν πίσω τα πειθαρχικά και το νέο θεσμικό πλαίσιο που σφίγγει σαν μέγγενη τα βασικά δημοκρατικά μας δικαιώματα; Θα βασιστεί στις νομικές διεξόδους ή στην δύναμη της μαζικότητας και της μαχητικότητας των εργαζομένων που μπορεί να ανατρέψει και νόμους εάν το παλέψει; Ας φανταστούμε σ’ αυτό το σημείο τι εξέλιξη θα είχε ο αγώνας των αγροτών εάν δεν κλείνανε τους δρόμους γιατί αυτή η πράξη θεωρείται παράνομη από το σύστημα και τους νόμους του.

Υ.Γ. Στην ζωντανή συζήτηση που υπήρχε στα σχόλια κατά την διάρκεια της συζήτησης, υπήρξε και ένα σχόλιο που δεν απαντήθηκε ποτέ, γιατί ήταν μάλλον εκτός του κλίματος. Πως εάν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα το ζήτημα των πειθαρχικών στις 21/1, που είναι η μέρα εκδίκασης των πρώτων τριών πειθαρχικών για συμμετοχή στην απεργία-αποχή, θα πρέπει να καλεστεί 24ωρη απεργία. Μιας και στην συζήτηση προσπεράστηκε, ας θέσουμε κι εμείς το ερώτημα από εδώ. Το βλέπει η Ομοσπονδία τόσο σοβαρά το ζήτημα ώστε να καλεστεί απεργία και να γίνουν κινητοποιήσεις σε όλες τις πόλεις;