Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Αυτή τη φορά ξέρουμε όλοι μας πως το κάλεσμα σε απεργία δεν μοιάζει με τις προηγούμενες φορές.
Αυτή τη φορά όλοι μας παγωμένοι στην κυριολεξία ακούμε την κυβέρνηση και την παρέα της να μας αναγγέλει την ανατροπή όλης μας της ζωής με τα πιο σκληρά μέτρα, ενώ τα παπαγαλάκια της και τα ΜΜΕ νυχθημερόν προσπαθούν για το πόσο αναγκαία είναι να τα υποστούμε.
Αυτή τη φορά καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε την μεγαλύτερη μεταπολεμικά επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας.
Κι όμως αυτό το «βουνό» της επίθεσης, που κλείνει τον ορίζοντα της ελπίδας και αυτό το φορτίο που δυσκολεύει την κίνηση και καταπλακώνει τις αντιδράσεις, βαραίνει το ίδιο και εμάς.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αν για την προηγούμενη απεργία στις 10 Φλεβάρη υπήρχαν δέκα λόγοι για να συμμετάσχει κανείς, τώρα για την απεργία στις 24 Φλεβάρη, οι λόγοι αυτοί έχουν πολλαπλασιαστεί και πολλαπλασιάζονται συνεχώς.Κανονικά θα έπρεπε τα σχολεία και οι χώροι δουλειάς να «βράζουν». Θα έπρεπε να υπάρχουν πανό σε κάθε κεντρικό σχολικό συγκρότημα, να γίνονται συζητήσεις, συγκεντρώσεις προετοιμασίας, πολλές και συχνές επισκέψεις του Δ.Σ. στα σχολεία, απεργιακές επιτροπές.
Βέβαια έχουν θορυβηθεί οι εκπρόσωποι του κυρίαρχου-κυβερνητικού συνδικαλισμού. Αντιλαμβάνονται ότι τόσα χρόνια πριόνιζαν το κλαδί που δικαιολογούσε και το δικό τους ρόλο. Γνωρίζουν ότι πρέπει να υπερασπίσουν κατάφωρα αντεργατικά και αντικοινωνικά μέτρα και να εξασφαλίσουν την απαραίτητη συναίνεση των εργαζομένων στα σχέδια της κυβέρνησής τους, τωρινής και προηγούμενης.
ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!
Ήδη κυβέρνηση, ΕΕ, ΜΜΕ το δηλώνουν και διαμορφώνουν κλίμα για μέτρα και επίθεση διαρκούς χαρακτήρα. Όλοι το γνωρίζουμε. Δεν έχει σημασία πια αν θα είναι το δώρο, ο 14ος (που στην πραγματικότητα είναι 13ος ) μισθός, νέες περικοπές επιδομάτων, νέοι φόροι, νέες κρατήσεις, αυξήσεις ορίων ηλικίας ή όλα αυτά μαζί (αν το επιτρέψουμε).Επιπλέον η νέα ηγεσία του ΥΠΕΠΘ ετοιμάζει πολυνομοσχέδιο «σκούπα» που ανατρέπει τα ΠΑΝΤΑ, όσα τουλάχιστο γνωρίζαμε ως δεδομένες κατακτήσεις στην εκπαίδευση.
Στην μεθαυριανή γενική απεργία η συμμετοχή μας πρέπει να είναι καθολική.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ…ΠΑΝΤΟΥ, η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, όλοι αυτοί που θυσιαζόμαστε για τα κέρδη μιας ασήμαντης πλουτοκρατικής μειοψηφίας. Ίσως εκεί να βρίσκεται και όλη η δύναμη που θα παραμερίσει «βουνά» και φορτία χρόνων…
Η Γενική απεργία στις 24 του Φλεβάρη είναι ένας σταθμός από τους αγώνες που οφείλουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας μπροστά στο βάθος της επίθεσης που έχει εξαπολυθεί.
Ίσως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει όσο είναι αναγκαίο (ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΤΡΕΧΑΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ) πως η απουσία ή η παρουσία μας γράφει ήδη ιστορία.Γιατί κανένας λαός ή χώρα δεν μπορεί να ζήσει χωρίς παρόν και μέλλον. Τίποτα δεν προεξοφλείται και τίποτα δεν μας χαρίζεται. Κι όπως λέει κι η λαϊκή παροιμία, «Η καμήλα αν δεν γονατίσει δεν μπορείς να την φορτώσεις». Το γνωρίζουν κατά βάθος και οι συνάδελφοι που δεν θα απεργήσουν…Όσο όμως κυριαρχεί το βασικότερο αξίωμα του καπιταλισμού, «κοίτα τον εαυτό σου, ζήσε και άσε τους άλλους, βολέψου και μη σε νοιάζει για τον διπλανό σου», στο όνομα μάλιστα της ατομικής ελευθερίας, τόσο θα μετατρέπεται η κοινωνία σε ζούγκλα. Να μην το επιτρέψουμε!
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι σας καλούμε να μη χαθεί άλλη μια ευκαιρία.
Να στείλουμε μήνυμα αντίστασης σε κάθε αρμόδιο αλλά και σε κάθε νέο άνθρωπο που ελπίζει πως θα βρεθούν κάποιοι να αντιδράσουν σε όσα συμβαίνουν γύρω τους.
ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ, ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ
Φλεβάρης 22 του 2010 (περίοδος…απεργιακή).
Μαγαλιού Μάτα, Δημήτρης Μάνος μέλη του ΔΣ του συλ. «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου